Thursday, December 23, 2010

என் இனிய காதலியே!!!

என் இனிய காதலியே
வைரமென மின்னும் உன் கண்களில்
நான் காணாமல் போகிறேனே, ஏதேனும்
வழி உண்டா என்னை காப்பாற்ற? உயிர் பணையம்
வைத்து உன்னை கடல் தாண்டி கடத்தி, மனம் சேர
மணந்து கொள்கிறேன், என் இனிய காதலியே...
அந்த கால காதல் கவிதை,

என் இனிய காதலியே
உன் எண்ணம் சொல், பேஸ்புக்கில்
அதை உலகெங்கும் அறிவிப்பேன் , ஆர்குட்டில்
உன் பிறந்த தினம் கொண்டாடுவேன், ட்விட்டரில்
உன்னை பறந்து பறந்து காதலிப்பேன், எண்ணம்
சொல்லடி என் தலை அடகு வைத்தாவது உனக்கு
ஒரு கிலோ வெங்காயம் வாங்கி தருகிறேன், எனக்கு
உன் எண்ணம் சொல்லடி!!!!
இந்த கால காதல் கவிதை.....

- MJV

Saturday, November 20, 2010

கூட்டங்கள்

வாழா வல்லமைக்கு வாசல் கதவுகள்
மட்டும்தான் கேடா, எடுத்து கொன்று
தின்றன கரையான் கூட்டம்,

ஈன்ற உயிரை நிறுத்தி போயின
வறுமை கோடுகள், வெளிச்சம் இருள்
இரண்டையும் எப்பொழுதும் கொண்டன
வீட்டின் கூட்டம்,

அருகம்புல் அருகாமையில் கிடைத்தால்
கணேசனுக்காவது மாலை போடலாம், அவனைத்
தள்ளி கணேசனை ஆக்கிரமித்தது சட்டை
வெளுத்த ஒரு கூட்டம்,

ஈர துணி காய்ந்து காய்ந்து பசி மறக்கக்
கற்றுகொண்டது ஒரு வீட்டின் வறுமைக்கு
பிறந்த கூட்டம்,

என்றாவது மழை வருமா வந்தால் வயல்
வழி நீர் வருமா? வானமே மொத்தமாய்
தெரிந்த கூரை பார்க்க பழகி இருந்தது
அந்த கூட்டம்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Saturday, April 17, 2010

இறந்த காலம்....

உயிரின் பாதியாய் உணர்வின் மீதியாய்
கலந்திட்டவள் என்றும் அவனுக்காய்
காத்திருந்தவள்,

கடைக்கண் பார்வையில் பூத்துக் குலுங்கும்
மலர் என்று தெரியாமல் பாரா முகம்
காட்டி இருந்தவன்,

ஒற்றை வார்த்தையாய் சட்டென்று அவன்
கூப்பிடும் பெயரில் தன் அத்தனை துயரையும்
தூசு தட்டி போடுவாள்,

பூவுக்கும் பெண்ணுக்குமான தொடர்பை மறந்து
கடவுளர்க்கு பூ மாலை போட குளமாகும் கண்கள்
அதை பாரேன் என்பான்,

முடிந்து விட்டது எல்லாம், அவள் முகம் பார்க்க
தோன்றிய பொழுதுகளும் மடி சாய்க்கும் பொழுதுகளும்
இனி வரப் போவதில்லை,

இப்பொழுதும் கடவுளர்க்கு தான் பூ மாலை
இடுகிறான், அதற்கு நடுவில் அவளின் படத்திற்கும்
சேர்த்தே....

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Saturday, April 3, 2010

அவளாய் போன அவன்...

முள்ளிருக்கும் ரோஜா எனினும் உன்னைத்
தள்ளி வைக்கப் போவதில்லை என்ற
கர்வமுனக்கு,

செருப்பாயிருந்தாலும் ஒரு முறை பெட்டியினுள்
அமர்ந்து விட்டதால் எத்தனை முறை
அழுக்குகளை மிதித்தாலும்
தேய்மானம் ஆகா தன்மானமுண்டுனக்கு,

உள்ளுணர்வு அதட்டி சொன்னாலும் பெண்மையின்
காதலை துணிந்து கேட்கும் தன்னம்பிக்கை
உண்டு எல்லா ஆணுக்கும்,

விழுக்காடுகளில் தான் இருக்கிறது வாழ்க்கை
முறை என்றாலும் பெண்ணியம் உண்டு அதில்
தெய்வீக அன்புண்டு எல்லா பெண்ணிற்கும்,

கழிப்பறையில் கூட அவதிப்பட்டு
நிற்கும் இந்த இனத்திற்கு இந்த உலகத்தில்
ஏதெனும் அடையாளம் விற்கப்படுகிறதா?

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Wednesday, March 31, 2010

விளக்கம் இல்லா புரிதல் நிலை...

இரு வேறு திசைகளாய் வந்த அவர்கள்
ஒரே திசையை நோக்கி நடை பழகினார்கள்
அந்த திசைக்கு பெயர் நட்பென்னும் பொருள்
விளக்கம் இல்லா ஓர் புரிதல் நிலை,

அவனுக்கென்றால் இவனும் இவனுக்கென்றால் அவனும்
மாறித் தான் போயிருந்தார்கள் தொலைபேசி
அழைப்பு முதல் தொலைவில் உள்ள அப்பாவுடன்
பேசுவது வரை இது விளக்கம் இல்லா புரிதல் நிலை,

உன்னைப் பார்த்துதான் அவள் சிரித்து வைத்தாலும்
அவன் பார்க்கும் பொழுதினில் உன் பார்வை வேறெங்கோ
வேர் விட்டு செல்லுமே அது ஓர் விளக்கம் இல்லா புரிதல் நிலை,

ஒரே படுக்கை ஒரே தட்டில் சாப்பாடு ஒரே சட்டை
என்று இப்படி அனைத்திலும் ஒத்துப் போகும் இந்த நிலை
வாழ்வில் வேறெங்கும் அறிந்திட முடியாத ஓர்
விளக்கம் இல்லா புரிதல் நிலை,

மது அருந்திய அரக்கனின் வாகன சக்கரம் உங்களைப்
பதம் பார்க்க ஒருவன் மாறி ஒருவனாக சக்கர ரேகைகள்
உங்களை அழிக்க இப்பொழுதும் இந்த நட்பு
ஓர் விளக்கம் இல்லா புரிதல் நிலை,

நட்பென்னும் இரண்டு பக்க புத்தகத்தில் ஒரு பக்கமாய்
வாய்த்த நண்பன் கிழிந்து போக ஒற்றை பக்கமாய்
நீ ஊசலாடும் நிலை வாய்க்க, இது ஓர் புரிதல்
இல்லாத புலம்பல் நிலை தான்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பி.கு:
எங்கள் கல்லூரியில் இறுதி ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கிற இரு மாணவர்கள், மதுவின் மயக்கத்தில் வந்த வண்டியினால் அடித்து தூக்கி எறியப்பட்டனர். அதில் ஒரு மாணவன் இறந்து விட்டார். இன்னொருவர் உயிருக்கு போராடி கொண்டிருக்கிறார். அவர்களின் நட்புக்கு இந்த கவிதை சமர்ப்பணம்.

Monday, March 29, 2010

கன்னித்தீவு...

கன்னித்தீவு
உன்னிடம் காதல் சொல்லி விட்டு
ஏங்கும் நாட்கள் இருக்கிறதே
இதற்கும் கன்னித்தீவு கதைக்கும்
ஒரே ஒற்றுமை உண்டென்றால் உடனே
காதலை சொல்லி விடுவாயா என்ன?

சுய அறிமுகம்
நல்ல ஆடை உடுத்தி எடுப்பாக
நல்ல நடை போட்டு மிடுக்காக
சென்றாலும்,
மேள தாளம் கேட்டால் நம்மை
அறியாமல் கால்கள் ஆட்டம்
துவக்கி வைப்பது!

இறைவன்
ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவன் தெரிவார்
என்பதற்காக இரண்டு ஏழைகளை
பிடித்து கொண்டு வந்து சிரிக்க வைத்து
வைத்து சாமி கும்பிட்டு கொண்டிருக்கிறது
ஓர் பணக்காரக் கூட்டம்,
அதற்கு சம்பளம் வேறு உண்டாம்
ஒரு வேலை சாப்பாடும் 50 ரூபாயும்...

அன்புள்ள மனைவிக்கு
அன்புள்ள மனைவிக்கு அன்புள்ள மனைவிக்கு
எழுதி எழுதி காகிதத்தில் மடித்து
வைக்கிறார் தாத்தா, அலைபேசியிலெல்லாம்
பேச மறுக்கும் புதிரான ஜீவன்,
என்றாவது ஒரு நாள் தன் பெயரனாவது
பெயர்த்தியாவது தபால் நிலையத்திற்கு
வழி சொல்லுவார்கள் என்ற நம்பிக்கையில்...

மீண்டும் உயிர்
நான் என்னை மறந்தாலும்
உன்னை மறப்பதில்லை,
உன் கண்ணில் நீர் வழிந்தால்

என் கண்ணில் உதிரம் கொட்டுமடா,
நினைக்க மறந்தாலும்
மறக்க நினைக்காதே,
பக்கம் பக்கமாய் என்ன எழுதுகிறார்கள்
என்று தன் வாழ் நாள் பக்கங்கள் முடியும்
கவலையில் அலுத்துக் கொண்டது
ஆட்டோகிராப் புத்தகம்!
8 வருடங்கள் கழித்து எடுத்து பார்த்தேன்
மீண்டும் உயிர் பெற்றது அந்த புத்தகமும்
அதில் உறங்கி கொண்டிருந்த உணர்வுகளும்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, March 28, 2010

நிறம் மாறும் வெள்ளை நிறம்!

பக்கங்களின் முனைகளில் எப்பொழுதும்
படித்தவர்களின் கை அழுக்கு படிந்து
புத்தகத்தின் உயரிய இடத்தை நமக்கு
விளக்கிப் போகும்,

இங்கே அழுக்காய் இருப்பதுதான் உண்மையின்
உன்னதத்துவம் விளக்கும், சில அடையாளங்களில்
ஒன்றென்று மனித மனமொன்று அடிக்கடி
சொல்லிப் போகும்,

ஆங்காங்கே இருக்கும் கிறுக்கல்கள் நிறம் மாறி
நிற்கும் புத்தக பக்கங்கள், வலதோர முனை
மடித்து மடித்து, கடைசியாய் படித்த பக்கங்களை
நினைவுக்கு கொண்டு வரும்,

இப்படியாக குறுக்கும் நெடுக்குமாய் நிறமாறி
குணமாறி மடித்து வைத்து மீட்டெடுக்க பக்கங்களின்
முனை கிழிந்தே போயிருக்கும் புத்தகங்கள்,

மனிதர்களை தன் பக்கம் ஈர்த்துப் போட்ட பெருமையுடன்
கருத்துக்கள் சென்றடைந்த நிறுத்தங்களின் சந்தோஷத்தில்
மீண்டும் அடுத்த பதிப்புக்கு தயாராகி என்றும்
வாழும் அந்த கருத்துக்களோடு மீண்டும்
நம் கைகளில் வரும் அந்த வெள்ளை நிறப் புதுப்பக்கங்கள்!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

மகளுக்கு...

உருகி உயிரெடுக்கும் வெப்பத்தையும்
வந்தால் கம்பளிக்கடங்கா குளிரையும்
தாகத்தின் பசியை காசாக்கிய கயமைத்

தனத்தையும் உனக்காகவே செதுக்கியுள்ளேன்
மகளே கண்டிப்பாக பாராட்டு இந்த தந்தையின்
விட்டு சென்ற சொத்துகள் காட்டும் மழையற்ற வானத்தை,

நாங்கள் பார்த்த இமயத்தை உனக்காய் படம்
பிடித்து வைத்திருக்கிறேன் என் மடிக்கணிணியில்
நான் நட்டு வைக்க மறந்த மரத்தால் உனக்கு
பார்க்க கிடைக்காது அந்த உலக அதிசயம்,

தீவுகள் மிக அழகானவை, நால் புறமும்
நீர் சூழ, நீல வட்டமாய், பச்சை வட்டமாய்
இயற்கை பிரதேசமாய் இருக்கும், என் பயணக்
குறிப்பை பார்த்து தெரிந்து கொள்,

அனைத்தையும் குறிப்பாகவும், படமாகவும்
வைத்து செல்வேன் நான், ஏனென்றால் எங்களுக்காய்
வாழ்ந்து உலகைக் கொன்ற பிறவிகள் நாங்கள்,

ஏக்கர் கணக்கில் காடுகளை கொன்று அதில்
உல்லாச நீர் விளையாட்டு வைத்து மகிழ்ந்தோம்
நீங்கள் வந்து பார்க்கும் பொழுதினில் பூங்கா
இருக்க, நீர் தான் இல்லாமல் போகும்,

பூக்களின் வாசத்தையும் வண்டுகளின் ரீங்காரத்தையும்
அருவியின் சலசலப்பையும் காடுகளின் நிசப்தத்தையும்
எங்களுடனே கொண்டு செல்கிறோம், நீரும் காற்றும்
கெட்டுப் போய் என்னை எப்பொதேனும் நினைக்க நேர்ந்தால்

இந்த கவிதையை வாசித்து பார்,

முடிந்தால் நீயாவது ஒரு மரம் நட்டு
என்னை மன்னிக்கப் பார்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, March 21, 2010

பேசிக்கலி பல்ராம், ஆக்சுவலி ஆறுமுகம் மற்றும் நான்...

ஆறுமுகம் பேசிக்கலி நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா, இந்த உலகத்தில் இருக்கின்ற அனைத்து பனிப்பாறைகளும் உருகும் விடயம் தான் கோள வெதும்பலின் முக்கியமான பின்விளைவாக தெரிகிறதாம். இன்னும் 40 ஆண்டுகளில் எரிபொருள் கிடைப்பது அரிதாகி விடுமாம். அப்புறம் எப்படிப்பா வண்டியெல்லாம் ஓடும். பேசிக்கலி இதுக்கெல்லாம் நாமதான் காரணம் என்ற எண்ணம், என்னை சுற்றி சுற்றி வருது. என்ன பண்ணலாம்னு சொல்லுப்பா? இப்படியாக பேசிக்கலி பல்ராம் தனது அன்றைய உரையாடலை துவக்கி வைக்கிறார். இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ஆக்சுவலி ஆறுமுகம் அனைத்தையும் ஒப்புக் கொண்டதை போல் தலை ஆட்டினாலும், பல்ராம் சொன்னதை அப்படியே எடுத்துக்க முடியாதே என்று நினைத்துக் கொண்டே ஆரம்பிக்கிறார்.

ஆக்சுவலி பல்ராம் நீங்க சொன்ன விடயங்கள் எல்லாமே சரிதான். நாமலும் இதற்கெல்லாம் காரணமாய் இருக்கிறோம். ஆனால் யோசிக்க யோசிக்க, இந்த வளர்ந்த நாடுகளில் இருந்து வெளியேற்றப்படும் கரியமில வாயுவும், அவர்களின் கழிவுமே ஆக்சுவலி இது போன்ற விடயங்களுக்கு இன்னும் வழி வகுக்கின்றனவாம். நீங்க இப்போ பாத்தீங்கன்னா, உலக மக்கள் தொகையும், அறிவியல் முன்னேற்றமும் வெகுவாக குறைந்திருந்த 1800 களிலும், பிந்தைய 1900 ஆம் ஆண்டுகளிலும், ஆக்சுவலி இந்த பூமிக்கு எந்த பாதிப்பும் இல்லையாம். ஆக்சுவலி அவர் ப்லானட் வாஸ் நோ வேர் நியர் டூ டேஞ்சர். மக்கள் தொகை பெருகவும், அறிவியல் முன்னேற்றம் அதிகம் நடந்த பொழுதுகளில் தான் இந்த பூமி மாசுப்பட்டு விட்டதாக அறிவியல் ஆய்வாளர்கள் தெரிவிக்கிறார்கள்.

பேசிக்கலி நீங்க என்ன சொல்றீங்கன்னா, இந்த உலக நாடுகள் வைத்திருக்கும் அணு உளைகளும், உருக்காலைகளும், மேலும் வைத்திருக்கும் அல்லது பெருகிக் கொண்டிருக்கும் வாகனங்களும் கூட இந்த மாசு படுத்தும் நிகழ்வை மிகச் சாதாரணமாக நடத்துகிறது என்பதைதானே? இன்னும் கூட நாம அதிகமா கூர்ந்து கவனிச்சீங்கன்னா பேசிக்கலி நம்மோட பழக்க வழக்கங்களையும் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும் ஆறுமுகம். முடிந்த வரை பிளாஸ்டிக் உபயோகிப்பதை தவிர்த்துப் பார்ப்போம்.

ஆக்சுவலி பல்ராம், நீங்க சொல்றதும் சரிதான். முடிஞ்ச அளவுக்கு மரம் நட்டு வைக்கப் பார்ப்போம். இருக்கிற மரங்களை வெட்டாமல் வைத்திருக்கப் பார்ப்போம். தேவையான அளவுக்கே மின்சாரத்தையும், எரிபொருளையும், தண்ணீரையும் பயன்படுத்துவோம். வாரம் ஒரு நாள் இதற்காக செலவிட்டுப் பார்ப்போம். எல்லாருக்குமே இப்பொழுது இருக்கின்ற அந்த பயம் அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுத்து செல்ல ஏதாவது வைத்திருக்கிறோமா என்பது தான். ஈரோடு கதிர் அவர்கள் கூட இதை பற்றி மனம் குமுறி எழுதியிருக்கார்.

பேசிக்கலி ஆறுமுகம் நானும் அந்த பதிவை பார்த்தேன். ரொம்ப ஆதங்கப்பட்டு எழுதியிருந்தார். ஏதாவது நாம செஞ்சிட்டு போனாதான் அடுத்த தலைமுறை நல்லா இருக்கும். பல மரம் நடும் தொடர் நிகழ்ச்சிகள் நடந்து வருகிறது நம் நாட்டில். அதை பார்த்து நம்மால் முடிந்த அளவுக்கு மரங்களை நட்டு அதை நாம் பாதுகாக்க வேண்டும். அப்படி செய்தால் ஒரு வழியில் நாம் அடுத்த சந்ததியினரின் நல் வாழ்வுக்கு வழி செய்யலாம். கடல் எழும் நகரங்கள் அழும் என்று சொல்கிறார்கள். நாம் நடும் மரத்தால் ஒரு வேலை அவைகள் தள்ளிப் போடப்பட்டால் நல்லதுதானே.

தன்னை புதிப்பித்துக் கொள்ளட்டும் பூமி. ஆனால் கொஞ்ச நாள் அதைத் தள்ளிப் போட எத்தனிக்கும் விதமாய் பேசிக்கலி பல்ராம் சொன்ன விடயங்களை மௌனமாய் அசைப் போட்டபடி அமர்ந்திருந்தார் ஆக்சுவலி ஆறுமுகம். ஆக்சுவலி எல்லா மிருகங்களையும், பறவைகளையும் பாதுகாக்கும் நேரம் நெருங்கி விட்டது. மைனாக்களையும், புலிகளையும், பனிக்கரடிகளையும் பாதுகாக்கும் நேரம் வந்துவிட்டது. வெகு விரைவில் அந்த அட்டவணையில் மனிதனும் இணைக்கப்படுவான். அதை தடுப்பது இயலாத காரியம். அதை தள்ளிப்போட முடியும் நாம் முயன்று பார்த்தால் என்று ஆறுமுகம் சொல்வதை கேட்டு பல்ராம் ஆமோதிப்பதை போல் தலை அசைத்தார்.

இந்த இடுகையில் பல ஆச்சுவலிக்களும், பேசிக்கலிகளும் உபயோகப்படுத்தப் பட்டிருந்தாலும், நகைச்சுவையாய் எழுத எத்தனித்த இந்த இடுகை, சட்டென்று உலகத்தின் அடுத்த தலைமுறையின் நினைவாக அமைந்து விட்டது. பரவாயில்லை முயன்றுதான் பார்ப்போமே. ஆக்சுவலி நான் என்ன சொல்ல வரேன்னா, பேசிக்கலி நமக்குள்ளையும் இந்த உலகத்தை பற்றி எப்போதாவது நினைக்கின்ற அல்லது நினைக்கத் துடிக்கின்ற ஒருவன் இருக்கிறான், அவனை தட்டி எழுப்ப சொல்கிறேன். அவனை வைத்து காரியங்கள் சாதிப்போம்.

இப்பொழுது ஒரு புத்தகம் படித்துக் கொண்டு இருக்கிறேன். 'A Friend of Earth' என்பதே அது. இதை எழுதியவர் டி.சி.பாயில் என்பவர். 2025 ஆம் ஆண்டில் ஓர் பூமி ஆர்வலர் தன் முன்னே எப்படி உலகம் அழிந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதை விவரிக்கும் கதை. அது போன்ற விடயங்கள் நாம் இருக்கும் பொழுது நிகழாமல் இருக்க சற்றே விழித்துக் கொள்வோம்.

சில மரம் நாடும் நிகழ்ச்சிகள் குறித்த இணைப்புகள் கீழே உள்ளன. இதை பார்த்து நாம் எண்ண செய்யலாம் என்பதை யோசிக்கலாம்.
http://www.plant-trees.org/projects/india.htm?gclid=CMf7yZK6yaACFcFS6wod4S_UZw
http://www.cleanindia.org/resoucewatch/tree_plantgtips.htm
- காவிரிக்கரையோன் MJV

கெழக்கால நிக்கும் புளியமரம்!

ஆடிக்கு ஒரு முறை அம்மாவாசைக்கு
ஒரு முறை வரும் தொலைபேசி அழைப்பும்
நின்று போயிருந்தது,

தனிமையின் தடங்களும் முதுமையின்
தடங்களுமாய் மெல்ல மெல்ல வாழ்க்கை
எட்டிப் பிடிக்கும் இறக்கும் மணித்துளிகளை,

எடுக்க நினைத்து வைக்கிறேனா இல்லை வைக்க
நினைத்து எடுக்கிறேனா தெரியாமலேயே
கழிந்து விடுகிறது சில நாட்கள்,

வாலி நிறைய நீர் கொதிக்க வைத்து
சோடை போன காலுக்கு பாய்ச்சவே
தண்ணீர் பத்தவில்லை,

இதில் காய்ந்து போன நிலத்தில் ஓய்ந்து
போன என் கால்கள் எந்த முறை
விவசாயம் பார்க்கப் போகின்றன?

என் பெயரனுடன் மகனும் மருமகளும்
இந்த வாசக் காற்றில் சுவாசம்
தேடி வரணும்,

எலே பேராண்டி, அதோ கெழக்கால நிக்குது

பார் புளியமரம், அத ஒட்டி கெடக்கு பார்
நெலம், அதுல தான் நானுமொங்க அப்பத்தாவும்
எப்பவுமே கெடப்போம்,

போய் சேர்ந்த கெழவி கண்ணில் தெரியும்
சந்தோஷம், அது எனக்கும் என் பெயரனுக்கும்
மட்டுமே கிடைக்க காத்திருக்கும் அதிசயம்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

கை நாட்டு?

படித்து படித்து பத்துக்கும்
மேற்பட்ட பட்டங்கள் உண்டு என்
பெயருக்கு பின்னால்,

மெத்தப் படித்ததால் கர்வச்
சுவடுகள் எட்டிப் பார்ப்பதுண்டு
அவ்வப்போது,

வீட்டுப் பத்திரம் ஒன்றை பதிந்த போது,
கை நாட்டு வைங்க சார்
என்ற அதிகாரியைப் பார்க்காமல்

சிரித்துக் கொண்டே கையெழுத்து போடத்
தெரியும் சார் என்றபடி பேனா எடுக்க,
இருக்கட்டும் சார் இங்க கை நாட்டு மொதல்ல
அப்புறம் தான் பேனா என்றார்,

நேற்று தடுமாறி விளாசம் கேட்ட ஒருவரிடம்
கை நாட்டா நீங்க என்று கேட்டு விட்டு
பதில் சொன்னது ஏனோ நினைவுக்கு வந்து சென்றது!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

உயிர்த்தெழுதல்!

நின்ற இடத்திலேயே ஓட பழகிக்
கொண்டோம் நிற்க இடமில்லை
என்பது தெரியாமலே,

பார்க்க நினைத்து பக்கத்து அறைகளில்
பதுங்கி கொள்கிறோம் ஆனால்
பார்வை மங்கியதை உணரவில்லை,

கோபங்கள் கோர்க்க நினைத்து முகங்களை
முறித்து கொள்கிறோம், இந்த முகங்கள்
நித்திய கண்டமெனில், பூரண
ஆயுட்காலத்தை பார்க்கவும் வேண்டுமா?

அமைதி தேடி அறையில் ஆசனமிட்டு
அமரத்தெரிந்தும் மன அறையின் உள்
இரைச்சலை ஒரு முறையேனும் மூலையில்
சிறை படுத்த முடியுமா?

கண்கள் காட்டிக் கொடுக்கும் சோகத்தை
வேடமிட்டு எவ்வளவு நாள் தான் மறைப்பது
வேடங்கள் கலைக்கப்படும்,

பரிமாணங்கள் காட்டிக் கொடுக்கப்பட்டு
உமிழ்நீர் உக்கிரமெடுத்து பாயும்,
அன்றாவது உயிர்த்தெழுமா மகிழ்வுக்கென
மனசாட்சி?


- காவிரிக்கரையோன் MJV

Saturday, March 20, 2010

பழமொழி...

பழமொழி...
இரு மணம் இணையும்
திருமணம் ஆயிரம் காலத்து
பயிர் என்று மணப்பெண்ணையும்
மணமகனையும் இணைத்த பல
பயிரடல்களுக்கு, உரமானது நீங்கள்
வெட்டி எறிந்த காதல் தான் என்பதை
எப்பொழுதாவது உணர்ந்ததுண்டா
பழமொழி தயாரிப்பாளர்களே?

பாட்டிக்கதை
அம்மாவின் அரவணைப்பிலும் அப்பாவின்
பாடல்களிலும், கொஞ்சல்களிலும்
கெஞ்சல்களிலும், தொட்டிலின் ஆட்டத்திலும்
வந்து எட்டி பார்க்காத உறக்கத்தை
பல சமயங்களில் அசராமல்
கொடுத்து செல்லும் பாட்டியின் கதைகள்!

ஆந்தை குணம்
இல்லாத காத்துக் கருப்புக்கு விளம்பரம்
செய்தே வாழ்கிறவர்களும், இருளில் எப்படியும்
ஏதேனும் ஓர் உருவம் இருந்தே தீரும்
என்று வாய்க்கு வந்தபடி பேசுபவர்களும்
ஆந்தை இனத்தில் இருக்க மாட்டார்களோ?
ஆந்தைகள் பலவிதம் அனைத்திற்கும் ஒரே குணம்
இருளுக்கு அச்சம் தவிர்க்கும் குணம்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Tuesday, March 16, 2010

என் முதல் மூன்றிலக்க இடுகை - 100ஆவது இடுகை!!!

வேகமாக ஓடுகின்ற நாட்கள். வேலையில் ஓய்வில்லை. ஓய்வை வேலையாக எடுக்கும் வயதும் இல்லை. இத்தனைக்கும் அப்பால் என் எண்ணங்களை பதிவு செய்து வைக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணம் வெகு நாட்களாக இருந்து வந்தது. பொதுவாக கவிதைகள் எழுதுவது பிடிக்கும். எப்படி இவ்வளவு அலுவல்களிலும் தினம் ஓர் இடுகை பதிவு செய்கிறார்கள் என்ற வியக்கும் சிந்தனை இருந்ததுண்டு. எனக்கெல்லாம் நேரமே கிடையாது, அப்படி செய்வதெல்லாம், கடினம் என்று நினைத்தே 2008ஆம் ஆண்டு ஓடி விட்டது. முதலில் எழுத்துக்கள் பின்புதான் அலங்காரங்கள் என்பதை எடுத்து சொன்ன 2009ஆம் வருடம். இந்த வருடத்தின் பிற்பகுதியில்தான் வேகமாக இல்லை இல்லை விவேகமாக எழுத ஆரம்பித்திருந்தேன்.

இதோ இந்த இடுகையோடு 100 என்ற மூன்றிலக்கத்தை என் வலைப்பூ கடந்திருக்கிறது. இது ஒரு சாதனையா என்று யோசித்துப் பார்த்தால் ஆம் என்றே சொல்லத் தோன்றுகிறது. ஒவ்வொரு பதிவருக்கும் மனதில் ஒரு நிறைவு ஏற்பட்டிருக்கும் என்பதை இப்போது உணர்கிறேன். உங்கள் எண்ணங்களை பகிர்ந்து கொள்ள, நாம் நினைப்பது அனைத்துமே சரி என்ற எண்ணங்கள் அகல இந்த பதிவுலகம் ஓர் நல்ல கூடமாக செயல் பட்டு வருகிறது. ஆரோக்கியமான முரண்பாடுகள் தேவை என்பதை சட்டென்று உணர்த்தி விட்டு போகிறது பதிவுலகம்.

எத்தனை முகம் தெரியாத நபர்களின் அற்புதமான எழுத்துக்களை அறிமுகம் செய்து வைத்திருக்கிறது. சில முகம் தெரியாத நபர்களின் நட்பையும் அறிமுகம் செய்து வைத்திருக்கிறது. எதை அடைகிறோம் இந்த இடுகைகளின் மூலமாக, படித்தலின் மூலமாக என்று யோசித்த காலங்கள் மலையேறிப் போய் விட்டன. வாசித்தல் என்ற விட்டுப் போன பழக்கத்தை தெரிந்து கொள்ள செய்திருக்கிறது இந்த பதிவுலகம். எந்த ஒரு பதிவருக்கும் மிக முக்கியமான ஒன்றான உற்சாகத்தை, மிகவும் சிரத்தையுடன் செய்கிறார்கள் இந்த பதிவர்கள். இப்பொழுது அந்த பதிவர்களில் நானும் அடக்கம் என்பது எனக்கும் பெருமைதான். ஒரு காலத்தில் பின்னூட்டம் இடாமல் சுற்றிக் கொண்டிருந்தவன் தான் நானும்.

என்ன பதிவுலகத்தில் இருந்தால் கண்டிப்பாக பின்னூட்டம் போட வேண்டுமா என்ற கேள்வி வரும்? ஆம் என்பது என் கருத்து. நம்மால் முடிந்த வரை, நேரம் ஒதுக்கி படித்துப் பார்த்து ஆரோக்கியமான பின்னூட்டங்கள் இடுவது சாலச்சிறந்தது! கருத்து மோதல்கள் இருப்பது கண்டிப்பாக தவறில்லை. அது ஒரு நல்ல சமுதாயத்தை உருவாக்கிட எத்தனிக்கும். ஒவ்வொரு பதிவரும் தன் பொறுப்புணர்ந்து இடுகைகள் இடுவது இந்த பதிவுலகத்தை மென்மேலும் பலப்படுத்தும் என்பதில் சிறிது கூட ஐயப்பாடுகள் இல்லை. எத்தனை எத்தனை முக்கியமான கருத்துக்களை இங்கே கற்றுக் கொடுக்கிறார்கள் பதிவுலகத்தில்!!!

கவிதைகளின் அதிர்வுகள், கதைகளின் தாக்கங்கள், கட்டுரைகளின் ஆதிக்கங்கள், நிகழ்வுகளின் பரிமாற்றங்கள் என்று கலை கட்டிக் கொண்டிருக்கிறது பதிவுலகம். அவ்வப்போது போட்டிகள் நடத்தி உற்சாகம் அளித்து வரும் பதிவர்கள், நட்பு சார் எழுத்துக்கள், தப்பான கருத்தென்றால் சுட்டி காட்ட தயங்காமை என்ற பல கோணங்களில் கொடி கட்டி பறந்து வருகிறது பதிவுலகம். புதிதாக வரும் பதிவர்களுக்கு நான் அறிவுரை சொல்ல முடியாது! சொல்லவும் கூடாது, ஆனால் என்னக் கவர்ந்த வரிகளை சொல்கிறேன் இங்கே, "முயலும் வெல்லும், ஆமையும் வெல்லும், ஆனால் முயலாமை வெல்லாது". இந்த வரிகளப் போல் பதிவுலகத்தில் வெற்றி, தோல்வி என்றெல்லாம் வார்த்தைகள் கிடையாது. கருத்து, மாற்றுக்கருத்து மட்டுமே உண்டு என்பது என்னுடைய சித்தாந்தம்.

எனக்கு இது வரை தொடர் ஆதரவு அளித்து வரும் அனைத்து பதிவர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் எனது நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். வாருங்கள் ஒரு நல்ல எழுத்து சூழலை அடுத்த தலைமுறையினருக்கு உருவாக்கிக் கொடுப்போம். வளர்க பதிவர்கள், வாழ்க பதிவுலகம், பரவுக பதிவுலக எழுத்துக்கள்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Monday, March 15, 2010

காத்திருப்பு...

காத்திருப்பு
நீ பார்க்க மறந்திருப்பாயோ
என்று நான் பார்க்க அந்த நேரம்
பார்த்து வருவாளா, உன் நண்பி,
இங்கே காத்து கிடக்கிறது நம்
காதல்...

நிறுத்தம்
இந்த நிறுத்தத்தில் இறங்குவோர் இறங்குக
என்றதும், சட்டென்று நீ இறங்கினாய்,
உன்னைப் பார்த்து நான் இறங்கினேன்,
பேருந்தில் நம் காதல் மட்டும் தனியே
பயணித்துக் கொண்டிருந்தது!


அன்பு
நட்பு ஒருவரும் இல்லாத
நிலையில் நண்பனுக்கு தோள்
கொடுக்கும்,
காதல் எல்லோரும் இருக்கும்
நிலையிலும், காதலியின் தோளில்
சாய்தல் கேட்கும்,
இரண்டுக்கும் மூலதனம் அன்பு
மட்டுமே என்றால் தோள் கொடுப்பதில்
தவறேதும் இல்லைதானே!!!


வெற்றிப்படி
நிலவை முதலில் தொட்டது யார்
என்றபோது வேண்டுமென்றே நான்தான்
என்றேன் உன் கரம் தொட்டபடி,
எத்தனை முறை இதை சொல்வாய்,
சொந்தமாய் யோசிக்கத் தெரியாதா? என்றாய்,
'ஓ! தெரியுமே', என்றபடி சொன்னேன்,
'நிலவுக்கும் உனக்குமான போட்டியில்
தோல்வி எப்போதும் எனக்குதான்',
தோல்விதானே வெற்றிக்கான பல படிகளின்
முதல் படி!!!


- காவிரிக்கரையோன் MJV

Monday, March 8, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 07/03/2010


கடந்த வாரம் இந்திய ஹாக்கி அணியினர், பாகிஸ்தானுடன் காட்டிய வீரத்தோடு, பிறகு வந்த அனைத்துப் போட்டிகளிலும் தோல்வியைத் தழுவினர். அதில் சில போட்டிகள் சற்று நிதானித்து ஆடியிருந்தால் கண்டிப்பாக வெற்றி பெற்றிருக்க முடியும் என்று அணியின் பயிற்சியாளர் தெரிவித்தார். ஒரு வேலை முன்பிருந்தே நல்ல விதமாக பயிற்சி எடுத்திருந்தால் நன்றாக விளையாடி இருப்போமோ என்ற ஐயப்பாடு எழுகிறது. சரி இந்த உலகக் கோப்பைதான் இப்படியாகி விட்டது. இனியாவது ஹாக்கி போட்டிகளுக்கு ஓர் விடுவு காலம் பிறக்கிறதா என்று பார்ப்போம். இந்திய ஹாக்கி சம்மேளனத்தை என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. ஒரு வேலை வீரர்கள் ஒழுங்காக விளையாடி இருந்தால் நல்ல வசதிகள் செய்து கொடுப்பார்களா? இதெல்லாம் மென்பொருள் கோடிங்கில் ரிகர்சிவ் கால் என்று ஒரு முறை சொல்லுவார்கள். அது போல தான் என்று நினைக்கிறேன். மீண்டும் மீண்டும் தங்களுக்குள்ளேயே குறை கண்டுபிடித்து அடித்து கொண்டே இருப்பது! சரி கண்டிப்பாக ஒரு நல்ல எதிர்காலம் ஹாக்கிக்கு உண்டு என்று நம்புவோம்.

கடந்த வாரம் ஆனந்த விகடனில் ஒரு கட்டுரை வாசித்தேன். அதன் தலைப்பு, "அமைதியை ருசித்திருக்கிறீர்களா?" என்பதுதான். அவ்வளவு அற்புதமாக அந்த கட்டுரை எழுதப்பட்டிருந்தது. வாழ்க்கையின் சத்தங்களூடே காணாமல் போகின்றோம் நாம் தினமும். உறக்கத்தின் போது உள்ள அமைதியை நாம் உணர முடிவதில்லை. அதை நம் உடல் தான் அனுபவிக்கிறது. நம்மை சுற்றி கலை அம்சத்துடன் நடக்கும் எதுவும் நம் கண்களில் புலப்படுவதில்லை. ஏனென்றால் நாம் விழித்துக் கொண்டே உறங்குபவர்கள். சப்த நாடியும் ஒடுங்கி போனால் மட்டுமே சப்தத்தின் ஆதிக்கம் நம் வாழ்விலிருந்து அடங்கிப் போகும் என்பதை புரிய வைத்திருக்கிறது இந்த கட்டுரை. ஒரு நாளும் மழையின் இசையையோ, ஒரு குயிலின் கூவலையோ, அமைதியான இரவின் நிசப்தத்தையோ ரசித்ததில்லைதான். ஆனால் இப்படிப்பட்ட விடயங்கள் நகரத்தில் மறைந்தே போய் விட்டது என்றுதான் எனக்கு தோன்றுகிறது. இல்லையென்றால் ஏதாவது ஒரு தருணத்தில் கண்டிப்பாய் ரசித்திருப்போம். இப்பொழுது கூட, அறையின் மின்விசிறி சத்தமும், சிறிது நேரத்திற்கு முன் குழந்தையை உறங்க வைக்க ஆட்டிய தொட்டிலின் ரீங்காரத்திலும் கண்டிப்பாய் மெய் மறந்து போனேன். இப்படிப்பட்ட அமைதியை ருசித்துதான் பார்க்க வேண்டும்...

தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளில் வரும், ரியாலிடி நிகழ்ச்சிகளை பற்றிய ஓர் விவாதம் அனல் பறக்க ஒரு தொலைக்கட்சியில் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது. அதில் முக்கியமாக மிகவும் சிறு குழந்தைகளை வைத்து நிகழ்ச்சி நடத்துவதை தான் பெரும்பாலானோர் எதிர்த்தபடி பேசி வந்தனர். அதில் 10 மாத குழந்தையை நடிக்க வைத்த தாய் சொல்கிறார், "அந்த குழந்தைக்கு நான் யாரென்றெல்லாம் தெரியாது. என்னிடம் இருந்தாலும் அழும், ராக்கியிடம் இருந்தாலும் அழும். அதற்கெல்லாம் ஒன்றும் செய்ய முடியாது" என்கிறார். இந்த வாதத்திற்கு பல கோணங்களில் பொருள் தேடலாம். பிறந்த குழந்தைக்கு பிறந்த சில நாட்களிலேயே தாய் யாரென்பது தெரிந்து விடும் என்பது மருத்துவ ஆய்வில் கண்டறிந்த உண்மை. அப்படியிருக்க, இப்படி பேசுகிறார் அந்த தாய். நிகழ்ச்சி நடக்கையில் அந்த நடிகை, இந்த குழந்தையெல்லாம் என்னால சமாளிக்க முடியாது என்றபடி குழந்தையை தூக்கிப் போடுவது போலவும், அதைப் பார்த்து அதே தாய் கண் கலங்குவது போலவும் காட்டுகிறார்கள். என்ன இருந்தாலும் தன் குழந்தைக்கு தன்னைத் தெரியாது என்று மட்டும் சொல்லியிருக்க வேண்டாம். மற்றவை அவர்களின் சொந்த விடயம், நடிக்க அனுப்பியிருக்கவே கூடாது என்றெல்லாம் அந்த பெண்ணிடம் கேள்வி கேட்க முடியாது, அது கூடவும் கூடாது!!!

சென்ற வாரம் ஓர் ஆங்கில நாவல் படித்தேன். அந்த நாவலின் பெயர், "The Curious Incident of Dog in the night Time". இந்த நாவலை மார்க் ஹாடன் என்பவர் எழுதியிருக்கிறார். இந்த நாவலின் கதாநாயகன் கிரிஸ்டோபர் பூன் ஆஸ்பர்ஜெர் சிண்ட்றோம் என்ற நோயினால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு 15 வயது இளைஞன். இந்த நோய் உள்ளவர்கள் சில விடயத்தை மிகவும் அதிக ஆர்வத்துடன் செய்வார்களாம். உதாரணத்திற்கு கிரிஸ்டோபர் அதீத புத்திசாலி கணிதம் சம்பந்தமான கணக்குகளிலும் விடயங்களிலும். ஆனால் அவனால் சகஜமாக மற்றவர்களுடன் பழக இயலாது. அவர்களது தெருவில் வெலிங்க்டன் என்ற நாய் இறந்த அந்த இரவில் தான் கதை ஆரம்பமாகும். அற்புதமாக அந்த சிறுவனின் பார்வையில் அந்த கதை நகரும். அந்த நோயின் தன்மையை முழுவதுமாக உணர்ந்திருப்போம் நாவல் முடிந்திருக்கையில்...

விஜய் தொலைக்காட்சியில் இந்த வாரம் நடைபெற்ற நீயா நானா நிகழ்ச்சி மிகவும் எதார்த்தமான தலைப்பு. மனைவி அதிகம் சம்பாதிப்பதில் கணவருக்கு வரும் பிரச்சனைகள் அதனால் மனைவிக்கு அவர் திருப்பி கொடுப்பது என்று கார சார விவாதம். கோபிநாத் சொன்னது போலவே ஆண்கள் அணியிலிருந்த ஒருவர், ஆணித்தரமாக எடுத்து வைத்தார் தன் கருத்துக்களை. அந்த கருத்துக்கள் தான் உண்மையானவை என்றோ ஆண்களுக்கு ஆதரவாகவோ பேசவில்லை நான். ஆனால் அவர் , "ஆம் என் மனைவி அதிகமாய் சம்பாதிப்பது எனக்கு பிடிக்கவில்லை. ஏனெனில் இந்த சமுதாயம் காலம் காலமாக அப்படி சொல்லி வந்திருக்கிறது அதனால் நானும் அப்படியே வாழ்ந்து விட்டேன்" என்பார். அந்த நேர்மை பிடித்திருந்தது. ஆனால் அதைப் பெரிதாக எடுத்துக் கொள்ள வில்லை என்றால் இந்த விடயத்தால் குடும்பத்துக்குள் பிரச்சனை வர வாய்ப்பே இல்லை என்பது என் கருத்து. நானும் ஒரு கால கட்டத்தில் என் மனைவியை விட குறைவாகவே சம்பாதித்தேன். அதற்கெல்லாம் வருத்தப்பட்டதும் இல்லை அவர்களை வருத்தப்பட வைத்ததும் இல்லை. அதெல்லாம் நாங்க ஒரு காமெடியாவே எடுத்துக்கறது! சரி உண்மையில் இரு தரப்பிலும் ஏதெனும் நிகழ்வுகள் நடந்திருக்கும் மனம் புண்படும்படி. அப்பொழுதுதான் உண்மையில் ஒளிந்திருக்கும் அந்த சாத்தான் வேதம் ஓத ஆரம்பிக்கும். அந்த சாத்தானை சின்னதா ஒரு சாத்து சாத்தினா எல்லாம் சரியாகிடும்....

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பி.கு - இந்த முறை சற்று தாமதாமாகி விட்டது இந்த இடுகை. கொஞ்சம் இன்டெர்னெட்டில் பிரச்சனை!!!

Sunday, March 7, 2010

தெளிய வைக்கும் ஒரு துளி!

பலாப்பழத் தோலினுள் அமர்ந்திருப்பதுதான்
கனி ரசமூறும் பலாச்சுளையின்
வெற்றி ரகசியம்,

இன்பத்தின் திறவுகோல் நிலைதான்
துன்பங்களின் அணிவகுப்பும் என்பது
கானல் நீராய் மறையும் மாயை அல்ல,

உவமைகளின் உருவம் உணர்வாக போனதற்கு
வருத்தமுண்டு எனில் உணர்வில் உவமை தோய்த்த
உண்மைக்கும் வருத்தமும் கோபமும் உண்டா?

துவண்டு போன நிலைமையில் எறும்பு கூட
இருந்ததில்லை, பிரித்து விட்ட நேர்கோட்டுப்
பயணங்களில் மீண்டும் சேர்ந்திருக்கும் அத்தனை
எறும்புகளுக்கு தொலைவதில்லையே ஏன்?

கொலை தான் கொள்ளைதான் மாண்டார்கள் தான்
இருந்தும் தளர்ந்து போயிருப்பின்
முஹம்மது கஜினிக்கு புத்தகத்தில் காலியிடமே,

துவளும் போதும் சூரியக் கதிர்கள்
கண்டால் தலை நிமிரும் வகை
பூக்கள் நம்பிக்கைச் சின்னங்கள்,

கடல் சோகம் மறைத்து அதில் துளி
நம்பிக்கை கலந்து பார்ப்போம்
அதில் தெளியப் போவது நம் வாழ்க்கைதான்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பூமிப்பிளவு...

கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் பிளந்தது பூமி,
பூங்காவை வெறித்து பார்த்த என்னையும்
என் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த சிறுமியையும்
பார்க்காமல்,

பிளந்த பூமியின் அடித்தளம் எப்படியிருக்கும்

என்ற சிறுமியின் கேள்விக்கு என்ன விடை
சொல்வதென்றே தெரியாமல் பயணப்பட்டிருந்தேன்
பூமியின் பிளவுக்குள்,

பன்னெடுங்காலமாய் கூட்டல் கழித்தலில் தேர்ந்த
ஆசிரியர் ஒருவரும், நிலத்தை நம்பியே வேலை
கொடுத்தும் கெடுத்தும் வந்த பெரிய நிலத்தரகர்
ஒருவரும் எங்களுக்கு பக்கத்தில் வந்து கொண்டிருந்தனர்,

பூமிக்கடியில் ஆழ்துளை கிணறு ஒன்று வைத்தால் நல்ல

லாபமென்று அவரும், பூமியின் கடைசி நிறுத்தத்திற்கு செல்ல
இன்னும் எவ்வளவு நாட்கள் ஆகும் என்று ஆசிரியரும்
கணக்கு போட்ட படியே வந்தனர்,

சிறுமிக்கு விடை என்ன சொல்வது என்று விழித்துக்
கொண்டே இருள் படர்ந்த பூமிப் பிளவில் சென்று
கொண்டிருந்தேன் நான், அட ஏதாவது ஓர் இடத்தில் நிற்க
வேண்டுமே என்ற ஐயம் வேறு என்னை சூழ்ந்தது,

சட்டென்று சிறுமி கேட்டாள் பூமிக்கடியில் எனக்கு வைத்து

விளையாட ஒரு நாய்குட்டியும், ஒரு குரங்கு பொம்மையும்,
ஒரே ஒரு தட்டும் வேண்டும் என்று கண்களில் நீர்
பனிக்க கூறினாள்,

வாங்கிக் கொடுக்கிறேன் என்று திரும்புகையில் ஒருவரையும்
காணவில்லை, பூமியின் பிளவும் இல்லை, மின்விசிறி சத்தமும்
இருளும் என் போர்வையும் கூட இருந்தன,

என் மனதில் இருள் சூழ்ந்தது, சிறுமிக்கு என்னவாகியிருக்கும்

நிலத்தரகர் கிணறு வெட்டியிருப்பாரா? ஆசிரியரின் விடையில்
சிறுமிக்கு விடை சொல்லியிருப்பேனே, பொம்மைகள் இருக்குமா?
மீண்டும் அதே பூங்காவை நோக்கி பயணித்தேன்
விட்டு வந்த வேலைகள் பார்க்க!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

மழலைக் கவிதைகள்...

நித்திரை
மூன்று நான்கு மணி நேரங்கள்
போராடி நிலவையும், புலியையும்
காட்டு ராஜாவையும் கட்டிலுக்கு பக்கமாய்
அமரவைத்து மிரட்டி,
எனக்கே பிடிக்காத என் குரலில் ஓர் பாடல் இசைக்க,
அத்தனைக்கும் தலையசைத்து அன்பு தேவதை
தூங்கியிருக்கும் நேரம், ஐந்து நொடி குரைப்பில்
மீண்டும் அவளை எழுப்பி விட்ட நாயின்
மேல் தான் எனக்கு கோபம், உச்சக்கட்ட கோபம்!
மீண்டும் சிங்கம், மீண்டும் புலி!!!!!

காலும் கையும்
காரின் திசைச்சக்கரத்தில் பொட்டு
நடுநாயகமாய் அமர,
ஊர்ந்து வந்த எறும்புகள் தீனி பார்த்து
சாளரம் வழி ஏற,
இருக்கைகள் வண்ணப் பக்கங்களாய்
வடிவுக்கு வர,
இருக்கைக்கு அடியில் உடைபட்ட சில
உருவங்களும், காலும் கையும் கிடைக்க,
உச்சாணி கோபத்தில் நான் கத்துவதில்லை,
இப்பொழுதெல்லாம் எங்கள்
குட்டி தேவதை காரில் பயணிக்கிறாள்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

நினைவெல்லாம் நித்யா....

இந்த சாமி'யார்' புதிதாக இருக்கிறாரே என்று புறப்பட்டு செல்லும் மக்கள் காலப்போக்கில் அவரையே சாமியாக வழிபடும் விடயங்கள் நம் ஊருக்கோ நாட்டுக்கோ ஒன்றும் புதிதாக எனக்கு தோன்றவில்லை. இந்த நித்தியானந்தரின் செய்தி வந்ததிலிருந்து எவ்வளவோ வலைத்தளங்களிலும், வலைப்பூக்களிலும் பதிவர்கள் வெளுத்து வாங்கி விட்டார்கள். அது எப்படிப்பட்ட கோபம், எப்படிப்பட்ட சேவை என்பதை நிர்ணையிக்க முடியாது. எங்கெங்கு காணினும் வீடியோவடா என்பது போல் எல்லா இடங்களிலும் பாகு பாடின்றி நித்யா டி.ஆர்.பி தர வரிசைகளில் முதலிடம் பெற்றிருப்பார் என்று நினைக்கிறேன். சச்சினின் சாதனையை நித்யா முறியடித்து விடுவார் என்றெல்லாம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். சரி இதை அக்கு வேராக ஆணி வேராக பிரித்து போட்டு பலரும் விவாதித்து விட்டனர். என் பங்குக்கு எனக்கு தோன்றிய எண்ணங்களை இங்கே பதிவு செய்கிறேன்.

முதல் வரியில் குறிப்பிட்டு இருந்தது போல், எங்கே காவி நிறத்தில் உடை அணிந்து மனிதர்கள் வந்தமர்கிறார்களோ அங்கெல்லாம் மக்கள் கூட்டம் அலை மோத ஆரம்பித்திருப்பதை பல காலங்களாக கண்டு வருகிறோம். இதோ இந்த இடுகை எழுதிக் கொண்டிருக்கும் வேலையில் தலை நகரத்தில் இருக்கும் பாம்பு சாமியார் பெண்களை வைத்து பாலியல் தொழில் செய்வதாய் கைது செய்யப்பட்டார் என்ற செய்தி பார்த்தேன். அது என்ன எந்த சாமியார் மாட்டினாலும் பெண்கள் விவகாரத்திலேயே மாட்டுகிறார்கள். ஏன் ஒரு கட்டப்பஞ்சாயத்தில் ஈடுபட்டார், கொள்ளை அடிக்கும் பொழுது மாட்டினார் என்று வருவதில்லை. அதெல்லாம் அந்த சாமியார்களுக்கே வெளிச்சம். பெண்ணடிமைத்தனம் ஒழியாதது கூட காரணமாக இருக்கும். நான் சொல்வது முரணாகக் கூட இருக்கலாம்.

நம் நாட்டில் இருக்கும் அதீத தெய்வ பக்தி ஒரு காரணமாக இருக்கலாம். தெய்வத்தை வழிபடுங்கள் தவறில்லை. ஆனால் ஒரு சராசரி மனிதனை தெய்வமாக உயர்த்தி பார்க்கும் பொழுதே இது போன்ற பல நிலைகளில் அதிர்ச்சிகள் உருவெடுக்கின்றன. இவ்வளவு ஊடகங்கள் வரிந்து கட்டிக் கொண்டு வசை பாடுகிறார்களே அதில் எத்தனை ஊடகங்கள் தொடர்ந்து இது போன்ற சாமியார்களின் நிகழ்ச்சிகளை ஒளிபரப்பி இருக்கிறார்கள். உண்மையில் பார்த்தால் அந்த சாமியாரை ஆத்மார்த்தமாக வணங்கி வந்தவர்களுக்கு தான் இதில் ஏகப்பட்ட மனவருத்தம் இருக்க வேண்டும். ஏனென்றால் இதெல்லாம் அவர்களுக்கு அவர்களே வைத்துக் கொண்ட கொள்ளி. உனக்கு தெய்வ நம்பிக்கை இருக்கா, நீங்க கடவுளை நினைத்து வழிபடுங்கள். இதியாவில் இல்லாத கோவில்களா? காதலிலிருந்து கடவுள் வரை இடைத்தரகர்கள் வைத்தால் இந்த நிலைதான்.

இந்த வீடியோவை பார்க்காதவர்கள் யாரும் இருக்க மாட்டோம். இதற்கு மேலும் பார்க்க வேண்டுமா காசு கொடுத்து பதிவு செய்யுங்கள் என்று ஒரு புறம் அந்த வர்த்தகம் வெறு வெகு சிறப்பாக நடந்து கொண்டிருக்கிறது. பிரம்மச்சர்யத்தை பிரச்சாரம் செய்து, அதை சட்டென்று கடைப்பிடிப்பது கடினம் என்பதால் தான் இந்த கொதிப்போ மக்களிடம். இதை சாக்காக வைத்து எத்தனை ஆசிரமங்கள் சூறையாடப்பட்டதோ இவையெல்லாம் மெதுவாக இனிமேல் தான் வெளியில் வரும். அன்றைக்கே சொல்லி சென்றார், செந்நாப் புலவர், "சொல்வது யார்க்கும் எளிதாம், சொல்லிய வண்ணம் செயல்". அதிகமாக தியானங்கள் செய்து இப்படி படுக்கையில் சல்லாபம் கொள்ளவா என்று மக்கள் கோபிக்கிறார்கள். இன்னும் சிலர், "அட, அந்த காவிய கூட கழட்டாம" என்று காவி உடைக்கு மரியாதை செய்கிறார்கள்.

எப்பொழுதெல்லாம் ஒரு தனி மனிதன், தெய்வத்திற்கு நிகராய் அல்லது தெய்வமாகவே கருதப்படுகிறானோ, அங்கெல்லாம் இப்படி ஏதாவது ஒன்று நடந்தே தீரும் என்பது இயற்கை நியதி என்றே எனக்குப்படுகிறது. நாம் வாழ்கின்ற இந்த காலத்தில் நிலை இப்படிதான் இருக்கிறது. எனக்கு தெரிந்த வரை காஞ்சிப்பெரியவர் ஒருவர் நம் காலத்தில் இது போன்ற எந்தவொரு விடயத்திலும் சிக்காமல் நன்னெறியில் வாழ்ந்து இறந்து போனதாக சொல்கின்றனர். மூடப்பழக்கங்கள், கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கை என்று எவ்வளவு பெயர்கள் வைத்துள்ளோம், இவற்றை குறிப்பிட. எந்த ஒரு தனி மனிதன் தெய்வமாக தூக்கி வைத்த தலையிலேயே தாண்டவம் ஆடுகிறானோ, அவனுக்கெல்லாம் இந்த நிலைதான்.

எது எப்படி இருந்தாலும், இந்த ஒரு நிகழ்வாலோ, இல்லை இதற்கு மேல் எவ்வளவு நடந்தாலுமோ பலர் அப்படியே திருந்தி விடப்போவதில்லை. இந்த நிகழ்வில் யார் மீது குற்றம் யார் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்றெல்லாம் சுற்றி அனைவரும் பேசிக் கொண்டிருந்தாலும், ஊடக தர்மத்தை கண்டிப்பாக காப்பற்றி இருக்க வேண்டும் என்று தான் எனக்கு தோன்றுகிறது. இதை மறுபடி மறுபடி போட்டு காட்டி, என்ன செய்தார்களோ தெரியவில்லை. அப்படி சமூக அக்கறை இருந்திருந்தால், இப்படியெல்லாம் நிகழ்ச்சி நடப்பதற்கு முன்பாகவே, பொதுவான விழிப்புணர்வை மக்களிடம் எடுத்து சொல்ல ஏதுவாக ஏதெனும் ஒரு நிகழ்ச்சியை நடத்தியிருக்க வேண்டும். அதையெல்லாம் விட்டு விட்டு, உங்கள் கையில் அந்த சி.டி கிடைத்தது என்பதற்காக அதையே நித்தம் நித்தம் காட்டாமல் இருந்திருக்கலாம். அந்த சாமியாரையும், அந்த நடிகையையும் மக்கள் பார்த்த அளவிற்கு அவர்களை அவர்களே பார்த்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகம்தான்.

இது போன்ற நிகழ்ச்சிகள் நடப்பதால், என்ன ஆகும் ஒன்றும் இல்லை. அவரும் முடிந்த வரை தலைமறைவாக இருப்பார். கைதெல்லாம் எதற்காக செய்யப் போகிறார்கள்? இந்த வரம்பு மீறலுக்கெல்லாம் தண்டிக்க சட்டம் உண்டா என்பது தெரியவில்லை. தனி மனித ஒழுக்கம், பிரம்மச்சர்யம் கற்று கொடுத்த ஒருவரே இப்படி செய்து விட்டார், நம்பிக்கை துரோகம் என்றெல்லாம் சட்டம் இருந்தால் ஒரு வேலை கைது செய்யப்படலாம். என்ன நடக்க போகிறது அப்படியெல்லாம் நடந்தால்? இது போன்று பல வழக்குகளை நாமும் பார்த்துதான் வருகிறோம். இதற்கு இடையில் அந்த நடிகையின் சதித்திட்டம் தான் அது என்ற கதை வேறு கிளம்பியிருக்கிறது. முடியல கண்ணக்கட்டுது. அட போங்கப்பா, போய் வேலையப் பார்ப்போம்.

ஆனாலும் இப்படிப்பட்ட விடயங்கள் நடப்பதற்கு காரணிகளாய் இருப்பது அவரை ஏற்றி விட்டு அழகு பார்ப்பவர்கள் தான். நம்பிக்கை வீண் போய் விட்டது, நேர விரயம், பொருள் விரயம் என்று பல விரயங்கள் இப்படிப்படவர்களை ஏற்றி விடுவதால் கண்டிப்பாக நடக்கிறது. இதை தடுக்க என்ன செய்வது? ஒடுக்க சட்டம் போட்டால் குடியரசு, இது சர்வாதிகாரத்தனம் என்று ஒரு கூட்டம் கிளம்பி விடும். மக்களாய் பார்த்து திருந்தா விட்டால், "கதவை திறந்து வையுங்கள், என்று எல்லோரும் நுழைந்து கொண்டு தான் இருப்பார்கள்".

இந்த இடுகை மூலமாக, எந்த ஒரு தனிமனிதனையும் தெய்வமாகவோ, தெய்வத்திற்கு ஒரு படி மேலேயோ வைத்துப் பார்த்து வணங்கியதும் இல்லை, வணங்கப்போவதும் இல்லை என்ற உறுதி மொழியை சமர்பிக்கிறேன். இந்த இடுகைத் தலைப்பிற்கு காரணம், அந்த பெயரில் ஒரு திரைப்படம் வந்தது. அதில் வரும் ஒரு பாடலின் வரி, "பனி விழும் மலர் வனம், உன் பார்வை ஒரு வரம், இனி வரும் முனிவரும் தடுமாறும் கனிமரம்"!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, February 28, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 28/02/2010

சென்ற வாரம் மறுபடியும் இந்திய கிரிக்கெட் அணிக்கு மிகவும் அற்புதமான காலகட்டம். தென் ஆப்பிரிக்காவுடன் முதல் ஒரு நாள் சர்வதேசப் போட்டியை ஒரு ரன் வித்தியாசத்தில், வெற்றிக் கனியாக மாற்றியது. ஆனால் இந்த ஆட்டம் இதை விட சுறுசுறுப்பாக முன்னரே முடிந்திருக்க வேண்டியது. வேய்ன் பார்னலும், ஸ்டெய்னும் சேர்ந்து நம் பந்து வீச்சாளர்களை அடித்து துவைத்தனர். இந்த ஜோடி 35 பந்துகளில் 68 ரன்கள் குவித்து வெற்றிக்கு இட்டு செல்ல பார்த்தது. ஆயினும் எப்படியோ கடைசி நிமிட அபாரமான பந்து வீச்சிலும் சச்சின் தடுத்துக் கொடுத்த ஒரு ரன்னும் (இதில் சின்ன சர்ச்சை இருந்த போதிலும்) நம்மைக் காப்பற்றியது. அடுத்த ஆட்டம் பற்றிதான் நமக்கு நன்றாக தெரிந்திருக்கும். பாவம் இதில் ஓர் ஓரமாக டீவில்லியர்சும் ஒரு சடத்தை பூர்த்தி செய்தார். தொடரை 3-0 என்ற கணக்கில் கைப்பற்ற எவ்வளவோ பாடுபட்டும், முடியவில்லை 2-1 என்ற கணக்கில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறோம். பரவாயில்லை நாம் நம்முடைய தரவரிசை பட்டியலிலும் அப்படியே உள்ளோம், எந்த வித மாற்றமும் இல்லை. இங்கே இந்த கதை இப்படி ஓடிக் கொண்டிருக்க, அந்த பக்கம் ஆஸ்த்ரேலியா தன் முன் வரும் அனைவரையும் அடித்து துவம்சம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. ஒரு முறை நாம் அங்கே சுற்றுப்பயணம் செய்து வந்தால் தான் சரிப்படும் என்று நினைக்கிறேன்!!!

பரபரப்பாக இருந்த இந்திய ஹாக்கி வட்டார பேச்சுகள் முடிவடைந்த நிலையில் இன்று துவங்குகிறது உலக கோப்பை ஹாக்கி போட்டி. நமது பிரிவில் நாம் முதலில் களத்தில் சந்திக்க இருப்பது அருமை நண்பர்கள் பாகிஸ்தான் அணியினரை தான்!!! இது வரை ஹாக்கி உலகக் கோப்பை போட்டிகளில் 4 முறை சந்தித்து இது வரை இருவருமே தலா இரு போட்டிகளில் வெற்றி கண்டுள்ளனர். பார்ப்போம் இந்த முறை என்ன நடக்கிறது என்று... சொஹைல் அப்பாஸ் என்ற வீரரை நினைத்துதான் அனைவரும் கலங்கிய வண்ணம் உள்ளனர். இந்த பார்சீலோனாவை மறக்கடிக்கும் வகையில் நீங்கள் ஆட வாழ்த்துக்கள். (இந்த பதிவை நான் எழுதி முடிக்கும் போது இந்திய அணி பாகிஸ்தான் அணியை 4 - 1 என்ற கோல் கணக்கில் வெற்றி கொண்டிருக்கிறது. வாழ்த்துக்கள்!!! )

2 நாட்களுக்கு முன்பு என் நண்பனின் திருமண நிகழ்வுக்காக ஈரோடு சென்றிருந்தேன். காதல் திருமணம் தான் இரு வீட்டார் சம்மதத்துடன் நடைபெற்றது. யாருமே ஒரு வித அக்கறை எடுத்துக் கொள்ளாதது போல் தெரிந்தது. தீவுகளாக இருந்தனர் இரு மண வீட்டாரும். நாங்கள் சென்ற பின்னர் கலை கட்டியது விழா. மாப்பிள்ளையும் மணப்பெண்ணையும் அமர வைத்து அவர்கள் ஊட்டி கொள்வது போல் புகைப்படம் எடுத்ததும் ஒரு வித சந்தோஷம் நண்பனின் முகத்தில் தெரிய ஆரம்பித்தது. நாங்கள் உடனே மதியம் புறபடுவதாக சொன்னவுடன் சிறிது சோர்வடைந்தான். பின்னர் சில நண்பர்கள் தங்கி வரவேற்பிலும் கலந்து கொண்டனர். இரு வீட்டாரும் விரைவில் ஒன்று சேர வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்து சேர்ந்தோம். மும்பையில் இருக்கும் ஒரு நண்பன் அழைத்து நீங்கள் மட்டும் எல்லாவற்றிலும் கலந்து கொள்கிறீர்கள் விரைவில் நானும் சென்னைக்கோ பெங்களூருக்கோ மாற்றல் செய்து வர வேண்டும் என்று புலம்பிய வண்ணம் இருந்தான். தனிமை படுத்தும் பாடு அது யாருக்கும் அமையக்கூடாது...

மீண்டும் சுனாமியின் கோர முகங்கள் தெரிய ஆரம்பித்திருக்கின்றன. சிலி நாட்டில் வந்த 8.8 ரிக்டர் அளவு நிலநடுக்கம் அந்த நட்டையே பிரட்டி போட்டிருக்கிறது. பல பேர் வீடிழந்து தவிக்கும் நிலை. இதனால் கடலுக்கடியில் சுனாமி உருவாகி இருப்பதாக அச்சம் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பசிஃபிக் கடலோர நாடுகளுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கப்படிருக்கிறது. ஜப்பான் நாட்டு மக்கள் செய்வதறியாது திகைத்திருக்கின்றனர். மேலும் அது போன்றதொரு சுனாமி வராமலிருக்க பிராத்திப்போம். இந்த முறை எச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளில் தீவிரம் காட்டும் வண்ணம் அரசு செயல்படும் என்று நம்புவோம்....

கவிதை எழுத ஆரம்பிக்கும் எல்லா இளம் கவிகள் அனைவருக்குமே காதலால் தான் கவிதை எழுதத் தோன்றுமா என்ற எண்ணம் எனக்குள்ளே ஓடிக் கொண்டே இருக்கின்றது. அது விந்தைதான். காதல் கவிதையில் ஆரம்பித்துதான் பொதுவாக மற்ற கவிதைகள் எழுத ஆரம்பிப்பார்களா அனைவருமே? இப்படி இல்லாமல் கவிதை எழுத வேண்டும் என்ற தாக்கம் ஒவ்வொருவருக்கும் எப்படிதான் ஏற்படும் என்ற கேள்விக்கு நண்பர்களே நீங்கள் உங்களது சொந்த அனுபவத்திலோ அல்லது மற்றவரது அனுபவத்திலோ என்ன நேர்ந்திருக்கும் என்பதை பின்னூட்டத்தில் விளக்கி எழுதுங்கள். அனைவரின் அனுபவத்தையும்தான் தெரிந்து கொள்வோமே!!! ஆனால் நான் காதல் கவிதைகளை தான் முதலில் எழுத ஆரம்பித்தேன்!!! அடிக்கடி நினைவுக்கு வரும் வரிகள் கவிதை எழுதும் போது, "இருக்கும் கவிஞர்கள் இம்சை போதும் என்னையும் கவிஞன் ஆக்காதே" என்ற மஜ்னுவின் பாடல் வரிகள் தான்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

கோழி...

கோழி
கோழியினால் வெகு தூரம்
பறக்கவும் முடியாது,
பின் இறக்கை எதற்கு?
அன்று மதியம் உண்ட இறைச்சிக்காக
கடை சென்ற நேரத்தில் விடை கண்டு
கொண்டேன்,
இரு இறக்கைகளை வாகாய்ப் பிடித்து
கழுத்தில் கத்தி வைக்கையில் சொன்னார்,
"சார் தள்ளி நில்லுங்க, ரத்தம் தெறிக்கும்"...

ஆத்தா
கோவில்களில் கூட தர்மத்தை நிலை
நாட்ட நம்மை விட்டால் யார் இருக்கிறார்கள்?
கருணையில் சொல்வோம், "ஆத்தா இன்னும்
சம்மதம் கொடுக்கல",
மஞ்ச தண்ணிய அது மேல ஊத்தி
கேளுங்க, நீர் பட்டவுடன்,
"ஆத்தா சம்மதம் சொல்லிட்டா",
அடுத்த கணம் ஆடிய ஆட்டின்
தலை துடிக்கும் தரையில்,
கேட்டுப் பாருங்க ஆத்தாதான்
சம்மதம் கொடுத்தா...

திருமணம்
பிரம்மச்சாரி நண்பர்களுக்கு
அடிக்கடி சொல்வதுண்டு உங்கள் திருமணங்களை
விடுமுறை நாட்களில் வையுங்கள் உங்களுக்கு
புண்ணியம் கூடுமென்று,
ஒரு நாள் விடுப்புக்கு இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம்
தேவை இல்லை என்பான் என் நண்பன்,
சென்ற வாரம் வந்த கைபேசி அழைப்பில்,
இப்போது மணமாகிவிட்ட அதே நண்பன்,
வேலை நாளில் வைக்கப்பட்ட இன்னொரு
திருமணத்திற்காக சலித்துக் கொண்டான்!!!

விற்பனை
கடற்கரைக்கு போகலாம் காற்று
வாங்கலாம் என்று அந்த பக்கம்
பயணித்தோம்,
இந்த கடற்கரை விற்பனைக்கு அல்ல
என்று அடிகோடிட்ட வாசகம் பார்த்தேன்,
ஏதோ உணர்ந்தது போல், தூக்கி
எறிந்த பிளாஸ்டிக் பாட்டிலை
எடுத்துக் கொண்டு நடந்தேன்!

பயணம்
கசங்கிய உடம்பும் அழுக்கேறிய
தோற்றமுமாய் ஓர் உருவம் என்னுடனே
பயணித்தது,
பேரூந்து, சாலை, உணவகம், அலுவலகம்
என்று எல்லா இடங்களிலும் குறுக்கும்
நெடுக்குமாய், வலம் இடமாய் தொடர்ந்தது
அந்த உருவத்தின் பயணம்,
ஆனால் வீட்டினுள் வருவதில்லை அது,
மெல்ல உணர்ந்து கொண்டேன்,
வாசலில் காத்து காத்து இன்னும்
இளைத்துக் கொண்டிருந்தது எங்கள் வீட்டில்
தொலைந்தே போன அன்பு...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

எப்படி முடியும்?

சிதறிக்கிடந்த மரத்துண்டு கூட
மார் தட்டி புல்லாங்குழலைப் பார்த்து
சொல்கிறது, உன் நாதம் என் தியாகத்தில்
தான் வெளிவருகிறதென்று,

காற்றில் மரம் விட்டு போகிற இலைகளும்
லயித்து சொல்கிறது மரத்திடம், என்
வீழ்ச்சியும் கூட உன் உயர்ந்தோங்கும்
வளர்ச்சிக்குத்தானென்று,

பட்டுப்புழுவும் சட்டென்று சேர்ந்து கொள்கிறது
பட்டுக்கு நான் தானே அடித்தளம்
கொடுத்து மிளிரவைக்கிறேனென்று,

மேகங்கள் மறைந்து போவதால்
தான் பூமியைக் கூட எட்டிப் பார்க்கிறது
மழை என்ற பரிமாணம் ஏற்றிருக்கிறேனென்று,

நான் எப்படி சொல்ல முடியும்
என் காதல் தோல்வியில் தான் உ(ன்)ங்கள்
அழைப்பிதழ் அச்சேறியிருக்கிறதென்று...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

P.S: மேலே இடம்பெற்றுள்ள கவிதை யூத்ஃபுல் விகடன் இணைய தளத்தின் முகப்பு பக்கத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதை காண கீழ்கண்ட இணைய தள முகவரியை சொடுக்கவும். எனக்கு தொடர்ந்து ஊக்கம் அளித்து வரும் அனைவருக்கும் நன்றி. யூத்புல் விகடன் குழுவினருக்கு நன்றி ! http://youthful.vikatan.com
http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/kavirikaraiyonpoem230210.asp

சச்சினுக்கு எழுந்து நின்று ஒரு சலுயூட்!!!



1989களில் கிரிக்கெட் உலகத்தை ஆக்கிரமித்து இன்றளவும் அதே தாக்கத்துடன் ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் சச்சின் டெண்டுல்கரின் சாதனைப் பட்டியலே இன்னொரு சாதனையாய் மாறிக் கொண்டிருக்கிற வேலை. சச்சினின் காயங்கள் காரணமாக சரியாக ஆட மாட்டார். இனி அவ்வளவுதான், பூட்ஸை கழற்றி ஆணியில் மாட்டும் தருணங்கள் வந்து விட்டது என்று பலரும் பலவாறாக பேசத் தொடங்கி சுமார் ஐந்து வருடங்கள் முடிந்திருக்கும். இன்றைக்கு அப்படி சொல்லியவர்களில் பல பேர் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் சச்சின் இன்றைக்கும் இங்கே இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார். "எங்க வீட்டு பிள்ளையும் கச்சேரிக்கு போகுது" என்று இல்லாமல், அவரும் ஒவ்வொரு சாதனையாக செய்து கொண்டே முன்னெறிக் கொண்டிருக்கிறார்.

அவருக்கு இத்தகைய புகழும் பெருமையும் எப்படி கிடைத்திருக்கிறது? அதற்கு காரணம் அவர் எடுத்த ரன்களோ ஈட்டித் தந்த வெற்றிகளோ மட்டுமில்லை, அவரது தனி மனித ஒழுக்கம், எந்த நிலைக்கு சென்றிருந்தாலும் செருக்கோ ஆணவமோ இல்லாத நடத்தை, மனதில் பட்டதை கூறும் நடத்தை இவைகள் அனைத்துமே காரணங்கள் தான். எத்தனை முறை தனி நபர் தாக்குதலில் அகப்பட்டிருந்தாலும், ஒவ்வொரு முறையும் தன் மட்டையை பேச வைப்பதே சச்சினுக்கு பிடித்தமான பொழுது போக்குகளில் ஒன்றாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

சிறு வயது முதலே இந்த விளையாட்டின் மீதுள்ள பற்றுதான் இந்த நிலைக்கு இவரை உயர்த்தி இருக்கிறது. தன்னுடைய குருவை மிகவும் மதிக்கக் கூடிய சீடர். இதைப் பல முறை ரமாகாந்த் அச்சேர்கர் அவர்கலே பல முறை பெருமையுடன் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். சிம்ம சொப்பனம் என்று சொல்லுவார்களே அது போல திகழ்ந்து வருகிரார் சச்சின். எந்த நாட்டு காப்டனும் முதலில் சச்சின் ஆட்டமிழந்தால் நன்றாக இருக்கும். மிக குறைந்த நேரத்தில் ஆட்டத்தின் போக்கை மாற்றக்கூடிய திறன் அவருக்கு உண்டு என்பதனை மிகவும் உணர்ந்து கூறுவார்கள். இப்படியாக ஷார்ஜாவில் கிளப்பப்பட்ட புயல் இன்றளவும் சூறாவளியாய் சுழன்று வீசிக் கொண்டிருக்கிறது.

சச்சினின் ஆட்டத்தை பார்ப்பதற்கு மட்டுமென்றே ஒரு பட்டாளம் இருக்கிறது. தலைவர் என்ற சொல் எங்கள் விளையாட்டு சம்பந்தப்பட்ட உரையாடல்களில், சச்சினை மட்டுமே குறிக்கும். எனக்கு சச்சின் அறிமுகம் 1994ஆம் வருடம் எங்கள் பக்கத்து வீட்டு அண்ணனால் கிடைத்தது. அப்பொழுதெல்லாம் டிவி பெட்டியின் முன் அதிக நேரம் இருப்பது சச்சினுக்காக மட்டும்தான். ஹிந்தியில் வேறு வர்ணனை போகும். எப்பொழுதும் எப்பாடுப்பட்டாவது சச்சினின் படங்களை கண்ட படிக்கு எடுத்து வைத்திருப்பேன். முக்கால் வாசி பேரின் அறைக்கதவுகளில் சச்சினின் ஆக்கிரமிப்பு இருக்கும், இருந்திருக்கும்!!! எத்தனை ஆட்டங்களில் சச்சினை வாய் பிளந்த படி பார்த்து அமர்ந்திருப்போம்.

நன்றாக நினைவு தெரிந்து பார்க்க ஆரம்பித்த ஆட்டங்கள் 96 உலகக்கோப்பை போட்டியும் அதன் பிறகு இன்று வரை உள்ள ஆட்டங்கள் என்று சொல்லலாம். அந்த போட்டியில் அவர் இலங்கைக்கு எதிராக விளாசிய 137 ரன்கள் தான் பல நாட்களுக்கு அவருடைய அதிகபட்ச ஒரு நாள் போட்டி ரன்களாக இருந்தது. பின்னர் ஷார்ஜாவில் கிளம்பிய சூறாவளியின் போது 143 ரன்கள் எடுத்தாரே அது வரை அதிகப்பட்சமாக இருந்தது. அந்த தேதியை என்னால் மறக்க இயலாது. அதற்கு அடுத்த நாள் எனக்கு கடைசி எஸ்.எஸ்.எல்.சி தேர்வு. முடித்து விட்டு ஓடி வந்தமர்ந்து பார்த்த ஆட்டம். இந்த இறுதி ஆட்டத்திலும் பாடு பிரமாதமாக ஆடி 134 ரன்கள் குவித்தார். ஏப்ரல் மாதம் 24ஆம் தேதி, அன்று சச்சினின் பிறந்த நாளும் கூட. இந்த ஆட்டத்தை என் மனைவிக்கு பிறந்த நாள் பரிசாக சமர்ப்பிக்கிறேன் என்றார். அந்த வயதில் அது ஒரு இனம் புரியாத உணர்வு. சச்சினைப் பற்றி தப்பாக யாரும் பேசினால் சண்டை வரும் அளவிற்கு சென்ற நாட்கள்!!!

சச்சினின் ஆட்டத்தை நேரில் பார்க்க பல முறை ஆசைப்பட்டும், முதல் ஐ.பி.எல் போட்டியின் போது தான் சச்சினின் ஆட்டத்தை நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பை பெற்றேன். என்ன அருமையான ஆட்டம். சச்சின் மைதானத்தில் வந்தவுடன் ஒரு மிகப்பெரிய ஓசை அலை எழுந்ததே அதை போன்றதொரு சத்தத்தை நான் வேறு எங்கேயும் எந்த மனிதருக்கும் கேட்டதில்லை. மற்ற எந்தவொரு வீரருக்கும் அப்படி மைதானம் அதிரும்படியான சத்தம் கேட்கவில்லை, குஷிப்படுத்தும் பெண்களைத் தவிர!!! இத்தனைக்கும் அது பெங்களூரில் நடந்த ஆட்டம், ராயல் சாலஞ்சர்களுக்கும், மும்பை இந்தியன்சுக்கும் இடையே நடைபெற்ற போட்டி. அப்பொழுது ஆரம்பித்திருந்த பழக்கமான, இந்திய வீரர்களையே பிற மாநிலத்தில் ஆடிய பொழுதுகளில் பார்வையாளர்கள் ஆதரவு கொடுக்க வில்லை. அதையும் மீறி இந்தியர்களின் மனதில் நீங்கா இடம் பெற்றிருப்பவர் சச்சின்...

இங்கே விடுங்கள். எந்தவொரு நாட்டு வீரருக்கும் இவ்வளவு மரியாதை கொடுத்த நடத்தியதில்லை ஆஸ்த்ரேலியர்கள். ஒவ்வொரு முறை சச்சின் களமிறங்கும் பொழுதும் அப்படி ஒரு கைத்தட்டல் வாங்கியது சச்சினின் ஆட்டத் திறமையும், அடக்கமும் மட்டுமே காரணம். 50 ஆட்டங்கள் ஆடி விட்டு, உலகமே தங்கள் கையில் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் பல வீரர்களுக்கு மத்தியில் சச்சின் பல பேருக்கு ஒரு புரியாத புதிர்தான். அனுபவம் வர வர, அதிரடி ஆட்டத்தை குறைத்து கொண்ட சச்சின், அதிக ஆபத்தில்லாமல் ரன்களை சேர்க்க ஆரம்பித்தார். சிறு மாறுதல்கள், சிறு தியாகங்கள் என்று சச்சினின் ஆட்டத்தில் சிற்சில மாற்றங்கள் வந்த வண்ணம் இருந்தன 2000ஆவது ஆண்டிலிருந்து. இப்பொழுது மறுபடியும் இரண்டு வருடங்களாக பின்னி எடுத்து கொண்டிருக்கிறார்.

இன்னும் எத்தனை பேர் இவரை போதும் ஆட்டத்தை முடித்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லப் போகிறார்களோ, இன்னும் எத்தனை முறை அவர்களின் வாயை அடைக்க எந்தெந்த நாடுகளை சேர்ந்தவர்கள் வாங்கிக் கட்டி கொள்ளப்போகிறார்களோ!!! ஒவ்வொரு முறை இப்படி சிலர் சொல்லும்பொழுதும் சச்சினிடம் கேட்டால், அது அவர்களுடைய கருத்து அதில் சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லி விட்டு பின்னர் விளையாடி அவர்களின் மூக்குடைப்பார். சிறியவர் முதல் பெரியவர் வரை அனைவரையும் தன் வசீகரமான ஆட்டத்தால் கவர்ந்து வைத்திருக்கிறார். 90களில் சச்சின் ஆடவில்லை என்றால் கொஞ்சம் கூட இந்திய அணிக்கு வாய்ப்பில்லை என்கிற அளவுக்கு இந்திய அணியின் ஆட்டம் இவரின் ஆட்டத்தை மட்டுமே நம்பியிருந்தது. பின்னர் கங்கூலி, திராவிட் போன்ற ஆட்டக்காரர்கள் வந்ததால் சற்று சச்சினின் பளு குறைய ஆரம்பித்திருந்தது 90களின் கடைசி சில வருடங்களிலிருந்து...

டெஸ்ட் போட்டியின் அசாதாரணமாக விளையாடி 4 ரன்கள் அடித்தால் தன்னுடைய சராசரி 100 தொட்டிருக்கும் என்றிருந்த நிலையில் பூஜியத்தில் ஆட்டமிழந்து 99.94 ரன்கள் ஒவ்வொரு டெஸ்ட் போட்டிக்கும் என்று எடுத்து வைத்திருந்த டான் பிராட்மேன் தன்னை பாராட்டியதை (சச்சினின் ஆட்டம் பார்ப்பதற்கு என் ஆட்டம் போலவே இருக்கிறது என்று டான் அவருடைய மனைவியிடம் கூறியிருக்கிறார்) இன்றளவும் சச்சின் சொல்லும் பொழுதினில் ஒரு குழந்தையின் குதூகலத்தை காண முடியும். ஷேன் வார்னே ட்விட்டரில் தன் நண்பர் 200 ரன்களை அடித்திட வேண்டும் என்று தொடர்ந்து ட்விட்டிக் கொண்டே இருந்திருக்கிறார். பொதுவாக ஆஸ்த்ரேலியர்கள் இவ்வாறு இருப்பதில்லை. அவர்களுக்கு அவர்களுடைய ஆட்டம் தான் பெரிதெனக் கொள்ளும் ஒரு மனோபாவம் உண்டு, அப்படிதான் அவர்களும் ஆடுவார்கள். அப்படிப்பட்டவர்கள் கூட வாய் விட்டுப் பாராட்டுகிறார்கள் என்றால் சச்சின் ஒரு சகாப்தம் தான் என்பது நமக்கெல்லாம் விளங்கும்.

கண்டிப்பாக எதிர் வரும் காலங்களில் நம் பெயரன்களுக்கோ, பெயர்த்திகளுக்கோ, சச்சினின் ஆட்டத்தை பார்த்த வகையில் சொல்லி காட்டலாம். அந்த காலத்துல சச்சின் அப்படினு ஒரு ப்ளேயர் இருந்தாரு பாரு என்று. இவர் வைத்திருக்கும் சாதனைகளை முறியடிக்க இந்த தலைமுறை ஆட்டக்காரர்களில் பான்டிங்கால் மட்டுமே முடியும். அதுவும் சச்சின் உடனடியாக ஓய்வு பெற்றால் தான் உண்டு. இனியும் ஒருவன் பிறந்து தான் வர வேண்டும்... அல்லது நம் வாழ்நாளில் அந்த சாதனைகள் முறியடிக்கப்படாமலேயே போகலாம். அந்த சாதனைகள் முறியடிக்கப்பட்டால் விளையாடிற்கு பெருமை, இல்லையென்றால் சச்சினுக்கு பெருமை என்ற வகையில் எது நடந்தாலும் என்னைப் போன்ற ரசிகனுக்கு பரவாயில்லைதான்.

ஒரு நாள் போட்டியில் 200 ரன்களைக் குவித்து உலக சாதனை. அதே நாளில் க்ரிக் இன்ஃபோ இணைய தளம் 45 மில்லியன் ஹிட்டுகளை பார்த்திருக்கிறது. பல சர்வர்களை செயல் இழக்க செய்தார் சச்சின் அன்று என்று பெருமையுடன் சொன்னார் அந்த இணைய தளத்தின் ஆசிரியர் சம்பித் பால். இப்படி பல சாதனைகளை படைத்து வரும் சச்சின் நம் தேசத்தின் பொக்கிஷம். உண்மையான பிரதிநிதி எல்லா விடயங்களுக்கும். மேலும் பல சாதனைகளை அவர் கையில் வைத்திருக்கிறார். இப்பொழுதும் 200ஐ அடித்த கையோடு இதை வெகு சீக்கிரம் முறியடிப்பார்கள், அது ஓர் இந்தியனாய் இருக்க வேண்டுமென்பது என் ஆசை என்றும் தெரிவித்திருக்கிறார்.

பெயரும் புகழும் வந்தவுடன் கண் மூடி தங்களை சுற்றி ஒரு வட்டம் வந்து விட்டதாக எண்ணும் பல பேர்களில் சச்சின் தன்னை எப்பொழுதும் போல ஒரு சராசரி மனிதனாக காட்டிகொள்வதும் நடந்து கொள்வதும்தான் இத்தனைக்கும் மிகப்பெரிய காரணமாக இருக்க முடியும் என்று கிரிக்கெட் வர்ணனையாளரும் சச்சினின் நண்பருமான ஹர்ஷா போக்ளே தெரிவித்திருக்கிறார். கடைசியாக இத்தனை வெற்றிகளுக்கும் பின்னால் அமைதியாக இருந்து சச்சினை நமக்கு தந்திருக்கும் அவர் மனைவி, பிள்ளைகள் மற்றும் அவரின் குடும்பத்தருக்கும் கண்டிப்பாக நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். மென்மேலும் சாதனைகள் தொடர வாழ்த்துக்கள் சச்சின். உங்களின் ஒரு ஆசைதான் எங்களுக்கும் பல நாட்களாக உள்ளது. உங்கள் ரன் குவிப்பில் 2011 உலக கோப்பையை கொண்டு வாருங்கள் தோனியின் தலைமையில்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, February 21, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 20/02/2010



சென்ற வாரம் நம் இந்திய கிரிக்கெட் அணிக்கு பொன்னான வாரம். முதல் டெஸ்ட் போட்டியில் அதிர்ச்சி தோல்வி அடைந்த பின்னர், இந்த போட்டியில் வென்றால் மட்டுமே முதல் இடத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்ற நிலையில் களம் கண்டது நம் அணி. டாசில் வென்ற தென்னாப்பிரிக்க அணியினர் முதலில் மட்டை ஆட முடிவு செய்து நம் அணியின் பந்து வீச்சை துவம்சம் செய்து கொண்டுருந்தனர். ஆம்லாவும், பீட்டர்சனும் சேர்ந்து அதிரடியாக ஆடினாலும், தேநீர் இடைவேளைக்கு பிறகு இந்திய அணி விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தியது. 296 ரன்களுக்கு ஆட்டமிழந்தனர். அடுத்து வந்த இந்தியா 4 பேர் விளாசிய சதத்தில் 347 ரன்கள் முன்னிலை பெற்று அட்டத்தை முடித்து கொண்டதாக அறிவித்துக் கொண்டது. 2 நாட்கள் 10 விக்கெட்டுகள் என்ற நிலையில் மழைக்கு ஒரு நாளை பலி கொடுத்து, சாகீரின் பந்து வீச்சையும் பறிகொடுத்த நிலையிலும், வெற்றி பெற்றது நம் அணி. வாழ்த்துக்கள். ஹர்பஜன், மிஷ்ரா என்று எல்லோரும் கலக்கினார்கள். அந்த முதலிடத்திற்கு தகுதி உண்டா இல்லையா என்பதைப் பிறகு பார்ப்போம். இப்பொதைக்கு முதலிடம் பெற்றதில் மகிழ்ச்சி தான். ஆம்லா உண்மையில் இங்கே எல்லோர் மனதையும் கொள்ளை கொண்டார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அற்புதமான ஆட்டம்.

நம் நாட்டின் தேசிய சின்னங்களுக்கு என்னவாயிற்று என்றே தெரியவில்லை. இந்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் 40000 என்ற எண்ணிக்கையிலிருந்த நம் தேசிய விலங்கு இன்று 1411ஆக குறைந்து போயிருக்கிறது. அதை பாதுகாக்க உண்மையில் அந்த இயக்கத்தில் சேர்வதை தவிர உருப்படியான வழி ஏதெனும் உள்ளதா என்பதை ஆராய்ந்து வருகிறேன். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது அந்த விளம்பரத்தை பார்க்கும் போதெல்லாம் தோன்றுகிறது... அடுத்து நம் தேசிய விளையாட்டு ஹாக்கி. இந்த விளையாட்டு தான் நம் தேசிய விளையாட்டு என்பது இந்த தலைமுறை குழந்தைகளுக்கு தெரியுமா என்பது கூட தெரியவில்லை. நானும் கூட முதலில் கிரிக்கெட்டை பற்றி ஒரு தகவலுடன் ஆரம்பித்ததில் என் முதுகுப்புற அழுக்கு சேர்ந்தே தெரிகிறது. அந்த வீரர்களுக்கு ஊதியப் பிரச்சனை முடிந்த நிலையில் மீண்டும் ஒரு புதிய பூதம் கிளம்பியுள்ளது. அவர்கள் ஒரு நிதி திரட்டும் போட்டியில் விளையாட 5 கோடி கேட்டார்கள் என்பது குற்றச்சாட்டு. மறுக்கிறார் அணி தலைவர் ராஜ்பால். இதையெல்லாம் கலைந்தெறிந்து காட்டுங்கள் இந்த உலகிற்கு நாம் யார் என்று வரும் உலக கோப்பை போட்டிகளில். வாழ்த்துக்கள்...

எழுத்தாளர்களுக்கு இருக்கும் பொறுப்பும், சமூகம் சார்ந்த சிந்தனைகளும், அவர்களின் எழுத்துக்கள் பிரதிபலிக்கும் கருத்துக்கள் மக்களிடம் சேரும் என்பதை நினைவில் வைத்து எழுதும் பாங்கும் ஒவ்வொரு பதிவருக்கும் இருக்க வேண்டும் என்று சமீபத்தில் ஓர் இடுகையில் வாசித்தேன். இந்த பதிவுலகத்தின் இன்றைய சூழலுக்கு பதிவுலக சுதந்திரமும் ஒரு காரணம். அதை நாமும் புரிந்து கொண்டு முரண்பாட்டையே முனைப்போடு காண்பித்தால் நன்றாக தானே இருக்கும். முரண்பாடு என்பது எப்போதும் இருக்கின்ற ஒன்று. அதற்கென எழுத்தும், வசவுகளும் வெளிப்பட்டால் நாம் வேறு இடம் பார்க்க வேண்டியது தான். பல வகையில் இந்த பதிவுலகம் ஓர் தகுதியான இடம் பெற்று இருப்பதற்கு காரணமாய் இருக்கும் பதிவர்களுடன் கை கோர்த்து, பதிவுலகம் இன்னும் மேம்பட உறுதிமொழி எடுப்போம். எல்லாவற்றுக்கும் ஓர் நாள் சொல்லி கொண்டாடுகிறோம். பதிவுலக நாள் என்று ஏதாவது இருக்கிறதா? இதைப்பற்றித் தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்களேன் நாங்களும் தெரிந்து கொள்கிறோம்....

பதிவர் மாதவராஜ் அவர்கள் வாடாத பக்கங்கள் என்ற வலைப்பூவை இன்னும் சில பதிவர்களோடு சேர்ந்து தொடங்கியுள்ளார். உங்களுக்கு பிடித்த, உங்களைக் கவர்ந்த இடுகைகளை இதில் நீங்கள் அறிமுகம் செய்யலாம். ஆனால் இது ஒரு திரட்டி அல்ல என்பது புரிகிறது. நீங்கள் தொடர்பவர்களின் இடுகையை மட்டும் பார்க்க முடியும் அவரவருடைய வலைப்பூவில். இந்த இடத்தில் இன்னும் எண்ணற்ற பதிவர்களோடு சேர்ந்து நாமும் நமக்கு பிடித்த இடுகைகளை பகிர்ந்து கொண்டால் நன்றாகவே இருக்கும். விரைவில் அதையும் அட்டவணையில் சேர்க்க வேண்டும். வாழ்த்துக்கள் மாதவராஜ் அவர்களுக்கு, முதலில், "பூக்களிருந்து புத்தகம்", இப்பொழுது, "வாடாத பக்கங்கள்". அற்புதம்!!!

சென்ற வாரம் காதலர்கள் தினத்தோடு 6 மாதங்கள் முடிவடைந்து விட்டது புகைப்பழக்கத்தை முற்றிலுமாக நிறுத்தி! இதற்கு ஊக்கமாக இருந்த என் மனைவி, மகள் (இவங்களுக்கு 18 மாதங்கள் ஆகிறது!!! - ஆனால் முற்றிலுமாக விட்டொழித்தது இவர்களுக்காகதான் என்று எப்பொழுது சொன்னாலும் என் மனைவி கோபப்படுவதில்லை!!!), என் நண்பர்கள் வினோத் மற்றும் விமலுக்கும் என் நன்றிகள். என்னைப் பார்த்து இந்த பழக்கத்தை விட்டொழித்த நண்பர்கள் செந்தில், ராகவ் மற்றும் ரமணா ஆகியோருக்கும் என் நன்றிகள் (என்னை பார்த்துதான் இந்த பழக்கத்தை விட்டார்களா என்பது தெரியவில்லை. நான் இவர்களிடம் சொன்ன பொழுது, விடணும் மச்சான் என்று சொல்ல வைத்து சின்ன விதையை விதைத்தது நான் என்று பெருமை பொங்க சொல்ல முடியும்!!!)...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பி.கு: இந்த இடுகையை யூத்புல் விகடன் குட் ப்ளாக்ஸ் பகுதியில் வெளியிட்டு இன்னும் பல பேருக்கு கொண்டு சென்றதற்கு மிக்க நன்றி...

Saturday, February 20, 2010

காதல் கவிதைகள்!!!

பரீட்சை
என்னப் பேசுவதென்று பல முறை
சொல்லிப் பார்த்து விட்டுதானே
வந்தேன், உன்னைப் பார்த்ததும்
அனைத்துமே மறந்து போனது,
காதலெனும் தேர்வில்
வினாவாய் நீ, விடை தேடும்
மாணவனாய் நான் !!!


இயற்பெயர்
இயற்பெயர்கள் அதிகமாய் மாறிப்
போவது காதலில் தானாம் ஒரு
கணக்கெடுப்பு சொல்கிறது,
அம்முவாய் நீ, தங்கமாய் நான்!

நான்கெழுத்து கவிதை
மூன்றெழுத்து கவிதை சொல்
பார்க்கலாம் என்றேன்,
"சீ போடா" என்றாய்
பரவாயில்லையே உனக்கும் கவிதை
வருகிறதே என்றேன்,
மெல்ல ரௌத்ரம் பழகினாய்
சட்டென்று இதழ் பிரதேசத்தை
நான்கெழுத்து கவிதை பாடி நாடு
கடத்தினாய், முடிந்து விட்டது

இனி கவிதையும் இல்லை, கட்டுரையும் இல்லை!!!

வேடங்கள்
கடனட்டை வினியோகஸ்தனாய்
வீட்டு எரிபொருள் விற்பனையாளனாய்
எனக்கு தான் எத்தனை வேடங்கள்,
உன் வீட்டாரை ஏமாற்றவும்
உன்னை சமாதானப்படுத்தவும்!


கடவுளின் கோபம்
கடவுள் என் மீது ஏகக் கோபத்தில்
இருக்கிறார்,
எப்பொழுது என் கோவிலுக்கு வந்தாலும்
என்னை நீ கவனிப்பதே இல்லை என்று,
அதே கோவிலுக்குதான் என் தேவதையும்
வருகிறாள்,
தேவதையா கடவுளா போட்டியில்
எப்போதுமே என் தேவதை தான் ஜெயிக்கிறாள்!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

அது மட்டும் வேண்டாம்...

காதலை கல்லறையில் புதைத்து
வைத்து பறந்து போனாய்
ஒரு புதிய காலையில் என் உலகத்து
சூரியனை அஸ்தமனம் செய்து விட்டு,

வந்திருந்தது அழைப்பா,
நம் காதல் பிழை கொண்ட
படைப்பா?, அச்சில் ஏறாது என்று
அறிவிக்க வந்தது நம் காதலுக்கு இழப்பா?

இத்தனை நாட்களாய் உதிக்கும் எண்ணங்களில்
நான்தான் முழுதும் தேங்கியிருப்பதாய்
பகர்ந்து மகிழ்வாய், தேங்கிய எண்ணங்களில்
கூடவா பாசி பிடிக்கும் நீ வெறுப்பதற்கு,

தூரத்து நிலவு நம் வாசஸ்தலம் அதில்
நாம் இருப்போம், நம் சந்ததிகள் இருப்பார்கள்
உவமை உருவகம் என்ற இலக்கணம் படைத்த
நாட்கள், இப்படி இலக்கணப் பிழையாய் போகதானா?

வார்த்தைகள் கூட விரக்தியாய் போய்
விட்ட நிலையில் உன்னை வாழ்த்த
மட்டும் முடியவில்லை என்னால்,
பின்னொரு நாளில் என் பெயர் தாங்கிய
உன் குழந்தை மட்டும் வேண்டவே வேண்டாம்,

அந்த குழந்தைக்கு தெரிதல் வேண்டாம்
நம் கோழைத்தனம்,மறைவில் கிடக்கட்டும்
நம் காதல் எப்போதாவது தூசு தட்டி சுவாசிக்கிறேன் நான்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

கரையான் அரித்த மனிதர்கள்...

பெரியண்ணன் வேகமாய் நுழைந்து
எண்பது குழி நிலம், அப்பா விட்டுட்டுப்
போன நகையில் பத்து பவுன்
என்றார்,

வானம் பார்த்து வெறித்திருந்த
தம்பி பெரிய வீடு, கடலைக்
கொல்லை, நகையில ஒரு அஞ்சு
பவுனும் வந்திடனும்னார்,

நிலம் நோக்கியிருந்த அக்காள்
ஒருத்தி, விளைச்சல் நிலம்,
அம்மாவோட பட்டு புடவ
வாய்க்கா பாத்த வீடும்னா,

பக்கவாட்டில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த
இன்னொரு அக்காள், "சவுக்கத் தோப்பு
எனக்கும் எண்பது குழி நிலம், ஆறு
பவுன் நகை வரல பாத்துக்கிடுங்க",

"ஆத்தா படமும் அய்யா படமும்
இருந்தா எனக்கொன்னு கொடுத்துடுங்க"
கனத்த மனதின் கடைசி சொட்டு நீருடன்
கடைக்குட்டி தம்பி கேட்க,

கரையான் அரித்த சட்டத்தில்
சுமங்கலியாய் போன இவங்க ஆத்தாவும்
கூடவே போன இவங்க அய்யாவும்
இன்னமும் புன்னகைத்தபடியே
இருந்தனர்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Monday, February 15, 2010

அய்யனார் கம்மா - இது விமர்சனம் அல்ல!!!



இந்த இடுகையை எழுதுவதற்கு நிறைய நாட்கள் எடுத்து கொண்டேன். அகநாழிகை பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்ட, பிரபல பதிவர் நர்சிம் அவர்களின் சிறுகதைத் தொகுப்பு அய்யனார் கம்மா. அவரின் எழுத்து நடை மிகவும் ரசனைக்குரியது. அவருடைய ரசனையின் ஊடே நம்மையும் இட்டு செல்வார். அற்புதமான மொழி ஆளுமை கொண்டவர். எந்த கதையை சொல்ல முற்படுகிறாரோ அந்த கதையை பின் நினைத்து பார்க்கையில் ஆழ் மனதில் பதியும் படி சில பாத்திரங்களை செதுக்கி விடுகிறார்.

இவரின் கூரிய சிந்தனையும், மனிதர்களை, அவர்களின் பழக்கத்தை மொழி நடையை மிகவும் சிரத்தை எடுத்து கவனித்து இருப்பார் என்பது என்னுடைய எண்ணம். இல்லையென்றால் எந்த மொழி நடையிலும், எப்படிப்பட்ட பாத்திரப்படைப்பிலும் நிலைத்து நிற்க முடியாத எழுத்தாகப் போயிருக்கும். ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லை. ஒவ்வொரு கதையையும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் படிக்க வைக்கிறார். எப்படிப் பார்த்தாலும் விரு விருவென்று அடுத்தடுத்த கதைகளை படிக்கத் தூண்டியிருக்கும் வேகம் இவருடையது. ஆனால் என் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய, என்னால் படிக்கும் பொழுதுகளில், ஒவ்வொரு கதைக்கும் நச்சென்று ஒரு திருப்பம் இருக்கிறது. ஒரு வேலை இப்படிப்பட்ட திருப்பங்கள் இல்லாமல் கதைகளை சொல்ல முடியாதோ என்று கூட நினைத்தேன். பின்பு, சிறுகதைகள் இப்படிப்பட்ட திருப்பங்களுக்கு உட்பட்டு இருந்தால் தான் ஒரே மூச்சில் வாசகர்களை படிக்க வைக்க முடியும் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டேன், அன்பினை முடிக்கும் பொழுது!

இதை நர்சிம் அவர்கள் தெள்ளத் தெளிவாக உணர்ந்து கொண்டு சிறுகதைகளை செதுக்கி இருக்கிறார். அவருக்கு ஒரு சபாஷ். இந்த புத்தகத்தை வாங்கிப் படிக்கும் முன்னரே, அவரின் எழுத்துக்களை வாசித்து இருப்பதால், கண்டிப்பாக ஏமாற்றி விட மாட்டார் என்ற எண்ணம் இருந்தது. மனிதர் நினைத்தது போலவே நச்சென்று கதைகளை லாவகமாய் நகர்த்துகிறார். ம'ரணம்', சந்தர்ப்ப'வதம்' போன்ற கதைகள் இதை வெகுவாக உணர்த்துகின்றன. எல்லாக் கதைகளுக்கும் ஒரு திருப்பம் இருக்கும் இல்லையென்றால் பெயர்க்காரணமாய் அந்த கதை முடிந்திருக்கும். அய்யனார் கம்மா என்ற கதையின் பெயரையே புத்தகத்துக்கு வைத்து வெளியிட்டு இருக்கிறார்கள். அந்த கதைக்கு ஏற்றார் போலவே புத்தகம் முழுவதுமே நான் சொன்னது போல் சுறுசுறுப்பாக படிக்க வைக்கத் தவறவில்லை!

கண்ணால் காண்பது யாவும் பொய் என்பதாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் அய்யனார் கம்மா கதை அற்புதமாக முடிகிறது. உள்ளதை உண்மையாக சொல்கிறேன், மீண்டும் 2 முறை கூர்ந்து கதையின் இறுதிப்பாகத்தை படித்த பின் தான் அந்த கதையை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. பின் யோசிக்கையில் தான் ஓ இததான் சொல்ல வருகிறார் என்று வாசகனை எழுந்து உட்க்கார வைத்த முடிவு. ஆதலால் கதையில் இடையிடையே வைக்கப் பட்டிருக்கும் சின்ன சின்ன திருப்பங்களே கதையின் பெரிய திருப்பத்திற்கு உதவியாய் இருந்திருப்பது முற்றிலும் உண்மை. சஞ்சீவியின் இயல்பான செயல்கள் நம்மை ஈர்க்கின்றன.

தந்தையுமானவன், இதுக் கதையா என்பதே எனக்கு உறுத்தலாக இருக்கிறது. ஒரு வேலை இது உண்மையாக இருக்குமோ என்பது என் ஐயம். ஏனென்றால் ஒரு முறை நர்சிமின் வலைப்பூவில் ஓர் இடுகை இட்டிருந்தார். கைகளை வைத்து என்னென்ன செய்ய முடியும் என்பதைப் பற்றி. கடைசி வரியில் கைகளைக் கொண்டு ஒரு பிஞ்சிக் குழந்தையையும் மண்ணுக்குள் புதைக்க முடியும் என்பது போல் எழுதியிருந்தார். அது உண்மையாக இருக்குமென்றால் மனதின் சோகங்களை அப்படியே வடித்திருக்கிறார். மேலும் இதைப் பற்றி இங்கே குறிப்பிட எனக்கு விருப்பமில்லை.

திகட்டத் திகட்டக் காதலி, இந்த கதையில் காதல் உள்ளங்களை நிறம்ப தளும்ப விட்டிருக்கிறார். பி.கே மனதில் நிற்கிறார். என்ன ஆகுமோ இந்த காதல் என்று யோசிக்கையில் நச்சென்று ஒரு திருப்பம். கதையமைப்பில் நன்றாக செல்கிறது தெளிந்த நீரோடையாய் கதாபாத்திரங்கள். சரி இப்படியும் ஒரு காதலை வெற்றி பெற வைக்கலாமா!!! கடைசி சில வரியில் தெரிந்திருக்கும் நக்கல் பி.கே வை உயர்த்தி நிறுத்தி இருக்கிறது!

முரட்டுக் கறுத்தப் பாண்டியும் செம்பட்டக் கிழவியும் சேர்ந்து செதுக்கப்பட்டிருக்கும் கதை செம்பட்டைக் கிழவி. கறுத்தப் பண்டியின் துடுக்குத்தன்ம் மனதில் நிற்கிறது. செம்பட்டைக்கிழவியின் பாசம் பதற வைக்கிறது. இன்னுமொரு நல்ல கதையை படித்த வேகத்தில் பக்கங்கள் திருப்பினால் வருகிறது அழகாய் ஆனால் ரணமாய் ஆழ் மனதில் காயம் ஏற்படுத்தும் கதை ஞாபகமாய் ஒரு உதவி என்கிற கதை. மனதை நெருட வைக்கும் முடிவு. காலம் தாழ்த்தலின் இழப்பு வலிக்கிறது. கல்லூரி நட்பும் மற்றும் அதன் ஆழ் மன நினைவலைகள் அனைத்தையும் சட்டென்று ஒரு கணம் கண் முன் காட்டும் கதை.

ம'ரணம்' கதையைப் பற்றி சொல்ல வேண்டுமென்றால் இரு நண்பர்களின் நட்பு மற்றும் மரணத்தை எதிர்நோக்கும் நண்பரின் கதை. உண்மையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் இந்த சிறுகதைத் தொகுப்பில் எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போன கதை தலைவர்கள். அதை பற்றியும் இங்கே சொல்லப் போவதில்லை படியுங்கள் உண்மையில் இது போன்ற பல தருணங்களில் நாமும் மாட்டியிருக்கிறோம் என்பதை உணர்வீர்கள். சந்தர்ப்ப'வதம்' கதை மிக இயல்பாய் இருக்கிறது. மேலும் சுவாரசியமாய் மனக்குரங்கு, மா'நரகம்', வெத்தலைப் பொட்டி போன்ற கதைகள் இருக்கின்றன. அன்பின் என்ற கதை, ஒரு கவிதைக் கதையோ என்று தோன்ற வைக்கிறது. ஆழமான வார்த்தைகள், அன்பின் வெளிப்பாடு என்று நன்றாக முடிகிறது அய்யனார் கம்மா.

எனக்கு மனதில் பட்டதை இங்கே பகிர்ந்திருக்கிறேன். இது விமர்சனம் அல்ல. என் பார்வையில், சக பதிவரின் புத்தகத்தில் படித்ததை சொல்லியிருக்கிறேன். தயவு செய்து என்னை மாட்டி விட வேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்!!! மேலும் நிறைய பதிப்பில் வர நர்சிமுக்கு என்னுடைய வாழ்த்துக்கள். உள்ளதை உண்மையை பட்டென்று சொல்லத் தயங்காத உங்கள் இடுகைகள் தான் என்னை கவர்கின்றன. மாற்றிக் கொள்ள வேண்டாம் இந்த பழக்கத்தை. நர்சிமின் கவிதைப் படைப்பு ஒன்று வருகிறது என்று சொல்கிறார்கள். உண்மையா நர்சிம்? அகநாழிகை பொன்.வாசுதேவனுக்கு இந்த இடத்தில் என் நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுக்களையும் நன்றிகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

கீழ் வருபவை எந்த விதமான ராங்கிங்கும் இல்லாமல் எனக்கு மிகவும் பிடித்த மூன்று கதைகள்!தலைவர்கள், சந்தர்ப்ப'வதம்' மற்றும் செம்பட்டை கிழவி.

திரை விமர்சனம் பாணியில் ஒரு வார்த்தை, அய்யனார் கம்மா - ஆழ்மனங்களின் ஆச்சர்யம்!
டிஸ்கி - இந்த இடுகையில் அடிக்கடி பயன்பட்டிருக்கும் நச் என்ற வார்த்தைக்கு முழுக் காரணம் நர்சிம், அவ்வளவு நச்சுகள் வைத்திருக்கிறார் கதைகளில்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, February 14, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 14/02/2010

இவ்வளவு நிலைகளில் இந்த சமூகம் உயர்ந்திருந்தாலும், இன்னமும் ஆன்மீகத்தை ஒரு கருவியாக பயண்பாட்டில் வைத்திருக்கும் நபர்கள் அதிகமாக இருந்து கொண்டு தான் வருகிறார்கள். இதற்கு உதாரணமாக சமீபத்தில் ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்வு அமைந்திருந்தது. ஓர் ஊரில் ஒதுக்குப்புறமாக ஒருவரின் இடம். அதில் ஒரு முனியப்பன் கோவில். அந்த பக்கம் வரும் பக்தர்கள் வழிப்பட்டுக் கொண்டு செல்வார்கள். அந்த இடத்திற்கு அருகில் 6 அல்லது 7 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒருவர் குடியேறுகிறார். 2 பிள்ளைகள் மனைவி என்று குடும்பம் சூழல் இருக்கிறது. அவர்கள் சொற்ப வருமானத்திற்கு துணிகளை அயன் செய்து தருபவர்கள். அவரின் இளைய மகன் அந்த கோவிலை சுத்தபடுத்தி விட்டு தினமும் பெரும்பாலான பொழுதுகளை அங்கேயே கழித்து வருகிறார். இவர் 10ஆம் வகுப்பு படித்து வருகிறார். திடீரென்று ஒரு நாள் பல நாட்களாக அங்கேயே சுற்றித் திரிந்ததாய் சொல்லப்படும் பாம்பு அவர் மேல் விழ பதறியடித்து வீட்டிற்கு சென்று சொல்கிறார். வந்து பார்க்கையில் அந்த பாம்பு மரச்சிலையாக மாறிவிட்டதாம். அவ்வளவுதான் அந்த இடத்தில் சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் ஆயிரக்கணக்கில் மக்கள் சூழ்ந்து இந்த பையனை தெய்வமாகவும், அந்த இடத்தில் மிகப்பெரிய கோவில் அமைக்க வேண்டியும் போராட்டம் நடத்துகிறார்கள். இதை என்னவென்று சொல்வது!!! 3 விடயங்கள் எனக்குள் நெருடலை உண்டு செய்கிறது!
1. அந்த இடத்துக்கு சொந்தக்காரிடமிருந்து வெகு விரைவில் அந்த நிலம் பறிக்கப்படலாம்.
2. அந்த சிறுவன் முழு நேர பூசாரியாக மாற்றப்படலாம்.
3. அந்த சிறுவனின் படிப்பு முழுவதுமாக பாதிக்கப்படலாம்.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சென்ற மாதக் கடைசியிலிருந்தும், இந்த மாத முதல் இரு வாரங்களிலும் நாங்க ஒரே பிஸியோ பிஸி. ஏனென்றால் இது அப்ரைசல் நேரம். சட்டென்று கடந்து விடும் ஒவ்வொரு வருடமும். ஆனால் அதன் முடிவில் அமர்ந்து கடந்த வருடத்தில் என்ன செய்தோம், யாரிடம் பாராட்டு, யாரிடம் ஆப்பு இப்படி எல்லாவற்றையும் நினைவலையில் தேடி எடுத்து முடித்து, என் மானேஜரிடம் சென்று ஒரு 2 முதல் 3 மணி நேரம் மொக்கைப் போட்டு, வெளியில் வந்து, ஆத்தா நான் ஃபஸ்ட் க்ளாசில் பாஸ் பண்ணிட்டேன் என்று சொல்வது போல வந்து நண்பர்களிடம், "மச்சான் பிரிச்சிடோம்ல இந்த வாட்டினு" சொல்லி, கையில் மறுபடியும் சம்பளம் வரும்போது, என்னடா மாப்ள, 500 ஓவாதான் அதிகமா வருதுன்னு சொல்லிட்டு மீண்டும் அடுத்த வருடைத்தை நோக்கி பயணிப்பதில் தான் எத்தனை களைப்பு! பயணம் தொடங்கும் முன்னரே இப்படி ஒரு களைப்பு!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

யெப்பா அப்ரிடி நீங்க ரொம்ப பெரிய ஆள்பா. அன்றைக்கு ஒரு நாள் மாலையில் பானம் அருந்திக் கொண்டிருக்கையில், மொஹமத் ஆசீப் பந்து வீச்சின் போதுதான் அப்ரிடி பந்தை கடித்து பிரச்சனையில் மாட்டிக்கொண்டார் என்று பேசிக் கொண்டிருந்தேன். உடனே நண்பர் ஒருவர் 1000 ரூபாய் பந்தயம் என்றார். அந்த பந்து வீச்சாளர் ரான நவீத் என்றார். சரி கிரிக்கெட்டில் நமக்கு கொஞ்சம் விடயம் தெரியும் என்பதால் சட்டென்று ஒத்துக் கொண்டேன். சரி எப்படி ஜெயித்தவரை நிர்ணயம் செய்வது, என்றவுடன் நோக்கியா பதிப்பகத்தில் (இந்த வார்த்தை பயன்பாட்டிற்கான உரிமை முழுவதும் நர்சிம் அவர்களையே சாரும்!) சட்டென்று யூ டுயூபில் போட்டுப் பார்த்தால் ரான நவீத் பந்து போட செல்லும் பொழுதுதான் அப்ரிடி பந்தை கடிக்கிறார். நான் தோல்வியை ஒத்துக் கொள்ளாமல் பல பல்புகள் வாங்கிய பிறகும் அசராமல் இல்லை என்று சாதித்து விட்டு வீட்டிற்கு வந்தேன். சரி உண்டு விட்டு யு டுயூபில் பார்த்தால் இரு முறை அதே ஆட்டத்தில் மனுஷன் பந்தை பதம் பார்த்திருக்கிறார். அவர் ரொம்ப நல்லவர். எனக்கு 1000 ரூபாய் தப்பித்தது!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சேனைகளும் சேனாக்களுமாக சேர்ந்து நம் தாய் மண்ணை பதம் பார்த்து விடும் போலிருக்கிறது. என்ன செய்வதென்றே தெரியாமல் விழி பிதுங்கும் அரசாங்கம், நடிகர், கிரிக்கெட் வீரர் என்று அனைவரையும் நன்றாக பதம் பார்த்து வருகிறது. மீடியாக்கலும் அசராமல் பேட்டிகளை அள்ளி தெளித்துக் கொண்டுள்ளது. மும்பை முதன் மந்திரியை வர வைத்து வாங்கி கொண்டிருக்கிறார் ராஜ்தீப். சரி இதெல்லாம் நடக்கட்டும் இவர்கள் எப்போது திருந்துவார்கள் என்று வழக்கம் போல் இடுகை ஒன்றை இட்டு விட்டு அமைதியாக இருக்கிறார் ராஜ்தீப். கொஞ்சம் கூட பயப்படமால் மனுஷன் ஒரு இடுகையை இங்கே இட்டிருக்கிறார். அவருக்கு ஒரு ஷொட்டு (ஆ.வி பாணியில்)!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

மீண்டும் இந்த தீவிரவாதம் தலை தூக்க தொடங்கி விட்டது. பூனாவில் ஜெர்மன் பேக்கரியில் இன்று சக்த்தி வாய்ந்த வெடிகுண்டு வெடித்திருக்கிறது. என்ன செய்வது ஏது செய்வது என்று தெரியாமல் மக்கள் தெறித்தோடிய காட்சி மனதை கனக்க செய்கிறது. அது ஒரு சாதாரண நிகழ்வாக போய் விட்டது இந்தியாவில். மெல்ல தலை தூக்குகிறது பாகிஸ்தான் போன்ற நிலை இந்தியாவிலும். இந்த நிலை நீடிக்கும் என்றால் வாழ்வதற்கே பயந்து போகும் சூழ்நிலை வெகு தொலைவில் இல்லை. நந்தன் நிலக்கனி தலைமை தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் யுனிக் ஐடி வந்தால் வெகுவாக ஊடுறுவல்களை தடுக்கலாம் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பயம் வளர்க்கும் சுதந்திரம்...

ஏன் இப்படி குரோதமாய் பேசுகிறீர்கள்
நாய் வளர்த்த ஒருவர் என்னைப்
பார்த்து கேட்டுப் பார்க்கிறார்,

கோப நிழல்கள் என்னைத் தொடர்ந்தது
உண்மைதான் எத்தனை முறை சொல்லியும்
அந்த நாய் கட்டப்படாமலேயே அலைகிறது,

இத்தனை முறையும் என் மனைவியின்
பயம்தான் என்னைப் பேச வைத்திருக்கிறது
தெரியுமா உனக்கு என் வீட்டிலும் நாயெனும்
ஜீவன் வாழ்கிறது,

பயம் பற்றிய ஒருவரிடம் அதுவும் நாய்
பயம் பற்றிய ஒருவரிடமிருந்து
அந்த பயத்தை இம்மி அளவு கூட
நகர்த்திப் பார்க்க முடியாது,

தடுப்பூசி போட்டு தட்டில் சாதமும் பாலும்
வைக்கும் உனக்கு தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை
எப்படி துரத்தி பார்க்கும் மற்றவர்களை
அந்த ஜீவன் என்று,

அந்த நாய் கடித்து பார்த்ததில்லை
என்ற உள்ளத்து உணர்வுகள்,
பயம்பற்றிய ஒருவரிடம் எப்போதும்
செல்ல மறுக்கும் சித்தாந்தங்கள் தான்,

கடித்தாலும் ஒன்றும் ஆகாது என்று
கூட சொல்லத் தயங்குவதில்லை
உங்கள் சிந்தனைக் கூடங்கள்,

இத்தனைக்கும் அப்பால் வெளியில் மிரட்டும்
சுதந்திரம் கொண்டு, சுதந்திரம்
பறித்த அந்த ஜீவன் கட்டிய இழை
அறுத்து ஓடிக் கொண்டுதானிருக்கிறது,

பயத்தினால் அழிக்கப்பட்ட சுதந்திரம்
சாளரக் கதவிடுக்கில் எட்டிப் பார்க்கிறது,
பயத்தினால் வளர்ந்த சுதந்திரம்
கதவுக்கப்பால் நாலு கால் பாய்ச்சலில்
ஓடி பயமுறுத்துகிறது!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

காணாமல் போன திண்ணைகள்...

திண்ணைக்கும் உண்டோ அடைக்குந் தாழ்
உழைப்புக்கும் சோம்பலுக்குமான இடம்!

ஐயன் திருவள்ளுவரை ஸ்பூஃப் செய்யுமளவுக்கு நான் ஆகிவிடவில்லை. ஆகவும் முடியாது. ஒரு முயற்சிதான். சரி சுயபுராணத்தை நிறுத்தி விட்டு இடுகைக்குள்ளே வருகிறேன்! ஆனால் இந்த திண்ணை பற்றி பேசும் பொழுது இது போன்ற எண்ணங்கள் தோன்றி மறைவதுண்டு. இந்த காலத்து கான்க்ரீட் காடுகளுக்கு மத்தியில் இது போன்ற விடயங்களை பார்ப்பதே அரிதாகப் போய் விட்டது. ஆனாலும் இப்பொழுதும் கிராமங்களுக்கு சென்று பார்க்கின்ற பொழுது, காத்தாட இந்த திண்ணையில உக்காந்துட்டு போ ராசா என பாம்படக் கிழவி சொல்வதில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. அந்த திண்ணை தான் பெரும்பாலும் பெருசுகளின் புகலிடம், வசிப்பிடம், அரட்டை அடிக்கும் இடம் என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். சிறு பிள்ளைகளுக்கு அதுவும் வீட்டை விட்டு வெளியே சென்று விளையாட அனுமதி மறுக்கபட்டவர்களுக்கு முக்கியமான ஆடுகளம் இந்த திண்ணை.

"எங்க பெருச காணும்", "எங்க போயிருக்க போகுது அந்த திண்ணையிலதான் காத்தாட உக்காந்திருக்கும்", "அடியேய் இங்க தாண்டி இருக்கேன். ", "அட அததான் நானும் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கேன், அதுக்குள்ள எதுக்கு பாயற?" போன்ற வினா எதிர் வினாதல் விடைகளில் தான் திண்ணையில் பொழுதுகள் கழியும். அப்படி அங்கே வாசம் செய்யும் பெருசுகளுக்கும் அவர்கள் நண்பர்களுக்கும் திண்ணை தான் சரணாலயம். "வா ஆத்தா உன்ன நாச்சும் உன் புள்ள நல்லா வெச்சிருக்கானா? இல்ல திண்ணையோட வெச்சிருக்கானா?" என தன் பிள்ளை இருப்பதை தெரிந்து கொண்டே ஆத்தா வம்படிக்க ஆரம்பிப்பதும், தன் பிள்ளை வெளியே வருவது தெரிந்தவுடன், "அட நீ வீட்டுக்கு போகலையா இன்னும், இதுக்கு இங்கன நின்னு வாயாடர?" என்று பக்கத்து வீட்டு கிழவிக்கு பல்ப் கொடுப்பதுமாக நேரங்கள் சுவாரசியமாய் கழியும்..

அதே போல் பெயரன் பேத்திகளை பாதுகாக்கும் இடமாகவும் அந்த திண்ணை இருக்கும். அப்பாவிடமிருந்தும் அம்மாவிடமிருந்தும் தங்களைப் பாதுகாத்து கொள்ள சிறார்களுக்கு சரியான இடம் அது. ஏதாவது குறும்பு செய்து விட்டு, லேசாக 2 சாத்து சாத்துவதற்குள் ஊரையே கூட்டும் அளவுக்கு பெரும் கூச்சலிட்டு கொண்டே வரும் குழந்தைகள் தஞ்சம் புகுவது திண்ணையில் காத்தாட இருக்கும் பாட்டியிடம்தான். அது என்னவோ ராமர் போட்ட கோடு போல், யாரும் அப்பாவும் சரி அம்மாவும் சரி, அந்த கோட்டைத் தாண்டி உள்ளே வந்து பிள்ளைகளை கண்டித்ததாய் எனக்கு தெரியவில்லை. திண்ணை அப்பொழுதும் தன் வேலையை செவ்வனே செய்து விட்ட மகிழ்ச்சியில் அவர்களின் உரையாடலுக்கு காது கொடுக்கும்.

"ஏண்டா கண்ணு, அம்மா அடிக்குது உன்ன, என்ன செஞ்ச?", "இல்ல பாட்டி பக்கத்து வீட்டு மாங்காய பறிக்க போனேன், அதுக்குதான் அம்மா அடிக்குது", "அதெல்லாம் செய்யக் கூடாது கண்ணு, பாட்டி காசு தாரேன், போய் நல்ல மாவடுவா வாங்கிட்டு வா என்ன" என்று பல சமாதானங்களை பார்த்திருக்கும் அந்த திண்ணை. ஓடி போய் வாங்கி வந்த மாவடுவை அழகாய் கீரி லேசாக உப்பு மிளகாய் தூள் போட்டு அந்த திண்ணையிலிருந்தே பல பேருக்கும் அவை சென்று சேரும். இது போல எண்ணற்ற விடயங்களை கண்டு, தன்னகத்தே பல கதைகளையும் உள்ளடக்கி வைத்துதான் இருந்தது அந்த திண்ணை.

சில நேரங்களில் பாட்டியின் நினைவலைகளையும் தட்டி பார்க்கும் இந்த திண்ணை. "இதே திண்ணையிலதான் ராசாவ, என்னோட துரைய சாத்தி வெச்சிருந்தானுங்க பாவிங்க" என்று சொல்ல சொல்ல, கண்களில் கோர்க்கும் நீரைப் பார்த்து வெளிறிப் போகும் குழந்தைகளை பார்த்தவுடன், "தாத்தா இருக்காங்கள்ள உங்களப் பாத்துட்டே இருப்பாங்க, நல்ல பிள்ளையலா இருக்கணும் தெரிஞ்சிதா கண்ணுகளா?" என்று தேற்றிக் கொண்டு திண்ணையில் கண்ணசரும் பாட்டிக்கு சாப்பாடு எடுத்து வர, ஓடும் வாண்டுகள். அப்படி திண்ணை நம் முன்னோர் வாழ்வில் நீங்கா இடம் பெற்றிருக்கும் என்பது அந்த திண்ணைகள் காணாமல் போகும்போது தான் நினைவுக்கு வரும்...

ஆக இப்படியிருந்த திண்ணைகள் காணாமல் போக போக தான் இந்த காப்பகங்கள் அதிகப்பட்டு போயிருக்குமோ என்ற ஐயப்பாடு எனக்கு வெகு நாட்களாக இருந்து வருகிறது. மனித மனங்களில் ஈரம் வற்றிப் போன பிறகு, திண்ணைகள் இருந்தால் மட்டும் என்ன காப்பகங்கள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். இந்த இடுகையின் கருப்பொருளான திண்ணைக்கும் இந்த வரிகளுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்றாலும் ஏனோ அப்படி தோன்றுகிறது எனக்கு...

இனிமேல் எங்கேனும் செல்லும் தருவாயில் திண்ணையைப் பார்த்தால் சற்றே அமர்ந்து பார்த்து வாருங்கள். அவை பல கதைகளை சொல்லிப் பார்க்கும். அவைகளை அசைப் போட்டபடி மீண்டும் கிளம்பி இந்த கான்க்ரீட் காடுகளுக்கு திரும்பி வாருங்கள்.

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Friday, February 12, 2010

மௌனமாய் ஒரு விரதம்...

"இன்றைக்கு மௌன விரதம்" , தாள்
நிறப்பி அனுப்பிய பின்
கண்ணால் வார்த்தைகள் வார்த்து

நீ கோர்த்த வாக்கியங்கள் எனக்கு
புரியவில்லை என்ற பயமேன் உனக்கு?
இதயத்தின் துடிப்பு இதயத்துக்கு
அந்நியமாய்ப் போய் விடுமா?

புல்லிடுக்கு பனித்துளிக்கு
பகலவன் கண்கள் எதிரியாய்
போன கதை தெரிந்திருக்கும்தானே
உனக்கு,

அப்படி உன் விரதம் வீழ்த்த என்
கண்களும் உன் கண்களும் தயார்
நிலையில் இருப்பது தெரியவில்லையா?

நீ முடிப்பதாய் தெரியவில்லை,
நானும் முடிக்க சொல்வதாய் தெரியவில்லை,
அதுவரை

விரதங்கள் கோபிக்கும் உன் மௌனத்தை

நீ தகர்த்தெறியும் அந்த மணித்துளிகளின்
வரவுக்காய் காத்திருக்கிறேன் நான்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

நன்றி - திண்ணை குழுவினருக்கு. திண்ணையில் அமர்ந்த என் கவிதையை காண இந்த இணைப்பை சொடுக்கவும்...

Saturday, February 6, 2010

குறுஞ்செய்தி...

குறுஞ்செய்தி
தட்டி தட்டி தேய்ந்து கொண்டிருந்தன
நம் விரல் ரேகைகளும் நம்
அலைபேசி பொத்தான்களின் ஆயுளும்!

சாளரம்
அக்கால காதல் சாளரத்தின்
பின்னே வளர்ந்து வாழ்ந்தது
இக்கால காதல் சாளரத்தின் (விண்டோஸ்)
ஊடே வளர்ந்து கண்டங்கள் கடக்கிறது!

சிறை
இரும்புக் கதவுடைத்து
திருடியவன் இரும்பு கம்பிகளுக்கு
பின்னால் சிறை வைக்கப்பட்டான்,
மனக் கதவை உடைத்து
உன் இதயத்தை கொள்ளை
அடித்தவனை நீ எங்கே சிறை
வைக்கப் போகிறாய்?

காலை
அலைகளுக்கு இல்லா சோம்பலையும்
பருந்துக்கு இல்லா சோர்வையும்
எனக்கு கொடுத்து,
என் அறையில் சிறிதளவு
மீதமிருந்த வெப்பக்காற்றையும்
அநியாயமாய் பிடுங்கிச்
சென்றது மார்கழியின்
கடும்பனிக்காலை....

பல்லி
பசிக்கு கத்தும் பல்லியை
கடவுளின் குரல் என்று
சொல்லும்போதும், பிச்சை
எடுக்கும் சிறுவனிடம் இல்லை
என்று கை ஆட்டும் போதும், உதாசீனம்
மட்டும் தானே செய்கிறோம்
பல்லியின் பசியையும், சிறுவனின் பசியையும்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV