Sunday, February 28, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 28/02/2010

சென்ற வாரம் மறுபடியும் இந்திய கிரிக்கெட் அணிக்கு மிகவும் அற்புதமான காலகட்டம். தென் ஆப்பிரிக்காவுடன் முதல் ஒரு நாள் சர்வதேசப் போட்டியை ஒரு ரன் வித்தியாசத்தில், வெற்றிக் கனியாக மாற்றியது. ஆனால் இந்த ஆட்டம் இதை விட சுறுசுறுப்பாக முன்னரே முடிந்திருக்க வேண்டியது. வேய்ன் பார்னலும், ஸ்டெய்னும் சேர்ந்து நம் பந்து வீச்சாளர்களை அடித்து துவைத்தனர். இந்த ஜோடி 35 பந்துகளில் 68 ரன்கள் குவித்து வெற்றிக்கு இட்டு செல்ல பார்த்தது. ஆயினும் எப்படியோ கடைசி நிமிட அபாரமான பந்து வீச்சிலும் சச்சின் தடுத்துக் கொடுத்த ஒரு ரன்னும் (இதில் சின்ன சர்ச்சை இருந்த போதிலும்) நம்மைக் காப்பற்றியது. அடுத்த ஆட்டம் பற்றிதான் நமக்கு நன்றாக தெரிந்திருக்கும். பாவம் இதில் ஓர் ஓரமாக டீவில்லியர்சும் ஒரு சடத்தை பூர்த்தி செய்தார். தொடரை 3-0 என்ற கணக்கில் கைப்பற்ற எவ்வளவோ பாடுபட்டும், முடியவில்லை 2-1 என்ற கணக்கில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறோம். பரவாயில்லை நாம் நம்முடைய தரவரிசை பட்டியலிலும் அப்படியே உள்ளோம், எந்த வித மாற்றமும் இல்லை. இங்கே இந்த கதை இப்படி ஓடிக் கொண்டிருக்க, அந்த பக்கம் ஆஸ்த்ரேலியா தன் முன் வரும் அனைவரையும் அடித்து துவம்சம் செய்து கொண்டிருக்கிறது. ஒரு முறை நாம் அங்கே சுற்றுப்பயணம் செய்து வந்தால் தான் சரிப்படும் என்று நினைக்கிறேன்!!!

பரபரப்பாக இருந்த இந்திய ஹாக்கி வட்டார பேச்சுகள் முடிவடைந்த நிலையில் இன்று துவங்குகிறது உலக கோப்பை ஹாக்கி போட்டி. நமது பிரிவில் நாம் முதலில் களத்தில் சந்திக்க இருப்பது அருமை நண்பர்கள் பாகிஸ்தான் அணியினரை தான்!!! இது வரை ஹாக்கி உலகக் கோப்பை போட்டிகளில் 4 முறை சந்தித்து இது வரை இருவருமே தலா இரு போட்டிகளில் வெற்றி கண்டுள்ளனர். பார்ப்போம் இந்த முறை என்ன நடக்கிறது என்று... சொஹைல் அப்பாஸ் என்ற வீரரை நினைத்துதான் அனைவரும் கலங்கிய வண்ணம் உள்ளனர். இந்த பார்சீலோனாவை மறக்கடிக்கும் வகையில் நீங்கள் ஆட வாழ்த்துக்கள். (இந்த பதிவை நான் எழுதி முடிக்கும் போது இந்திய அணி பாகிஸ்தான் அணியை 4 - 1 என்ற கோல் கணக்கில் வெற்றி கொண்டிருக்கிறது. வாழ்த்துக்கள்!!! )

2 நாட்களுக்கு முன்பு என் நண்பனின் திருமண நிகழ்வுக்காக ஈரோடு சென்றிருந்தேன். காதல் திருமணம் தான் இரு வீட்டார் சம்மதத்துடன் நடைபெற்றது. யாருமே ஒரு வித அக்கறை எடுத்துக் கொள்ளாதது போல் தெரிந்தது. தீவுகளாக இருந்தனர் இரு மண வீட்டாரும். நாங்கள் சென்ற பின்னர் கலை கட்டியது விழா. மாப்பிள்ளையும் மணப்பெண்ணையும் அமர வைத்து அவர்கள் ஊட்டி கொள்வது போல் புகைப்படம் எடுத்ததும் ஒரு வித சந்தோஷம் நண்பனின் முகத்தில் தெரிய ஆரம்பித்தது. நாங்கள் உடனே மதியம் புறபடுவதாக சொன்னவுடன் சிறிது சோர்வடைந்தான். பின்னர் சில நண்பர்கள் தங்கி வரவேற்பிலும் கலந்து கொண்டனர். இரு வீட்டாரும் விரைவில் ஒன்று சேர வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்து சேர்ந்தோம். மும்பையில் இருக்கும் ஒரு நண்பன் அழைத்து நீங்கள் மட்டும் எல்லாவற்றிலும் கலந்து கொள்கிறீர்கள் விரைவில் நானும் சென்னைக்கோ பெங்களூருக்கோ மாற்றல் செய்து வர வேண்டும் என்று புலம்பிய வண்ணம் இருந்தான். தனிமை படுத்தும் பாடு அது யாருக்கும் அமையக்கூடாது...

மீண்டும் சுனாமியின் கோர முகங்கள் தெரிய ஆரம்பித்திருக்கின்றன. சிலி நாட்டில் வந்த 8.8 ரிக்டர் அளவு நிலநடுக்கம் அந்த நட்டையே பிரட்டி போட்டிருக்கிறது. பல பேர் வீடிழந்து தவிக்கும் நிலை. இதனால் கடலுக்கடியில் சுனாமி உருவாகி இருப்பதாக அச்சம் தெரிவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பசிஃபிக் கடலோர நாடுகளுக்கு எச்சரிக்கை விடுக்கப்படிருக்கிறது. ஜப்பான் நாட்டு மக்கள் செய்வதறியாது திகைத்திருக்கின்றனர். மேலும் அது போன்றதொரு சுனாமி வராமலிருக்க பிராத்திப்போம். இந்த முறை எச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளில் தீவிரம் காட்டும் வண்ணம் அரசு செயல்படும் என்று நம்புவோம்....

கவிதை எழுத ஆரம்பிக்கும் எல்லா இளம் கவிகள் அனைவருக்குமே காதலால் தான் கவிதை எழுதத் தோன்றுமா என்ற எண்ணம் எனக்குள்ளே ஓடிக் கொண்டே இருக்கின்றது. அது விந்தைதான். காதல் கவிதையில் ஆரம்பித்துதான் பொதுவாக மற்ற கவிதைகள் எழுத ஆரம்பிப்பார்களா அனைவருமே? இப்படி இல்லாமல் கவிதை எழுத வேண்டும் என்ற தாக்கம் ஒவ்வொருவருக்கும் எப்படிதான் ஏற்படும் என்ற கேள்விக்கு நண்பர்களே நீங்கள் உங்களது சொந்த அனுபவத்திலோ அல்லது மற்றவரது அனுபவத்திலோ என்ன நேர்ந்திருக்கும் என்பதை பின்னூட்டத்தில் விளக்கி எழுதுங்கள். அனைவரின் அனுபவத்தையும்தான் தெரிந்து கொள்வோமே!!! ஆனால் நான் காதல் கவிதைகளை தான் முதலில் எழுத ஆரம்பித்தேன்!!! அடிக்கடி நினைவுக்கு வரும் வரிகள் கவிதை எழுதும் போது, "இருக்கும் கவிஞர்கள் இம்சை போதும் என்னையும் கவிஞன் ஆக்காதே" என்ற மஜ்னுவின் பாடல் வரிகள் தான்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

கோழி...

கோழி
கோழியினால் வெகு தூரம்
பறக்கவும் முடியாது,
பின் இறக்கை எதற்கு?
அன்று மதியம் உண்ட இறைச்சிக்காக
கடை சென்ற நேரத்தில் விடை கண்டு
கொண்டேன்,
இரு இறக்கைகளை வாகாய்ப் பிடித்து
கழுத்தில் கத்தி வைக்கையில் சொன்னார்,
"சார் தள்ளி நில்லுங்க, ரத்தம் தெறிக்கும்"...

ஆத்தா
கோவில்களில் கூட தர்மத்தை நிலை
நாட்ட நம்மை விட்டால் யார் இருக்கிறார்கள்?
கருணையில் சொல்வோம், "ஆத்தா இன்னும்
சம்மதம் கொடுக்கல",
மஞ்ச தண்ணிய அது மேல ஊத்தி
கேளுங்க, நீர் பட்டவுடன்,
"ஆத்தா சம்மதம் சொல்லிட்டா",
அடுத்த கணம் ஆடிய ஆட்டின்
தலை துடிக்கும் தரையில்,
கேட்டுப் பாருங்க ஆத்தாதான்
சம்மதம் கொடுத்தா...

திருமணம்
பிரம்மச்சாரி நண்பர்களுக்கு
அடிக்கடி சொல்வதுண்டு உங்கள் திருமணங்களை
விடுமுறை நாட்களில் வையுங்கள் உங்களுக்கு
புண்ணியம் கூடுமென்று,
ஒரு நாள் விடுப்புக்கு இத்தனை ஆர்ப்பாட்டம்
தேவை இல்லை என்பான் என் நண்பன்,
சென்ற வாரம் வந்த கைபேசி அழைப்பில்,
இப்போது மணமாகிவிட்ட அதே நண்பன்,
வேலை நாளில் வைக்கப்பட்ட இன்னொரு
திருமணத்திற்காக சலித்துக் கொண்டான்!!!

விற்பனை
கடற்கரைக்கு போகலாம் காற்று
வாங்கலாம் என்று அந்த பக்கம்
பயணித்தோம்,
இந்த கடற்கரை விற்பனைக்கு அல்ல
என்று அடிகோடிட்ட வாசகம் பார்த்தேன்,
ஏதோ உணர்ந்தது போல், தூக்கி
எறிந்த பிளாஸ்டிக் பாட்டிலை
எடுத்துக் கொண்டு நடந்தேன்!

பயணம்
கசங்கிய உடம்பும் அழுக்கேறிய
தோற்றமுமாய் ஓர் உருவம் என்னுடனே
பயணித்தது,
பேரூந்து, சாலை, உணவகம், அலுவலகம்
என்று எல்லா இடங்களிலும் குறுக்கும்
நெடுக்குமாய், வலம் இடமாய் தொடர்ந்தது
அந்த உருவத்தின் பயணம்,
ஆனால் வீட்டினுள் வருவதில்லை அது,
மெல்ல உணர்ந்து கொண்டேன்,
வாசலில் காத்து காத்து இன்னும்
இளைத்துக் கொண்டிருந்தது எங்கள் வீட்டில்
தொலைந்தே போன அன்பு...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

எப்படி முடியும்?

சிதறிக்கிடந்த மரத்துண்டு கூட
மார் தட்டி புல்லாங்குழலைப் பார்த்து
சொல்கிறது, உன் நாதம் என் தியாகத்தில்
தான் வெளிவருகிறதென்று,

காற்றில் மரம் விட்டு போகிற இலைகளும்
லயித்து சொல்கிறது மரத்திடம், என்
வீழ்ச்சியும் கூட உன் உயர்ந்தோங்கும்
வளர்ச்சிக்குத்தானென்று,

பட்டுப்புழுவும் சட்டென்று சேர்ந்து கொள்கிறது
பட்டுக்கு நான் தானே அடித்தளம்
கொடுத்து மிளிரவைக்கிறேனென்று,

மேகங்கள் மறைந்து போவதால்
தான் பூமியைக் கூட எட்டிப் பார்க்கிறது
மழை என்ற பரிமாணம் ஏற்றிருக்கிறேனென்று,

நான் எப்படி சொல்ல முடியும்
என் காதல் தோல்வியில் தான் உ(ன்)ங்கள்
அழைப்பிதழ் அச்சேறியிருக்கிறதென்று...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

P.S: மேலே இடம்பெற்றுள்ள கவிதை யூத்ஃபுல் விகடன் இணைய தளத்தின் முகப்பு பக்கத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதை காண கீழ்கண்ட இணைய தள முகவரியை சொடுக்கவும். எனக்கு தொடர்ந்து ஊக்கம் அளித்து வரும் அனைவருக்கும் நன்றி. யூத்புல் விகடன் குழுவினருக்கு நன்றி ! http://youthful.vikatan.com
http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/kavirikaraiyonpoem230210.asp

சச்சினுக்கு எழுந்து நின்று ஒரு சலுயூட்!!!



1989களில் கிரிக்கெட் உலகத்தை ஆக்கிரமித்து இன்றளவும் அதே தாக்கத்துடன் ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் சச்சின் டெண்டுல்கரின் சாதனைப் பட்டியலே இன்னொரு சாதனையாய் மாறிக் கொண்டிருக்கிற வேலை. சச்சினின் காயங்கள் காரணமாக சரியாக ஆட மாட்டார். இனி அவ்வளவுதான், பூட்ஸை கழற்றி ஆணியில் மாட்டும் தருணங்கள் வந்து விட்டது என்று பலரும் பலவாறாக பேசத் தொடங்கி சுமார் ஐந்து வருடங்கள் முடிந்திருக்கும். இன்றைக்கு அப்படி சொல்லியவர்களில் பல பேர் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் சச்சின் இன்றைக்கும் இங்கே இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார். "எங்க வீட்டு பிள்ளையும் கச்சேரிக்கு போகுது" என்று இல்லாமல், அவரும் ஒவ்வொரு சாதனையாக செய்து கொண்டே முன்னெறிக் கொண்டிருக்கிறார்.

அவருக்கு இத்தகைய புகழும் பெருமையும் எப்படி கிடைத்திருக்கிறது? அதற்கு காரணம் அவர் எடுத்த ரன்களோ ஈட்டித் தந்த வெற்றிகளோ மட்டுமில்லை, அவரது தனி மனித ஒழுக்கம், எந்த நிலைக்கு சென்றிருந்தாலும் செருக்கோ ஆணவமோ இல்லாத நடத்தை, மனதில் பட்டதை கூறும் நடத்தை இவைகள் அனைத்துமே காரணங்கள் தான். எத்தனை முறை தனி நபர் தாக்குதலில் அகப்பட்டிருந்தாலும், ஒவ்வொரு முறையும் தன் மட்டையை பேச வைப்பதே சச்சினுக்கு பிடித்தமான பொழுது போக்குகளில் ஒன்றாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

சிறு வயது முதலே இந்த விளையாட்டின் மீதுள்ள பற்றுதான் இந்த நிலைக்கு இவரை உயர்த்தி இருக்கிறது. தன்னுடைய குருவை மிகவும் மதிக்கக் கூடிய சீடர். இதைப் பல முறை ரமாகாந்த் அச்சேர்கர் அவர்கலே பல முறை பெருமையுடன் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். சிம்ம சொப்பனம் என்று சொல்லுவார்களே அது போல திகழ்ந்து வருகிரார் சச்சின். எந்த நாட்டு காப்டனும் முதலில் சச்சின் ஆட்டமிழந்தால் நன்றாக இருக்கும். மிக குறைந்த நேரத்தில் ஆட்டத்தின் போக்கை மாற்றக்கூடிய திறன் அவருக்கு உண்டு என்பதனை மிகவும் உணர்ந்து கூறுவார்கள். இப்படியாக ஷார்ஜாவில் கிளப்பப்பட்ட புயல் இன்றளவும் சூறாவளியாய் சுழன்று வீசிக் கொண்டிருக்கிறது.

சச்சினின் ஆட்டத்தை பார்ப்பதற்கு மட்டுமென்றே ஒரு பட்டாளம் இருக்கிறது. தலைவர் என்ற சொல் எங்கள் விளையாட்டு சம்பந்தப்பட்ட உரையாடல்களில், சச்சினை மட்டுமே குறிக்கும். எனக்கு சச்சின் அறிமுகம் 1994ஆம் வருடம் எங்கள் பக்கத்து வீட்டு அண்ணனால் கிடைத்தது. அப்பொழுதெல்லாம் டிவி பெட்டியின் முன் அதிக நேரம் இருப்பது சச்சினுக்காக மட்டும்தான். ஹிந்தியில் வேறு வர்ணனை போகும். எப்பொழுதும் எப்பாடுப்பட்டாவது சச்சினின் படங்களை கண்ட படிக்கு எடுத்து வைத்திருப்பேன். முக்கால் வாசி பேரின் அறைக்கதவுகளில் சச்சினின் ஆக்கிரமிப்பு இருக்கும், இருந்திருக்கும்!!! எத்தனை ஆட்டங்களில் சச்சினை வாய் பிளந்த படி பார்த்து அமர்ந்திருப்போம்.

நன்றாக நினைவு தெரிந்து பார்க்க ஆரம்பித்த ஆட்டங்கள் 96 உலகக்கோப்பை போட்டியும் அதன் பிறகு இன்று வரை உள்ள ஆட்டங்கள் என்று சொல்லலாம். அந்த போட்டியில் அவர் இலங்கைக்கு எதிராக விளாசிய 137 ரன்கள் தான் பல நாட்களுக்கு அவருடைய அதிகபட்ச ஒரு நாள் போட்டி ரன்களாக இருந்தது. பின்னர் ஷார்ஜாவில் கிளம்பிய சூறாவளியின் போது 143 ரன்கள் எடுத்தாரே அது வரை அதிகப்பட்சமாக இருந்தது. அந்த தேதியை என்னால் மறக்க இயலாது. அதற்கு அடுத்த நாள் எனக்கு கடைசி எஸ்.எஸ்.எல்.சி தேர்வு. முடித்து விட்டு ஓடி வந்தமர்ந்து பார்த்த ஆட்டம். இந்த இறுதி ஆட்டத்திலும் பாடு பிரமாதமாக ஆடி 134 ரன்கள் குவித்தார். ஏப்ரல் மாதம் 24ஆம் தேதி, அன்று சச்சினின் பிறந்த நாளும் கூட. இந்த ஆட்டத்தை என் மனைவிக்கு பிறந்த நாள் பரிசாக சமர்ப்பிக்கிறேன் என்றார். அந்த வயதில் அது ஒரு இனம் புரியாத உணர்வு. சச்சினைப் பற்றி தப்பாக யாரும் பேசினால் சண்டை வரும் அளவிற்கு சென்ற நாட்கள்!!!

சச்சினின் ஆட்டத்தை நேரில் பார்க்க பல முறை ஆசைப்பட்டும், முதல் ஐ.பி.எல் போட்டியின் போது தான் சச்சினின் ஆட்டத்தை நேரில் பார்க்கும் வாய்ப்பை பெற்றேன். என்ன அருமையான ஆட்டம். சச்சின் மைதானத்தில் வந்தவுடன் ஒரு மிகப்பெரிய ஓசை அலை எழுந்ததே அதை போன்றதொரு சத்தத்தை நான் வேறு எங்கேயும் எந்த மனிதருக்கும் கேட்டதில்லை. மற்ற எந்தவொரு வீரருக்கும் அப்படி மைதானம் அதிரும்படியான சத்தம் கேட்கவில்லை, குஷிப்படுத்தும் பெண்களைத் தவிர!!! இத்தனைக்கும் அது பெங்களூரில் நடந்த ஆட்டம், ராயல் சாலஞ்சர்களுக்கும், மும்பை இந்தியன்சுக்கும் இடையே நடைபெற்ற போட்டி. அப்பொழுது ஆரம்பித்திருந்த பழக்கமான, இந்திய வீரர்களையே பிற மாநிலத்தில் ஆடிய பொழுதுகளில் பார்வையாளர்கள் ஆதரவு கொடுக்க வில்லை. அதையும் மீறி இந்தியர்களின் மனதில் நீங்கா இடம் பெற்றிருப்பவர் சச்சின்...

இங்கே விடுங்கள். எந்தவொரு நாட்டு வீரருக்கும் இவ்வளவு மரியாதை கொடுத்த நடத்தியதில்லை ஆஸ்த்ரேலியர்கள். ஒவ்வொரு முறை சச்சின் களமிறங்கும் பொழுதும் அப்படி ஒரு கைத்தட்டல் வாங்கியது சச்சினின் ஆட்டத் திறமையும், அடக்கமும் மட்டுமே காரணம். 50 ஆட்டங்கள் ஆடி விட்டு, உலகமே தங்கள் கையில் என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் பல வீரர்களுக்கு மத்தியில் சச்சின் பல பேருக்கு ஒரு புரியாத புதிர்தான். அனுபவம் வர வர, அதிரடி ஆட்டத்தை குறைத்து கொண்ட சச்சின், அதிக ஆபத்தில்லாமல் ரன்களை சேர்க்க ஆரம்பித்தார். சிறு மாறுதல்கள், சிறு தியாகங்கள் என்று சச்சினின் ஆட்டத்தில் சிற்சில மாற்றங்கள் வந்த வண்ணம் இருந்தன 2000ஆவது ஆண்டிலிருந்து. இப்பொழுது மறுபடியும் இரண்டு வருடங்களாக பின்னி எடுத்து கொண்டிருக்கிறார்.

இன்னும் எத்தனை பேர் இவரை போதும் ஆட்டத்தை முடித்துக் கொள்ளுங்கள் என்று சொல்லப் போகிறார்களோ, இன்னும் எத்தனை முறை அவர்களின் வாயை அடைக்க எந்தெந்த நாடுகளை சேர்ந்தவர்கள் வாங்கிக் கட்டி கொள்ளப்போகிறார்களோ!!! ஒவ்வொரு முறை இப்படி சிலர் சொல்லும்பொழுதும் சச்சினிடம் கேட்டால், அது அவர்களுடைய கருத்து அதில் சொல்வதற்கு ஒன்றுமில்லை என்று சொல்லி விட்டு பின்னர் விளையாடி அவர்களின் மூக்குடைப்பார். சிறியவர் முதல் பெரியவர் வரை அனைவரையும் தன் வசீகரமான ஆட்டத்தால் கவர்ந்து வைத்திருக்கிறார். 90களில் சச்சின் ஆடவில்லை என்றால் கொஞ்சம் கூட இந்திய அணிக்கு வாய்ப்பில்லை என்கிற அளவுக்கு இந்திய அணியின் ஆட்டம் இவரின் ஆட்டத்தை மட்டுமே நம்பியிருந்தது. பின்னர் கங்கூலி, திராவிட் போன்ற ஆட்டக்காரர்கள் வந்ததால் சற்று சச்சினின் பளு குறைய ஆரம்பித்திருந்தது 90களின் கடைசி சில வருடங்களிலிருந்து...

டெஸ்ட் போட்டியின் அசாதாரணமாக விளையாடி 4 ரன்கள் அடித்தால் தன்னுடைய சராசரி 100 தொட்டிருக்கும் என்றிருந்த நிலையில் பூஜியத்தில் ஆட்டமிழந்து 99.94 ரன்கள் ஒவ்வொரு டெஸ்ட் போட்டிக்கும் என்று எடுத்து வைத்திருந்த டான் பிராட்மேன் தன்னை பாராட்டியதை (சச்சினின் ஆட்டம் பார்ப்பதற்கு என் ஆட்டம் போலவே இருக்கிறது என்று டான் அவருடைய மனைவியிடம் கூறியிருக்கிறார்) இன்றளவும் சச்சின் சொல்லும் பொழுதினில் ஒரு குழந்தையின் குதூகலத்தை காண முடியும். ஷேன் வார்னே ட்விட்டரில் தன் நண்பர் 200 ரன்களை அடித்திட வேண்டும் என்று தொடர்ந்து ட்விட்டிக் கொண்டே இருந்திருக்கிறார். பொதுவாக ஆஸ்த்ரேலியர்கள் இவ்வாறு இருப்பதில்லை. அவர்களுக்கு அவர்களுடைய ஆட்டம் தான் பெரிதெனக் கொள்ளும் ஒரு மனோபாவம் உண்டு, அப்படிதான் அவர்களும் ஆடுவார்கள். அப்படிப்பட்டவர்கள் கூட வாய் விட்டுப் பாராட்டுகிறார்கள் என்றால் சச்சின் ஒரு சகாப்தம் தான் என்பது நமக்கெல்லாம் விளங்கும்.

கண்டிப்பாக எதிர் வரும் காலங்களில் நம் பெயரன்களுக்கோ, பெயர்த்திகளுக்கோ, சச்சினின் ஆட்டத்தை பார்த்த வகையில் சொல்லி காட்டலாம். அந்த காலத்துல சச்சின் அப்படினு ஒரு ப்ளேயர் இருந்தாரு பாரு என்று. இவர் வைத்திருக்கும் சாதனைகளை முறியடிக்க இந்த தலைமுறை ஆட்டக்காரர்களில் பான்டிங்கால் மட்டுமே முடியும். அதுவும் சச்சின் உடனடியாக ஓய்வு பெற்றால் தான் உண்டு. இனியும் ஒருவன் பிறந்து தான் வர வேண்டும்... அல்லது நம் வாழ்நாளில் அந்த சாதனைகள் முறியடிக்கப்படாமலேயே போகலாம். அந்த சாதனைகள் முறியடிக்கப்பட்டால் விளையாடிற்கு பெருமை, இல்லையென்றால் சச்சினுக்கு பெருமை என்ற வகையில் எது நடந்தாலும் என்னைப் போன்ற ரசிகனுக்கு பரவாயில்லைதான்.

ஒரு நாள் போட்டியில் 200 ரன்களைக் குவித்து உலக சாதனை. அதே நாளில் க்ரிக் இன்ஃபோ இணைய தளம் 45 மில்லியன் ஹிட்டுகளை பார்த்திருக்கிறது. பல சர்வர்களை செயல் இழக்க செய்தார் சச்சின் அன்று என்று பெருமையுடன் சொன்னார் அந்த இணைய தளத்தின் ஆசிரியர் சம்பித் பால். இப்படி பல சாதனைகளை படைத்து வரும் சச்சின் நம் தேசத்தின் பொக்கிஷம். உண்மையான பிரதிநிதி எல்லா விடயங்களுக்கும். மேலும் பல சாதனைகளை அவர் கையில் வைத்திருக்கிறார். இப்பொழுதும் 200ஐ அடித்த கையோடு இதை வெகு சீக்கிரம் முறியடிப்பார்கள், அது ஓர் இந்தியனாய் இருக்க வேண்டுமென்பது என் ஆசை என்றும் தெரிவித்திருக்கிறார்.

பெயரும் புகழும் வந்தவுடன் கண் மூடி தங்களை சுற்றி ஒரு வட்டம் வந்து விட்டதாக எண்ணும் பல பேர்களில் சச்சின் தன்னை எப்பொழுதும் போல ஒரு சராசரி மனிதனாக காட்டிகொள்வதும் நடந்து கொள்வதும்தான் இத்தனைக்கும் மிகப்பெரிய காரணமாக இருக்க முடியும் என்று கிரிக்கெட் வர்ணனையாளரும் சச்சினின் நண்பருமான ஹர்ஷா போக்ளே தெரிவித்திருக்கிறார். கடைசியாக இத்தனை வெற்றிகளுக்கும் பின்னால் அமைதியாக இருந்து சச்சினை நமக்கு தந்திருக்கும் அவர் மனைவி, பிள்ளைகள் மற்றும் அவரின் குடும்பத்தருக்கும் கண்டிப்பாக நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். மென்மேலும் சாதனைகள் தொடர வாழ்த்துக்கள் சச்சின். உங்களின் ஒரு ஆசைதான் எங்களுக்கும் பல நாட்களாக உள்ளது. உங்கள் ரன் குவிப்பில் 2011 உலக கோப்பையை கொண்டு வாருங்கள் தோனியின் தலைமையில்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, February 21, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 20/02/2010



சென்ற வாரம் நம் இந்திய கிரிக்கெட் அணிக்கு பொன்னான வாரம். முதல் டெஸ்ட் போட்டியில் அதிர்ச்சி தோல்வி அடைந்த பின்னர், இந்த போட்டியில் வென்றால் மட்டுமே முதல் இடத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள முடியும் என்ற நிலையில் களம் கண்டது நம் அணி. டாசில் வென்ற தென்னாப்பிரிக்க அணியினர் முதலில் மட்டை ஆட முடிவு செய்து நம் அணியின் பந்து வீச்சை துவம்சம் செய்து கொண்டுருந்தனர். ஆம்லாவும், பீட்டர்சனும் சேர்ந்து அதிரடியாக ஆடினாலும், தேநீர் இடைவேளைக்கு பிறகு இந்திய அணி விக்கெட்டுகளை வீழ்த்தியது. 296 ரன்களுக்கு ஆட்டமிழந்தனர். அடுத்து வந்த இந்தியா 4 பேர் விளாசிய சதத்தில் 347 ரன்கள் முன்னிலை பெற்று அட்டத்தை முடித்து கொண்டதாக அறிவித்துக் கொண்டது. 2 நாட்கள் 10 விக்கெட்டுகள் என்ற நிலையில் மழைக்கு ஒரு நாளை பலி கொடுத்து, சாகீரின் பந்து வீச்சையும் பறிகொடுத்த நிலையிலும், வெற்றி பெற்றது நம் அணி. வாழ்த்துக்கள். ஹர்பஜன், மிஷ்ரா என்று எல்லோரும் கலக்கினார்கள். அந்த முதலிடத்திற்கு தகுதி உண்டா இல்லையா என்பதைப் பிறகு பார்ப்போம். இப்பொதைக்கு முதலிடம் பெற்றதில் மகிழ்ச்சி தான். ஆம்லா உண்மையில் இங்கே எல்லோர் மனதையும் கொள்ளை கொண்டார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். அற்புதமான ஆட்டம்.

நம் நாட்டின் தேசிய சின்னங்களுக்கு என்னவாயிற்று என்றே தெரியவில்லை. இந்த நூற்றாண்டின் ஆரம்பத்தில் 40000 என்ற எண்ணிக்கையிலிருந்த நம் தேசிய விலங்கு இன்று 1411ஆக குறைந்து போயிருக்கிறது. அதை பாதுகாக்க உண்மையில் அந்த இயக்கத்தில் சேர்வதை தவிர உருப்படியான வழி ஏதெனும் உள்ளதா என்பதை ஆராய்ந்து வருகிறேன். அதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது அந்த விளம்பரத்தை பார்க்கும் போதெல்லாம் தோன்றுகிறது... அடுத்து நம் தேசிய விளையாட்டு ஹாக்கி. இந்த விளையாட்டு தான் நம் தேசிய விளையாட்டு என்பது இந்த தலைமுறை குழந்தைகளுக்கு தெரியுமா என்பது கூட தெரியவில்லை. நானும் கூட முதலில் கிரிக்கெட்டை பற்றி ஒரு தகவலுடன் ஆரம்பித்ததில் என் முதுகுப்புற அழுக்கு சேர்ந்தே தெரிகிறது. அந்த வீரர்களுக்கு ஊதியப் பிரச்சனை முடிந்த நிலையில் மீண்டும் ஒரு புதிய பூதம் கிளம்பியுள்ளது. அவர்கள் ஒரு நிதி திரட்டும் போட்டியில் விளையாட 5 கோடி கேட்டார்கள் என்பது குற்றச்சாட்டு. மறுக்கிறார் அணி தலைவர் ராஜ்பால். இதையெல்லாம் கலைந்தெறிந்து காட்டுங்கள் இந்த உலகிற்கு நாம் யார் என்று வரும் உலக கோப்பை போட்டிகளில். வாழ்த்துக்கள்...

எழுத்தாளர்களுக்கு இருக்கும் பொறுப்பும், சமூகம் சார்ந்த சிந்தனைகளும், அவர்களின் எழுத்துக்கள் பிரதிபலிக்கும் கருத்துக்கள் மக்களிடம் சேரும் என்பதை நினைவில் வைத்து எழுதும் பாங்கும் ஒவ்வொரு பதிவருக்கும் இருக்க வேண்டும் என்று சமீபத்தில் ஓர் இடுகையில் வாசித்தேன். இந்த பதிவுலகத்தின் இன்றைய சூழலுக்கு பதிவுலக சுதந்திரமும் ஒரு காரணம். அதை நாமும் புரிந்து கொண்டு முரண்பாட்டையே முனைப்போடு காண்பித்தால் நன்றாக தானே இருக்கும். முரண்பாடு என்பது எப்போதும் இருக்கின்ற ஒன்று. அதற்கென எழுத்தும், வசவுகளும் வெளிப்பட்டால் நாம் வேறு இடம் பார்க்க வேண்டியது தான். பல வகையில் இந்த பதிவுலகம் ஓர் தகுதியான இடம் பெற்று இருப்பதற்கு காரணமாய் இருக்கும் பதிவர்களுடன் கை கோர்த்து, பதிவுலகம் இன்னும் மேம்பட உறுதிமொழி எடுப்போம். எல்லாவற்றுக்கும் ஓர் நாள் சொல்லி கொண்டாடுகிறோம். பதிவுலக நாள் என்று ஏதாவது இருக்கிறதா? இதைப்பற்றித் தெரிந்தவர்கள் சொல்லுங்களேன் நாங்களும் தெரிந்து கொள்கிறோம்....

பதிவர் மாதவராஜ் அவர்கள் வாடாத பக்கங்கள் என்ற வலைப்பூவை இன்னும் சில பதிவர்களோடு சேர்ந்து தொடங்கியுள்ளார். உங்களுக்கு பிடித்த, உங்களைக் கவர்ந்த இடுகைகளை இதில் நீங்கள் அறிமுகம் செய்யலாம். ஆனால் இது ஒரு திரட்டி அல்ல என்பது புரிகிறது. நீங்கள் தொடர்பவர்களின் இடுகையை மட்டும் பார்க்க முடியும் அவரவருடைய வலைப்பூவில். இந்த இடத்தில் இன்னும் எண்ணற்ற பதிவர்களோடு சேர்ந்து நாமும் நமக்கு பிடித்த இடுகைகளை பகிர்ந்து கொண்டால் நன்றாகவே இருக்கும். விரைவில் அதையும் அட்டவணையில் சேர்க்க வேண்டும். வாழ்த்துக்கள் மாதவராஜ் அவர்களுக்கு, முதலில், "பூக்களிருந்து புத்தகம்", இப்பொழுது, "வாடாத பக்கங்கள்". அற்புதம்!!!

சென்ற வாரம் காதலர்கள் தினத்தோடு 6 மாதங்கள் முடிவடைந்து விட்டது புகைப்பழக்கத்தை முற்றிலுமாக நிறுத்தி! இதற்கு ஊக்கமாக இருந்த என் மனைவி, மகள் (இவங்களுக்கு 18 மாதங்கள் ஆகிறது!!! - ஆனால் முற்றிலுமாக விட்டொழித்தது இவர்களுக்காகதான் என்று எப்பொழுது சொன்னாலும் என் மனைவி கோபப்படுவதில்லை!!!), என் நண்பர்கள் வினோத் மற்றும் விமலுக்கும் என் நன்றிகள். என்னைப் பார்த்து இந்த பழக்கத்தை விட்டொழித்த நண்பர்கள் செந்தில், ராகவ் மற்றும் ரமணா ஆகியோருக்கும் என் நன்றிகள் (என்னை பார்த்துதான் இந்த பழக்கத்தை விட்டார்களா என்பது தெரியவில்லை. நான் இவர்களிடம் சொன்ன பொழுது, விடணும் மச்சான் என்று சொல்ல வைத்து சின்ன விதையை விதைத்தது நான் என்று பெருமை பொங்க சொல்ல முடியும்!!!)...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பி.கு: இந்த இடுகையை யூத்புல் விகடன் குட் ப்ளாக்ஸ் பகுதியில் வெளியிட்டு இன்னும் பல பேருக்கு கொண்டு சென்றதற்கு மிக்க நன்றி...

Saturday, February 20, 2010

காதல் கவிதைகள்!!!

பரீட்சை
என்னப் பேசுவதென்று பல முறை
சொல்லிப் பார்த்து விட்டுதானே
வந்தேன், உன்னைப் பார்த்ததும்
அனைத்துமே மறந்து போனது,
காதலெனும் தேர்வில்
வினாவாய் நீ, விடை தேடும்
மாணவனாய் நான் !!!


இயற்பெயர்
இயற்பெயர்கள் அதிகமாய் மாறிப்
போவது காதலில் தானாம் ஒரு
கணக்கெடுப்பு சொல்கிறது,
அம்முவாய் நீ, தங்கமாய் நான்!

நான்கெழுத்து கவிதை
மூன்றெழுத்து கவிதை சொல்
பார்க்கலாம் என்றேன்,
"சீ போடா" என்றாய்
பரவாயில்லையே உனக்கும் கவிதை
வருகிறதே என்றேன்,
மெல்ல ரௌத்ரம் பழகினாய்
சட்டென்று இதழ் பிரதேசத்தை
நான்கெழுத்து கவிதை பாடி நாடு
கடத்தினாய், முடிந்து விட்டது

இனி கவிதையும் இல்லை, கட்டுரையும் இல்லை!!!

வேடங்கள்
கடனட்டை வினியோகஸ்தனாய்
வீட்டு எரிபொருள் விற்பனையாளனாய்
எனக்கு தான் எத்தனை வேடங்கள்,
உன் வீட்டாரை ஏமாற்றவும்
உன்னை சமாதானப்படுத்தவும்!


கடவுளின் கோபம்
கடவுள் என் மீது ஏகக் கோபத்தில்
இருக்கிறார்,
எப்பொழுது என் கோவிலுக்கு வந்தாலும்
என்னை நீ கவனிப்பதே இல்லை என்று,
அதே கோவிலுக்குதான் என் தேவதையும்
வருகிறாள்,
தேவதையா கடவுளா போட்டியில்
எப்போதுமே என் தேவதை தான் ஜெயிக்கிறாள்!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

அது மட்டும் வேண்டாம்...

காதலை கல்லறையில் புதைத்து
வைத்து பறந்து போனாய்
ஒரு புதிய காலையில் என் உலகத்து
சூரியனை அஸ்தமனம் செய்து விட்டு,

வந்திருந்தது அழைப்பா,
நம் காதல் பிழை கொண்ட
படைப்பா?, அச்சில் ஏறாது என்று
அறிவிக்க வந்தது நம் காதலுக்கு இழப்பா?

இத்தனை நாட்களாய் உதிக்கும் எண்ணங்களில்
நான்தான் முழுதும் தேங்கியிருப்பதாய்
பகர்ந்து மகிழ்வாய், தேங்கிய எண்ணங்களில்
கூடவா பாசி பிடிக்கும் நீ வெறுப்பதற்கு,

தூரத்து நிலவு நம் வாசஸ்தலம் அதில்
நாம் இருப்போம், நம் சந்ததிகள் இருப்பார்கள்
உவமை உருவகம் என்ற இலக்கணம் படைத்த
நாட்கள், இப்படி இலக்கணப் பிழையாய் போகதானா?

வார்த்தைகள் கூட விரக்தியாய் போய்
விட்ட நிலையில் உன்னை வாழ்த்த
மட்டும் முடியவில்லை என்னால்,
பின்னொரு நாளில் என் பெயர் தாங்கிய
உன் குழந்தை மட்டும் வேண்டவே வேண்டாம்,

அந்த குழந்தைக்கு தெரிதல் வேண்டாம்
நம் கோழைத்தனம்,மறைவில் கிடக்கட்டும்
நம் காதல் எப்போதாவது தூசு தட்டி சுவாசிக்கிறேன் நான்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

கரையான் அரித்த மனிதர்கள்...

பெரியண்ணன் வேகமாய் நுழைந்து
எண்பது குழி நிலம், அப்பா விட்டுட்டுப்
போன நகையில் பத்து பவுன்
என்றார்,

வானம் பார்த்து வெறித்திருந்த
தம்பி பெரிய வீடு, கடலைக்
கொல்லை, நகையில ஒரு அஞ்சு
பவுனும் வந்திடனும்னார்,

நிலம் நோக்கியிருந்த அக்காள்
ஒருத்தி, விளைச்சல் நிலம்,
அம்மாவோட பட்டு புடவ
வாய்க்கா பாத்த வீடும்னா,

பக்கவாட்டில் கேட்டுக் கொண்டிருந்த
இன்னொரு அக்காள், "சவுக்கத் தோப்பு
எனக்கும் எண்பது குழி நிலம், ஆறு
பவுன் நகை வரல பாத்துக்கிடுங்க",

"ஆத்தா படமும் அய்யா படமும்
இருந்தா எனக்கொன்னு கொடுத்துடுங்க"
கனத்த மனதின் கடைசி சொட்டு நீருடன்
கடைக்குட்டி தம்பி கேட்க,

கரையான் அரித்த சட்டத்தில்
சுமங்கலியாய் போன இவங்க ஆத்தாவும்
கூடவே போன இவங்க அய்யாவும்
இன்னமும் புன்னகைத்தபடியே
இருந்தனர்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Monday, February 15, 2010

அய்யனார் கம்மா - இது விமர்சனம் அல்ல!!!



இந்த இடுகையை எழுதுவதற்கு நிறைய நாட்கள் எடுத்து கொண்டேன். அகநாழிகை பதிப்பகத்தால் வெளியிடப்பட்ட, பிரபல பதிவர் நர்சிம் அவர்களின் சிறுகதைத் தொகுப்பு அய்யனார் கம்மா. அவரின் எழுத்து நடை மிகவும் ரசனைக்குரியது. அவருடைய ரசனையின் ஊடே நம்மையும் இட்டு செல்வார். அற்புதமான மொழி ஆளுமை கொண்டவர். எந்த கதையை சொல்ல முற்படுகிறாரோ அந்த கதையை பின் நினைத்து பார்க்கையில் ஆழ் மனதில் பதியும் படி சில பாத்திரங்களை செதுக்கி விடுகிறார்.

இவரின் கூரிய சிந்தனையும், மனிதர்களை, அவர்களின் பழக்கத்தை மொழி நடையை மிகவும் சிரத்தை எடுத்து கவனித்து இருப்பார் என்பது என்னுடைய எண்ணம். இல்லையென்றால் எந்த மொழி நடையிலும், எப்படிப்பட்ட பாத்திரப்படைப்பிலும் நிலைத்து நிற்க முடியாத எழுத்தாகப் போயிருக்கும். ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லை. ஒவ்வொரு கதையையும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் படிக்க வைக்கிறார். எப்படிப் பார்த்தாலும் விரு விருவென்று அடுத்தடுத்த கதைகளை படிக்கத் தூண்டியிருக்கும் வேகம் இவருடையது. ஆனால் என் சிற்றறிவுக்கு எட்டிய, என்னால் படிக்கும் பொழுதுகளில், ஒவ்வொரு கதைக்கும் நச்சென்று ஒரு திருப்பம் இருக்கிறது. ஒரு வேலை இப்படிப்பட்ட திருப்பங்கள் இல்லாமல் கதைகளை சொல்ல முடியாதோ என்று கூட நினைத்தேன். பின்பு, சிறுகதைகள் இப்படிப்பட்ட திருப்பங்களுக்கு உட்பட்டு இருந்தால் தான் ஒரே மூச்சில் வாசகர்களை படிக்க வைக்க முடியும் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டேன், அன்பினை முடிக்கும் பொழுது!

இதை நர்சிம் அவர்கள் தெள்ளத் தெளிவாக உணர்ந்து கொண்டு சிறுகதைகளை செதுக்கி இருக்கிறார். அவருக்கு ஒரு சபாஷ். இந்த புத்தகத்தை வாங்கிப் படிக்கும் முன்னரே, அவரின் எழுத்துக்களை வாசித்து இருப்பதால், கண்டிப்பாக ஏமாற்றி விட மாட்டார் என்ற எண்ணம் இருந்தது. மனிதர் நினைத்தது போலவே நச்சென்று கதைகளை லாவகமாய் நகர்த்துகிறார். ம'ரணம்', சந்தர்ப்ப'வதம்' போன்ற கதைகள் இதை வெகுவாக உணர்த்துகின்றன. எல்லாக் கதைகளுக்கும் ஒரு திருப்பம் இருக்கும் இல்லையென்றால் பெயர்க்காரணமாய் அந்த கதை முடிந்திருக்கும். அய்யனார் கம்மா என்ற கதையின் பெயரையே புத்தகத்துக்கு வைத்து வெளியிட்டு இருக்கிறார்கள். அந்த கதைக்கு ஏற்றார் போலவே புத்தகம் முழுவதுமே நான் சொன்னது போல் சுறுசுறுப்பாக படிக்க வைக்கத் தவறவில்லை!

கண்ணால் காண்பது யாவும் பொய் என்பதாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் அய்யனார் கம்மா கதை அற்புதமாக முடிகிறது. உள்ளதை உண்மையாக சொல்கிறேன், மீண்டும் 2 முறை கூர்ந்து கதையின் இறுதிப்பாகத்தை படித்த பின் தான் அந்த கதையை புரிந்து கொள்ள முடிந்தது. பின் யோசிக்கையில் தான் ஓ இததான் சொல்ல வருகிறார் என்று வாசகனை எழுந்து உட்க்கார வைத்த முடிவு. ஆதலால் கதையில் இடையிடையே வைக்கப் பட்டிருக்கும் சின்ன சின்ன திருப்பங்களே கதையின் பெரிய திருப்பத்திற்கு உதவியாய் இருந்திருப்பது முற்றிலும் உண்மை. சஞ்சீவியின் இயல்பான செயல்கள் நம்மை ஈர்க்கின்றன.

தந்தையுமானவன், இதுக் கதையா என்பதே எனக்கு உறுத்தலாக இருக்கிறது. ஒரு வேலை இது உண்மையாக இருக்குமோ என்பது என் ஐயம். ஏனென்றால் ஒரு முறை நர்சிமின் வலைப்பூவில் ஓர் இடுகை இட்டிருந்தார். கைகளை வைத்து என்னென்ன செய்ய முடியும் என்பதைப் பற்றி. கடைசி வரியில் கைகளைக் கொண்டு ஒரு பிஞ்சிக் குழந்தையையும் மண்ணுக்குள் புதைக்க முடியும் என்பது போல் எழுதியிருந்தார். அது உண்மையாக இருக்குமென்றால் மனதின் சோகங்களை அப்படியே வடித்திருக்கிறார். மேலும் இதைப் பற்றி இங்கே குறிப்பிட எனக்கு விருப்பமில்லை.

திகட்டத் திகட்டக் காதலி, இந்த கதையில் காதல் உள்ளங்களை நிறம்ப தளும்ப விட்டிருக்கிறார். பி.கே மனதில் நிற்கிறார். என்ன ஆகுமோ இந்த காதல் என்று யோசிக்கையில் நச்சென்று ஒரு திருப்பம். கதையமைப்பில் நன்றாக செல்கிறது தெளிந்த நீரோடையாய் கதாபாத்திரங்கள். சரி இப்படியும் ஒரு காதலை வெற்றி பெற வைக்கலாமா!!! கடைசி சில வரியில் தெரிந்திருக்கும் நக்கல் பி.கே வை உயர்த்தி நிறுத்தி இருக்கிறது!

முரட்டுக் கறுத்தப் பாண்டியும் செம்பட்டக் கிழவியும் சேர்ந்து செதுக்கப்பட்டிருக்கும் கதை செம்பட்டைக் கிழவி. கறுத்தப் பண்டியின் துடுக்குத்தன்ம் மனதில் நிற்கிறது. செம்பட்டைக்கிழவியின் பாசம் பதற வைக்கிறது. இன்னுமொரு நல்ல கதையை படித்த வேகத்தில் பக்கங்கள் திருப்பினால் வருகிறது அழகாய் ஆனால் ரணமாய் ஆழ் மனதில் காயம் ஏற்படுத்தும் கதை ஞாபகமாய் ஒரு உதவி என்கிற கதை. மனதை நெருட வைக்கும் முடிவு. காலம் தாழ்த்தலின் இழப்பு வலிக்கிறது. கல்லூரி நட்பும் மற்றும் அதன் ஆழ் மன நினைவலைகள் அனைத்தையும் சட்டென்று ஒரு கணம் கண் முன் காட்டும் கதை.

ம'ரணம்' கதையைப் பற்றி சொல்ல வேண்டுமென்றால் இரு நண்பர்களின் நட்பு மற்றும் மரணத்தை எதிர்நோக்கும் நண்பரின் கதை. உண்மையில் சொல்ல வேண்டுமென்றால் இந்த சிறுகதைத் தொகுப்பில் எனக்கு மிகவும் பிடித்துப் போன கதை தலைவர்கள். அதை பற்றியும் இங்கே சொல்லப் போவதில்லை படியுங்கள் உண்மையில் இது போன்ற பல தருணங்களில் நாமும் மாட்டியிருக்கிறோம் என்பதை உணர்வீர்கள். சந்தர்ப்ப'வதம்' கதை மிக இயல்பாய் இருக்கிறது. மேலும் சுவாரசியமாய் மனக்குரங்கு, மா'நரகம்', வெத்தலைப் பொட்டி போன்ற கதைகள் இருக்கின்றன. அன்பின் என்ற கதை, ஒரு கவிதைக் கதையோ என்று தோன்ற வைக்கிறது. ஆழமான வார்த்தைகள், அன்பின் வெளிப்பாடு என்று நன்றாக முடிகிறது அய்யனார் கம்மா.

எனக்கு மனதில் பட்டதை இங்கே பகிர்ந்திருக்கிறேன். இது விமர்சனம் அல்ல. என் பார்வையில், சக பதிவரின் புத்தகத்தில் படித்ததை சொல்லியிருக்கிறேன். தயவு செய்து என்னை மாட்டி விட வேண்டாம் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்!!! மேலும் நிறைய பதிப்பில் வர நர்சிமுக்கு என்னுடைய வாழ்த்துக்கள். உள்ளதை உண்மையை பட்டென்று சொல்லத் தயங்காத உங்கள் இடுகைகள் தான் என்னை கவர்கின்றன. மாற்றிக் கொள்ள வேண்டாம் இந்த பழக்கத்தை. நர்சிமின் கவிதைப் படைப்பு ஒன்று வருகிறது என்று சொல்கிறார்கள். உண்மையா நர்சிம்? அகநாழிகை பொன்.வாசுதேவனுக்கு இந்த இடத்தில் என் நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுக்களையும் நன்றிகளையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

கீழ் வருபவை எந்த விதமான ராங்கிங்கும் இல்லாமல் எனக்கு மிகவும் பிடித்த மூன்று கதைகள்!தலைவர்கள், சந்தர்ப்ப'வதம்' மற்றும் செம்பட்டை கிழவி.

திரை விமர்சனம் பாணியில் ஒரு வார்த்தை, அய்யனார் கம்மா - ஆழ்மனங்களின் ஆச்சர்யம்!
டிஸ்கி - இந்த இடுகையில் அடிக்கடி பயன்பட்டிருக்கும் நச் என்ற வார்த்தைக்கு முழுக் காரணம் நர்சிம், அவ்வளவு நச்சுகள் வைத்திருக்கிறார் கதைகளில்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Sunday, February 14, 2010

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 14/02/2010

இவ்வளவு நிலைகளில் இந்த சமூகம் உயர்ந்திருந்தாலும், இன்னமும் ஆன்மீகத்தை ஒரு கருவியாக பயண்பாட்டில் வைத்திருக்கும் நபர்கள் அதிகமாக இருந்து கொண்டு தான் வருகிறார்கள். இதற்கு உதாரணமாக சமீபத்தில் ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்வு அமைந்திருந்தது. ஓர் ஊரில் ஒதுக்குப்புறமாக ஒருவரின் இடம். அதில் ஒரு முனியப்பன் கோவில். அந்த பக்கம் வரும் பக்தர்கள் வழிப்பட்டுக் கொண்டு செல்வார்கள். அந்த இடத்திற்கு அருகில் 6 அல்லது 7 ஆண்டுகளுக்கு முன் ஒருவர் குடியேறுகிறார். 2 பிள்ளைகள் மனைவி என்று குடும்பம் சூழல் இருக்கிறது. அவர்கள் சொற்ப வருமானத்திற்கு துணிகளை அயன் செய்து தருபவர்கள். அவரின் இளைய மகன் அந்த கோவிலை சுத்தபடுத்தி விட்டு தினமும் பெரும்பாலான பொழுதுகளை அங்கேயே கழித்து வருகிறார். இவர் 10ஆம் வகுப்பு படித்து வருகிறார். திடீரென்று ஒரு நாள் பல நாட்களாக அங்கேயே சுற்றித் திரிந்ததாய் சொல்லப்படும் பாம்பு அவர் மேல் விழ பதறியடித்து வீட்டிற்கு சென்று சொல்கிறார். வந்து பார்க்கையில் அந்த பாம்பு மரச்சிலையாக மாறிவிட்டதாம். அவ்வளவுதான் அந்த இடத்தில் சிறிது நேரத்திற்கெல்லாம் ஆயிரக்கணக்கில் மக்கள் சூழ்ந்து இந்த பையனை தெய்வமாகவும், அந்த இடத்தில் மிகப்பெரிய கோவில் அமைக்க வேண்டியும் போராட்டம் நடத்துகிறார்கள். இதை என்னவென்று சொல்வது!!! 3 விடயங்கள் எனக்குள் நெருடலை உண்டு செய்கிறது!
1. அந்த இடத்துக்கு சொந்தக்காரிடமிருந்து வெகு விரைவில் அந்த நிலம் பறிக்கப்படலாம்.
2. அந்த சிறுவன் முழு நேர பூசாரியாக மாற்றப்படலாம்.
3. அந்த சிறுவனின் படிப்பு முழுவதுமாக பாதிக்கப்படலாம்.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சென்ற மாதக் கடைசியிலிருந்தும், இந்த மாத முதல் இரு வாரங்களிலும் நாங்க ஒரே பிஸியோ பிஸி. ஏனென்றால் இது அப்ரைசல் நேரம். சட்டென்று கடந்து விடும் ஒவ்வொரு வருடமும். ஆனால் அதன் முடிவில் அமர்ந்து கடந்த வருடத்தில் என்ன செய்தோம், யாரிடம் பாராட்டு, யாரிடம் ஆப்பு இப்படி எல்லாவற்றையும் நினைவலையில் தேடி எடுத்து முடித்து, என் மானேஜரிடம் சென்று ஒரு 2 முதல் 3 மணி நேரம் மொக்கைப் போட்டு, வெளியில் வந்து, ஆத்தா நான் ஃபஸ்ட் க்ளாசில் பாஸ் பண்ணிட்டேன் என்று சொல்வது போல வந்து நண்பர்களிடம், "மச்சான் பிரிச்சிடோம்ல இந்த வாட்டினு" சொல்லி, கையில் மறுபடியும் சம்பளம் வரும்போது, என்னடா மாப்ள, 500 ஓவாதான் அதிகமா வருதுன்னு சொல்லிட்டு மீண்டும் அடுத்த வருடைத்தை நோக்கி பயணிப்பதில் தான் எத்தனை களைப்பு! பயணம் தொடங்கும் முன்னரே இப்படி ஒரு களைப்பு!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

யெப்பா அப்ரிடி நீங்க ரொம்ப பெரிய ஆள்பா. அன்றைக்கு ஒரு நாள் மாலையில் பானம் அருந்திக் கொண்டிருக்கையில், மொஹமத் ஆசீப் பந்து வீச்சின் போதுதான் அப்ரிடி பந்தை கடித்து பிரச்சனையில் மாட்டிக்கொண்டார் என்று பேசிக் கொண்டிருந்தேன். உடனே நண்பர் ஒருவர் 1000 ரூபாய் பந்தயம் என்றார். அந்த பந்து வீச்சாளர் ரான நவீத் என்றார். சரி கிரிக்கெட்டில் நமக்கு கொஞ்சம் விடயம் தெரியும் என்பதால் சட்டென்று ஒத்துக் கொண்டேன். சரி எப்படி ஜெயித்தவரை நிர்ணயம் செய்வது, என்றவுடன் நோக்கியா பதிப்பகத்தில் (இந்த வார்த்தை பயன்பாட்டிற்கான உரிமை முழுவதும் நர்சிம் அவர்களையே சாரும்!) சட்டென்று யூ டுயூபில் போட்டுப் பார்த்தால் ரான நவீத் பந்து போட செல்லும் பொழுதுதான் அப்ரிடி பந்தை கடிக்கிறார். நான் தோல்வியை ஒத்துக் கொள்ளாமல் பல பல்புகள் வாங்கிய பிறகும் அசராமல் இல்லை என்று சாதித்து விட்டு வீட்டிற்கு வந்தேன். சரி உண்டு விட்டு யு டுயூபில் பார்த்தால் இரு முறை அதே ஆட்டத்தில் மனுஷன் பந்தை பதம் பார்த்திருக்கிறார். அவர் ரொம்ப நல்லவர். எனக்கு 1000 ரூபாய் தப்பித்தது!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

சேனைகளும் சேனாக்களுமாக சேர்ந்து நம் தாய் மண்ணை பதம் பார்த்து விடும் போலிருக்கிறது. என்ன செய்வதென்றே தெரியாமல் விழி பிதுங்கும் அரசாங்கம், நடிகர், கிரிக்கெட் வீரர் என்று அனைவரையும் நன்றாக பதம் பார்த்து வருகிறது. மீடியாக்கலும் அசராமல் பேட்டிகளை அள்ளி தெளித்துக் கொண்டுள்ளது. மும்பை முதன் மந்திரியை வர வைத்து வாங்கி கொண்டிருக்கிறார் ராஜ்தீப். சரி இதெல்லாம் நடக்கட்டும் இவர்கள் எப்போது திருந்துவார்கள் என்று வழக்கம் போல் இடுகை ஒன்றை இட்டு விட்டு அமைதியாக இருக்கிறார் ராஜ்தீப். கொஞ்சம் கூட பயப்படமால் மனுஷன் ஒரு இடுகையை இங்கே இட்டிருக்கிறார். அவருக்கு ஒரு ஷொட்டு (ஆ.வி பாணியில்)!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

மீண்டும் இந்த தீவிரவாதம் தலை தூக்க தொடங்கி விட்டது. பூனாவில் ஜெர்மன் பேக்கரியில் இன்று சக்த்தி வாய்ந்த வெடிகுண்டு வெடித்திருக்கிறது. என்ன செய்வது ஏது செய்வது என்று தெரியாமல் மக்கள் தெறித்தோடிய காட்சி மனதை கனக்க செய்கிறது. அது ஒரு சாதாரண நிகழ்வாக போய் விட்டது இந்தியாவில். மெல்ல தலை தூக்குகிறது பாகிஸ்தான் போன்ற நிலை இந்தியாவிலும். இந்த நிலை நீடிக்கும் என்றால் வாழ்வதற்கே பயந்து போகும் சூழ்நிலை வெகு தொலைவில் இல்லை. நந்தன் நிலக்கனி தலைமை தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் யுனிக் ஐடி வந்தால் வெகுவாக ஊடுறுவல்களை தடுக்கலாம் என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

பயம் வளர்க்கும் சுதந்திரம்...

ஏன் இப்படி குரோதமாய் பேசுகிறீர்கள்
நாய் வளர்த்த ஒருவர் என்னைப்
பார்த்து கேட்டுப் பார்க்கிறார்,

கோப நிழல்கள் என்னைத் தொடர்ந்தது
உண்மைதான் எத்தனை முறை சொல்லியும்
அந்த நாய் கட்டப்படாமலேயே அலைகிறது,

இத்தனை முறையும் என் மனைவியின்
பயம்தான் என்னைப் பேச வைத்திருக்கிறது
தெரியுமா உனக்கு என் வீட்டிலும் நாயெனும்
ஜீவன் வாழ்கிறது,

பயம் பற்றிய ஒருவரிடம் அதுவும் நாய்
பயம் பற்றிய ஒருவரிடமிருந்து
அந்த பயத்தை இம்மி அளவு கூட
நகர்த்திப் பார்க்க முடியாது,

தடுப்பூசி போட்டு தட்டில் சாதமும் பாலும்
வைக்கும் உனக்கு தெரிந்திருக்க நியாயமில்லை
எப்படி துரத்தி பார்க்கும் மற்றவர்களை
அந்த ஜீவன் என்று,

அந்த நாய் கடித்து பார்த்ததில்லை
என்ற உள்ளத்து உணர்வுகள்,
பயம்பற்றிய ஒருவரிடம் எப்போதும்
செல்ல மறுக்கும் சித்தாந்தங்கள் தான்,

கடித்தாலும் ஒன்றும் ஆகாது என்று
கூட சொல்லத் தயங்குவதில்லை
உங்கள் சிந்தனைக் கூடங்கள்,

இத்தனைக்கும் அப்பால் வெளியில் மிரட்டும்
சுதந்திரம் கொண்டு, சுதந்திரம்
பறித்த அந்த ஜீவன் கட்டிய இழை
அறுத்து ஓடிக் கொண்டுதானிருக்கிறது,

பயத்தினால் அழிக்கப்பட்ட சுதந்திரம்
சாளரக் கதவிடுக்கில் எட்டிப் பார்க்கிறது,
பயத்தினால் வளர்ந்த சுதந்திரம்
கதவுக்கப்பால் நாலு கால் பாய்ச்சலில்
ஓடி பயமுறுத்துகிறது!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

காணாமல் போன திண்ணைகள்...

திண்ணைக்கும் உண்டோ அடைக்குந் தாழ்
உழைப்புக்கும் சோம்பலுக்குமான இடம்!

ஐயன் திருவள்ளுவரை ஸ்பூஃப் செய்யுமளவுக்கு நான் ஆகிவிடவில்லை. ஆகவும் முடியாது. ஒரு முயற்சிதான். சரி சுயபுராணத்தை நிறுத்தி விட்டு இடுகைக்குள்ளே வருகிறேன்! ஆனால் இந்த திண்ணை பற்றி பேசும் பொழுது இது போன்ற எண்ணங்கள் தோன்றி மறைவதுண்டு. இந்த காலத்து கான்க்ரீட் காடுகளுக்கு மத்தியில் இது போன்ற விடயங்களை பார்ப்பதே அரிதாகப் போய் விட்டது. ஆனாலும் இப்பொழுதும் கிராமங்களுக்கு சென்று பார்க்கின்ற பொழுது, காத்தாட இந்த திண்ணையில உக்காந்துட்டு போ ராசா என பாம்படக் கிழவி சொல்வதில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் இருக்கின்றன. அந்த திண்ணை தான் பெரும்பாலும் பெருசுகளின் புகலிடம், வசிப்பிடம், அரட்டை அடிக்கும் இடம் என்று சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். சிறு பிள்ளைகளுக்கு அதுவும் வீட்டை விட்டு வெளியே சென்று விளையாட அனுமதி மறுக்கபட்டவர்களுக்கு முக்கியமான ஆடுகளம் இந்த திண்ணை.

"எங்க பெருச காணும்", "எங்க போயிருக்க போகுது அந்த திண்ணையிலதான் காத்தாட உக்காந்திருக்கும்", "அடியேய் இங்க தாண்டி இருக்கேன். ", "அட அததான் நானும் சொல்லிக்கிட்டே இருக்கேன், அதுக்குள்ள எதுக்கு பாயற?" போன்ற வினா எதிர் வினாதல் விடைகளில் தான் திண்ணையில் பொழுதுகள் கழியும். அப்படி அங்கே வாசம் செய்யும் பெருசுகளுக்கும் அவர்கள் நண்பர்களுக்கும் திண்ணை தான் சரணாலயம். "வா ஆத்தா உன்ன நாச்சும் உன் புள்ள நல்லா வெச்சிருக்கானா? இல்ல திண்ணையோட வெச்சிருக்கானா?" என தன் பிள்ளை இருப்பதை தெரிந்து கொண்டே ஆத்தா வம்படிக்க ஆரம்பிப்பதும், தன் பிள்ளை வெளியே வருவது தெரிந்தவுடன், "அட நீ வீட்டுக்கு போகலையா இன்னும், இதுக்கு இங்கன நின்னு வாயாடர?" என்று பக்கத்து வீட்டு கிழவிக்கு பல்ப் கொடுப்பதுமாக நேரங்கள் சுவாரசியமாய் கழியும்..

அதே போல் பெயரன் பேத்திகளை பாதுகாக்கும் இடமாகவும் அந்த திண்ணை இருக்கும். அப்பாவிடமிருந்தும் அம்மாவிடமிருந்தும் தங்களைப் பாதுகாத்து கொள்ள சிறார்களுக்கு சரியான இடம் அது. ஏதாவது குறும்பு செய்து விட்டு, லேசாக 2 சாத்து சாத்துவதற்குள் ஊரையே கூட்டும் அளவுக்கு பெரும் கூச்சலிட்டு கொண்டே வரும் குழந்தைகள் தஞ்சம் புகுவது திண்ணையில் காத்தாட இருக்கும் பாட்டியிடம்தான். அது என்னவோ ராமர் போட்ட கோடு போல், யாரும் அப்பாவும் சரி அம்மாவும் சரி, அந்த கோட்டைத் தாண்டி உள்ளே வந்து பிள்ளைகளை கண்டித்ததாய் எனக்கு தெரியவில்லை. திண்ணை அப்பொழுதும் தன் வேலையை செவ்வனே செய்து விட்ட மகிழ்ச்சியில் அவர்களின் உரையாடலுக்கு காது கொடுக்கும்.

"ஏண்டா கண்ணு, அம்மா அடிக்குது உன்ன, என்ன செஞ்ச?", "இல்ல பாட்டி பக்கத்து வீட்டு மாங்காய பறிக்க போனேன், அதுக்குதான் அம்மா அடிக்குது", "அதெல்லாம் செய்யக் கூடாது கண்ணு, பாட்டி காசு தாரேன், போய் நல்ல மாவடுவா வாங்கிட்டு வா என்ன" என்று பல சமாதானங்களை பார்த்திருக்கும் அந்த திண்ணை. ஓடி போய் வாங்கி வந்த மாவடுவை அழகாய் கீரி லேசாக உப்பு மிளகாய் தூள் போட்டு அந்த திண்ணையிலிருந்தே பல பேருக்கும் அவை சென்று சேரும். இது போல எண்ணற்ற விடயங்களை கண்டு, தன்னகத்தே பல கதைகளையும் உள்ளடக்கி வைத்துதான் இருந்தது அந்த திண்ணை.

சில நேரங்களில் பாட்டியின் நினைவலைகளையும் தட்டி பார்க்கும் இந்த திண்ணை. "இதே திண்ணையிலதான் ராசாவ, என்னோட துரைய சாத்தி வெச்சிருந்தானுங்க பாவிங்க" என்று சொல்ல சொல்ல, கண்களில் கோர்க்கும் நீரைப் பார்த்து வெளிறிப் போகும் குழந்தைகளை பார்த்தவுடன், "தாத்தா இருக்காங்கள்ள உங்களப் பாத்துட்டே இருப்பாங்க, நல்ல பிள்ளையலா இருக்கணும் தெரிஞ்சிதா கண்ணுகளா?" என்று தேற்றிக் கொண்டு திண்ணையில் கண்ணசரும் பாட்டிக்கு சாப்பாடு எடுத்து வர, ஓடும் வாண்டுகள். அப்படி திண்ணை நம் முன்னோர் வாழ்வில் நீங்கா இடம் பெற்றிருக்கும் என்பது அந்த திண்ணைகள் காணாமல் போகும்போது தான் நினைவுக்கு வரும்...

ஆக இப்படியிருந்த திண்ணைகள் காணாமல் போக போக தான் இந்த காப்பகங்கள் அதிகப்பட்டு போயிருக்குமோ என்ற ஐயப்பாடு எனக்கு வெகு நாட்களாக இருந்து வருகிறது. மனித மனங்களில் ஈரம் வற்றிப் போன பிறகு, திண்ணைகள் இருந்தால் மட்டும் என்ன காப்பகங்கள் இருந்து கொண்டுதான் இருக்கும். இந்த இடுகையின் கருப்பொருளான திண்ணைக்கும் இந்த வரிகளுக்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்றாலும் ஏனோ அப்படி தோன்றுகிறது எனக்கு...

இனிமேல் எங்கேனும் செல்லும் தருவாயில் திண்ணையைப் பார்த்தால் சற்றே அமர்ந்து பார்த்து வாருங்கள். அவை பல கதைகளை சொல்லிப் பார்க்கும். அவைகளை அசைப் போட்டபடி மீண்டும் கிளம்பி இந்த கான்க்ரீட் காடுகளுக்கு திரும்பி வாருங்கள்.

- காவிரிக்கரையோன் MJV

Friday, February 12, 2010

மௌனமாய் ஒரு விரதம்...

"இன்றைக்கு மௌன விரதம்" , தாள்
நிறப்பி அனுப்பிய பின்
கண்ணால் வார்த்தைகள் வார்த்து

நீ கோர்த்த வாக்கியங்கள் எனக்கு
புரியவில்லை என்ற பயமேன் உனக்கு?
இதயத்தின் துடிப்பு இதயத்துக்கு
அந்நியமாய்ப் போய் விடுமா?

புல்லிடுக்கு பனித்துளிக்கு
பகலவன் கண்கள் எதிரியாய்
போன கதை தெரிந்திருக்கும்தானே
உனக்கு,

அப்படி உன் விரதம் வீழ்த்த என்
கண்களும் உன் கண்களும் தயார்
நிலையில் இருப்பது தெரியவில்லையா?

நீ முடிப்பதாய் தெரியவில்லை,
நானும் முடிக்க சொல்வதாய் தெரியவில்லை,
அதுவரை

விரதங்கள் கோபிக்கும் உன் மௌனத்தை

நீ தகர்த்தெறியும் அந்த மணித்துளிகளின்
வரவுக்காய் காத்திருக்கிறேன் நான்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

நன்றி - திண்ணை குழுவினருக்கு. திண்ணையில் அமர்ந்த என் கவிதையை காண இந்த இணைப்பை சொடுக்கவும்...

Saturday, February 6, 2010

குறுஞ்செய்தி...

குறுஞ்செய்தி
தட்டி தட்டி தேய்ந்து கொண்டிருந்தன
நம் விரல் ரேகைகளும் நம்
அலைபேசி பொத்தான்களின் ஆயுளும்!

சாளரம்
அக்கால காதல் சாளரத்தின்
பின்னே வளர்ந்து வாழ்ந்தது
இக்கால காதல் சாளரத்தின் (விண்டோஸ்)
ஊடே வளர்ந்து கண்டங்கள் கடக்கிறது!

சிறை
இரும்புக் கதவுடைத்து
திருடியவன் இரும்பு கம்பிகளுக்கு
பின்னால் சிறை வைக்கப்பட்டான்,
மனக் கதவை உடைத்து
உன் இதயத்தை கொள்ளை
அடித்தவனை நீ எங்கே சிறை
வைக்கப் போகிறாய்?

காலை
அலைகளுக்கு இல்லா சோம்பலையும்
பருந்துக்கு இல்லா சோர்வையும்
எனக்கு கொடுத்து,
என் அறையில் சிறிதளவு
மீதமிருந்த வெப்பக்காற்றையும்
அநியாயமாய் பிடுங்கிச்
சென்றது மார்கழியின்
கடும்பனிக்காலை....

பல்லி
பசிக்கு கத்தும் பல்லியை
கடவுளின் குரல் என்று
சொல்லும்போதும், பிச்சை
எடுக்கும் சிறுவனிடம் இல்லை
என்று கை ஆட்டும் போதும், உதாசீனம்
மட்டும் தானே செய்கிறோம்
பல்லியின் பசியையும், சிறுவனின் பசியையும்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

எம்.ஜேயின் மிச்ச சொச்சங்கள் - 06/02/10

பசி வந்தால் பத்தும் பறந்து போகும் என்பார்கள். அது என்னமோ உண்மைதான். சமீபத்தில் நடந்த டி20 கிரிக்கெட் போட்டியில், தன் அணி தோல்வி அடைந்து கொண்டிருக்கிறது என்பதால் அப்ரிடி, கிர்க்கெட் பந்தை கடித்து, ஆசீஃபிடம் கொடுத்து இருக்கிறார். என்ன நெனைச்சானோ மனுஷன், மைதானத்தில் 29 காமெராக்கள் இருப்பதையும் பொருட்படுத்தாமல் வெறி கொண்டு கடிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். கிரிக்கெட் உலகம் எங்கே பயணிக்கிறது என்பதே தெரியவில்லை. இவர் சுத்தமான "இந்த பூனையும் பால் குடிக்குமா ரகமா?" என்றால் அதுவும் இல்லை. முன்பே ஒரு முறை இங்கிலாந்து அணி பாகிஸ்தானில் சுற்றுப் பயணம் மேற்கொண்டிருந்த சமயம், தன் பூட்ஸ் காலால் ஆடுகளத்தை பதம் பார்த்தவர்தான். இப்பொழுது மீண்டும் ஒரு சர்ச்சை. இதற்கு சில போட்டிகளில் ஆட தடை விதித்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அந்த புறம் பார்த்தால் ஆஸ்த்ரேலிய அணி வெளுத்து எடுத்திருக்கிறார்கள் பாகிஸ்தானிய அணியினரை. "வேணாம் வலிக்குது, அழுதுருவேன்" என்ற நிலைக்கு அழ விட்டிருக்கின்றனர் பாகிஸ்தான் அணியை!!! டெஸ்ட் (3 - 0), ஒரு தினப்போட்டி (5 - 0) மற்றும் டி20 (1 - 0)!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

யெப்பா இந்த காதலர் தினத்தோடு, 6 மாதங்கள். எவ்வளவு போராட்டங்கள், எவ்வளவு வேதனைகள், எவ்வளவு சோதனைகள் அதில் தான் எத்தனை சாதனைகள். என்னமோ போங்கப்பா, கைகளில் இருந்த வல்லினம் ஒன்று மெல்ல மெல்ல என் நுரையீரல்களை இடையினம் ஆக்கி கொண்டிருந்தது. மெல்லினமாய் மன மாற்றம் கொண்டு அந்த வல்லினத்தை அதிகாரக் கரம் கொண்டு அடக்கியதின் பலன், கடந்த 6 மாதங்களாய் வெண் பத்தியை (புத்தி கெட்டு சிகரெட்டுக்கு வைத்த பெயர்!!!) நிறுத்தி விட்டேன் என்பதை நெஞ்சம் நிமிர்த்தி சொல்லமுடியும் என்னால்... படிக்கட்டு பயணங்கள் முன்பெப்போதும் இல்லாத படிக்கு சுலபமாய் இருக்கிறது! உண்மையாப்பா... அப்புறம் ஜிம்பாடி நாங்க இப்போ!!! இது 5ஆம் முறை, உடற்பயிற்சி களத்திற்கு சென்று வருவது.... பார்ப்போம் இந்த முறை கொஞ்ச நாட்கள் நீடிக்கும் என்பது என் நினைப்பு(நெனப்பு தான் பொழப்பக் கெடுக்கும் அப்டியெல்லாம் சொல்ல கூடாது)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

தரத்துக்கு பெயர் போன ஜப்பானிய கார்களில் தொடர் பிரச்சனைகள். விற்ற கார்களை மீண்டும் வாங்கி சரி செய்யும் அளவுக்கு மிகவும் முக்கியமாக இருக்க வேண்டிய வேளைப்பாடுகள் பல்லைக்காட்டி நிற்கிறது. டொயோட்டா நிறுவன வண்டிகளில், வேகக்குரைப்பான் (ப்ரேக் - இதற்கு நான் இட்ட தமிழ் பெயர். உண்மையான பெயர் தெரிந்தால் நண்பர்கள் சொல்லலாம்!சாதனம் நேரம் தாழ்த்திதான் நம் கட்டளையை ஏற்கிறதாம். இதனால் சில விபத்துகள் நடக்க சுறுசுறுப்பானது டொயோட்டா நிறுவனம். மேலும் வேகக்கூட்டி (ஆஃஸிலரேட்டர் - இதற்கு நான் இட்ட தமிழ் பெயர். உண்மையான பெயர் தெரிந்தால் நண்பர்கள் சொல்லலாம்!) அழுத்தப்பட்டு பின்னர், எடுத்துவிட்டாலும் அதன் சரியான நிலைக்கு வருவதில்லையாம். விளைவு பல விபத்துகள். இந்தியாவைப் பொருத்த வரை, காம்ரி, கொரோலா போன்ற வகை வண்டிகள் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. இதை சரி செய்ய டொயோட்டாவிற்கான செலவு 33.5 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள் (3 பில்லியன் யென்). இதே போல் ஹோண்டா நிறுவனத்தாரும், இந்தியாவில் உள்ள இரண்டாம் தலைமுறை, சிட்டி மற்றும் ஜாஸ் என்ற வண்டிகளையும் மீண்டும் கேட்டிருக்கிறார்கள். காரணம்: தானியங்கி சாளரங்களில் மழை நேரத்தில் தண்ணீர் புகுந்து எரிகிறதாம்.... அவ்வளவு தூரம் தரம் பார்க்கும் ஜப்பான் நாட்டினருக்கு இது ஒரு சாபக்கேடுதான்.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

காந்தளூர் வசந்தகுமாரன் நாவல் படித்து கொண்டிருக்கிறேன். சுஜாதா அவர்களின் படைப்பு. பொன்னியின் செல்வன் படித்ததாலோ என்னவோ குறைந்த பட்சம் இந்த புத்தகத்தில் வருகின்ற மன்னர்கள் பெயராவது தெரிகிறது. தெளிந்த நீரோடை போல இழுத்து செல்கிறது கதை. பண்டைய கால வழக்கில் இருந்த சொற்கள் சில்வற்றை பயன்படுத்தி உள்ளார் ஆசிரியர். முடிந்த வரை அதற்கான விளக்கங்களையும் கொடுத்து இருக்கிறார். அவருடைய முன்னுரையிலேயே சற்று வித்தியாசமான வரலாற்றுக் கதை என்று குறிப்பிட்டு இருந்ததை, நித்தம் நினைவுக்கு கொண்டு வருகிறது கதையின் ஓட்டம். வசந்தகுமாரனின் சில்மிஷங்களும், கணேசப்பட்டரின் செயல்களும், அபிமதியின் காதலும் சுண்டி இழுக்கிறது. முடித்து விட்டு இன்னும் சொல்கிறேன். அய்யனார் கம்மா, கருவேல நிழல், கூர்தலறம், நீர்க்கோல வாழ்வை நச்சி, கோவில் மிருகம் ஆகிய புத்தகங்களை படித்தாயிற்று. அதை பற்றி பகிர்ந்து கொள்ள நேரம் கிடைக்கவில்லை. கண்டிப்பாக இந்த வாரத்தில் ஏதெனும் ஒரு புத்தகத்தை பற்றியாவது சொல்ல முயல்கிறேன்!!!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
- காவிரிக்கரையோன் MJV

Wednesday, February 3, 2010

திண்ணையில் அமர என் கவிதைக்கு கிடைத்த வாய்ப்பு...

திண்ணையில் அமர்ந்து இருப்பதே ஒரு சுகம் தான். லேசான மழை, சுள்ளென்ற வெயில், சிறார்களின் விளையாட்டு, பக்கத்துக்கு வீட்டு கதைகள், வெளிச்சமான இரவுகள், கதைகள் முடியாத நாட்கள் என்பது போன்ற பல மறக்க இயலாத நினைவுகள் சுமந்திருப்பது இந்த திண்ணை தான். இந்த திண்ணை பற்றி ஓர் இடுகை இட எத்தனித்து இருந்த வேளையில் கண்ணில் பட்டது தான் திண்ணை மின்னிதழ்.

இப்பொழுது எனக்கெல்லாம் கிடைக்காத ஒரு பாக்கியம் என் கவிதைக்கு கிடைத்துள்ளது. சரி விடுங்க இந்த இடுகையில் நான் எழுதியிருந்த இயற்கை தானே என்ற கவிதை திண்ணை இதழில் பிரசுரமாகி உள்ளது. கவிதை முதலில் பிரசுரமானதால் திண்ணை பற்றிய இடுகை எழுதுவதற்கு முன் இந்த அறிவிப்பு (விடுங்கப்பா முதன் முதலில் பிரசுரமானால் அப்படி ஒரு விளம்பரம்தான்) வந்ததால் அந்த இடுகை வெகு விரைவில் வரும்!!!

எனக்கு தொடர் ஆதரவு அளித்து வரும் பதிவுலக நண்பர்களுக்கும், மற்றும் அனைவருக்கும் என் நன்றிகள். திண்ணை குழுவினருக்கும் என் நன்றிகள்....

- காவிரிக்கரையோன் MJV

இரும்பிலொரு தொடர்கதை...

இரும்பணுக்களின் ஆதிக்கத்தில் பல
சாளரக் கதவுகளும் சில உயிரணுக்களுமாய்
சேர்ந்து இழுத்துப் போகிறார்கள்,

சில கிராமங்களும் அதில் பல
நகரங்களுமாய் சுடு நீர் பட்ட
காலாய் துடித்து ஓடுகிறாய்,

நட்பிற்கு ஒரு கவிதையாய்
நீயும் வாளமும் கைப் பிடித்து
மானுடத்துக்கு பாடம் சொல்கிறாய்,

வாளம் பிரிந்த நீயோ உன்னைப்
பிரிந்த வாளமோ தனித்து இருக்க
கூட நினைப்பதில்லை,

வாளங்களைத் தனியாகவோ
உன்னைத் தனியாகவோ
யாரும் பிரித்து சிறார்களுக்கு
கதை கூட சொல்லுவதில்லை,

செல்ல மகளுக்கு வியப்பாய்,
என் வயதான பாட்டிக்கு பூரிப்பாய்,
எங்களுக்கு சொகுசாய்,
சுமந்து கொண்டு மீண்டும்
ஓர் அத்தியாயம் தொடங்கியது
இரயில்பயணத்தில்!!!

- காவிரிக்கரையோன் MJV

P.S: மேலே இடம்பெற்றுள்ள கவிதை யூத்ஃபுல் விகடன் இணைய தளத்தின் முகப்பு பக்கத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதை காண கீழ்கண்ட இணைய தள முகவரியை சொடுக்கவும். எனக்கு தொடர்ந்து ஊக்கம் அளித்து வரும் அனைவருக்கும் நன்றி. யூத்புல் விகடன் குழுவினருக்கு நன்றி !
http://youthful.vikatan.com
http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/kavirikariyonpoem300110.asp