Friday, June 12, 2009

எம்.ஆர். ராதா - காவிய நாயகன் (என்ன ஒரு வில்லத்தனம்)

நம்முடைய வாழ்க்கை பயணத்தில் எவ்வளவு திரைப்படங்களை பார்த்திருப்போம், எவ்வளவு திரைப்படங்களை பற்றி கேள்வி பட்டிருப்போம். பார்க்காமல் விட்டு போனவை எத்தனை இருந்திருக்கும்..... இந்த பதிவில் என் மனம் கவர்ந்த ஒரு திரைப்படத்தை பற்றி ஒரு திரைக்கதை சொல்ல போகிறேன்.... இது திரைப்படங்கள் பாழாய் போன ஒரு ஊடகம் என்றோ
அல்லது திரைப்படங்கள் பார்க்கும் அளவுக்கு நேரம் இல்லை என்றோ சொல்ல கூடிய நண்பர்களுக்கான பதிவு அல்ல.... அப்படி பட்டவர்கள் உடனே இந்த பதிவை படிப்பதை தவிர்க்கவும்......

இனி நமக்கான கதைக்குள்ளே நுழைவோம்.....

கண்ணீர் என்று சொன்னாலே அந்த காலத்தில் எல்லாம் நம் பெற்றோர்களின் நினைவுக்கு வந்து அவர்களை பாடாய் படுத்திய ஒரு கதாபாத்திரம் தான், என்னை பொருத்த வரை இந்த கதையின் நாயகன்! இன்னும் நினைவுக்கு வரவில்லையா? ஆம், அந்த படம் 'இரத்த கண்ணீர்' என்ற கலை ஒவியம்!

இந்த படத்தை அழியாத காவியமாய் ஆக்கியவரகளில் சிலர்!
மோகனசுந்தரம் என்னும் மோகன்! - மறக்க முடியுமா! மதிப்பிற்குரிய எம். ஆர் ராதா அவர்கள்!
பாலு - மதிப்பிற்குரிய எஸ்.எஸ்.ஆர் அவர்கள்!


காந்தா - மதிப்பிற்குரிய எம்.என்.ராஜம் அவர்கள்!


மாமா - மதிப்பிற்குரிய சந்திரபாபு அவர்கள்!


மோகனுடைய தாய் மற்றும் பலர்!!!!


இந்த கதை உருவான விதம், இப்படிதான் அயல் நாட்டிலிருந்து வரும் மனிதனின் மனம் மாறும், நடை மாறும், உடை மாறும் என்ற கால கண்ணோட்டத்தின் பேரில் எடுக்கப்பட்டதா? இல்லை வருங்காலத்தில் இப்படிதான் இருப்பார்கள் என்ற விதத்திலே இருந்ததா என்பதில் எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் பெருகி வருகின்றது..... எது எப்படியாக இருந்தாலும் ஒரு வில்லன் கதாப்பாத்திரத்தில் நடிப்பவர் கதாநாயகன் அளவுக்கோ இல்லை அவரை தாண்டியோ பேச பட முடியும், அந்த படத்தின் வெற்றிக்கு வித்திட முடியும் என்பதை நிரூபித்து காட்டிய படம்.... அதுவும் 1954 ஆம் ஆண்டிலேயே நடந்த ஒரு விஷயம் இது... நெகடிவ் ரோல் என்று இன்று பேசி கொண்டிருக்கின்ற அந்த பாத்திரம் - அது ஒரு அட்சய பாத்திரம் என்று தெரிந்து தமிழ் சினிமாவிற்கு எடுத்து கொடுத்த பெருமைக்கு உரியவர் எம்.ஆர். ராதா அவர்கள்!

அட என்னடா இது இப்படி ஒரு நடிப்பு என்று எல்லோராலும் போற்றுதலுக்கும், பெரும் சாபத்திற்கும் ஆளான நடிகர் எம்.ஆர். ராதா அவர்கள்! சாபம் என்று சொன்னதும், என்னமோ ஏதோ என்று என்னை கேள்வி கேட்க தயாராக வேண்டாம்... ஏனென்றால் அது தான் அவரின் நடிப்புக்கு கிடைத்த மாபெரும் வெற்றி....

இவர் பெற்ற சாபம் என்ன தெரியுமா?
அதாவது நம்பியார் அவர்கள், அசோகன் அவர்கள், அவருடைய மகன் ராதா ரவி அவர்கள் இப்படி பலரும் எந்த சாபத்தை பெற்றார்களோ, அதே சாபம்! ஆம் அதெல்லாம் அவர்களின் நடிப்பிற்கு கிடைத்த வெற்றி.....


படம் பார்த்து விட்டு, 'இப்டியா ஒரு மனுஷன் இருப்பான் மனசாட்சியே இல்லாம' என்று பொருமும் மக்கள்.... அதுதான் அவர்களின் வெற்றியும் வலியும்!!! அதைதான் சாபம் என்று சொன்னேன்..... எந்த அளவுக்கு மக்கள் ஏசுகிரார்களோ அந்த அளவுக்கு எம்.ஆர். ராதா அவர்கள் நடிப்பின் உச்சத்தை தொட்டிருக்கிறார் என்பதே இந்த படம் எனக்கு சொன்ன பாடம்...


படத்தில் எனக்கு பிடித்த விஷயங்கள்:

முதல் காட்சியில் எம்.ஆர்.ராதா வெளி நாட்டிலிருந்து இந்தியா வந்திருப்பார்... அப்போது தொழிற்சாலையில் ஒரு கூட்டம் ஏற்பாடு செய்திருப்பார்கள்..... அதில் அவர் பேசும் வார்த்தைகள்! அப்பப்பா ஒரு ஆணவம், ஒரு அகங்காரம், இப்பொழுதெல்லாம் சொல்லுகிறோமே 'செம attida அவன்' என்ற விஷயங்கள் புலப்படும்..... இப்படி தான் இருக்க வேண்டும் என்றோ இல்லை இது நல்லது என்றோ இந்த பதிவில் நான் சொல்லவில்லை.... எம்.ஆர்.ராதா என்ற கலைஞரின் நடிப்பை போற்ற கூடிய ஒரு பதிவு இது!


ஒரு மனிதன் நன்றாக வாழும்போது இருக்கும் ஆணவம் அவன் வாழ்ந்து வீழ்ந்து போகும்போது இருக்காது என்ற ஒரு விஷயத்தையும் தாண்டி வீழ்ந்து, அதாவது தொழுநோய் தொற்றி, பார்வை இல்லாத நேரத்திலும்,ஒரு வீட்டில் பிச்சை எடுத்து கொண்டிருப்பார்.... அப்போது வரும் வசனங்கள், அவருடைய மாமா நல்ல நாள் பார்த்து தான் மாப்ள சாந்தி முகூர்த்தம் வைக்கணும் என்று சொல்லுவார்..... அப்போது மாமா சொல்லுவார் ராகுவும் கேதுவும் சந்திக்கற சந்தர்ப்பம் இருக்கு..... அதற்கு இவர் சொல்லுவார், ' Who are Raaghu and Kedhu? Avan kita naan sonenu sollu po, Oh Planets Planets!
இப்படி பல இடங்களில் நம்மை அசர வைத்திருக்கும் அசாத்திய நடிப்பு...... இன்னும் சொல்லி கொண்டே போகலாம்.....

இந்த பதிவை படித்து ஒருவரேனும் இந்த படத்தை பற்றிய தங்கள் நினைப்பை மாற்றி கொண்டு இந்த படத்தை பார்த்து நெகிழ்ந்தால் அதுவே என்னால் இந்த படத்திற்கு தேடி கொடுக்கப்பட்ட மிக பெரும் பெருமை!!!!

- MJV