Sunday, February 28, 2010

எப்படி முடியும்?

சிதறிக்கிடந்த மரத்துண்டு கூட
மார் தட்டி புல்லாங்குழலைப் பார்த்து
சொல்கிறது, உன் நாதம் என் தியாகத்தில்
தான் வெளிவருகிறதென்று,

காற்றில் மரம் விட்டு போகிற இலைகளும்
லயித்து சொல்கிறது மரத்திடம், என்
வீழ்ச்சியும் கூட உன் உயர்ந்தோங்கும்
வளர்ச்சிக்குத்தானென்று,

பட்டுப்புழுவும் சட்டென்று சேர்ந்து கொள்கிறது
பட்டுக்கு நான் தானே அடித்தளம்
கொடுத்து மிளிரவைக்கிறேனென்று,

மேகங்கள் மறைந்து போவதால்
தான் பூமியைக் கூட எட்டிப் பார்க்கிறது
மழை என்ற பரிமாணம் ஏற்றிருக்கிறேனென்று,

நான் எப்படி சொல்ல முடியும்
என் காதல் தோல்வியில் தான் உ(ன்)ங்கள்
அழைப்பிதழ் அச்சேறியிருக்கிறதென்று...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

P.S: மேலே இடம்பெற்றுள்ள கவிதை யூத்ஃபுல் விகடன் இணைய தளத்தின் முகப்பு பக்கத்தில் இடம்பெற்றுள்ளது. அதை காண கீழ்கண்ட இணைய தள முகவரியை சொடுக்கவும். எனக்கு தொடர்ந்து ஊக்கம் அளித்து வரும் அனைவருக்கும் நன்றி. யூத்புல் விகடன் குழுவினருக்கு நன்றி ! http://youthful.vikatan.com
http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/kavirikaraiyonpoem230210.asp

5 comments:

புலவன் புலிகேசி said...

நல்ல கவிதை...

//நான் எப்படி சொல்ல முடியும்
என் காதல் தோல்வியில் தான் உ(ன்)ங்கள்
அழைப்பிதழ் அச்சேறியிருக்கிறதென்று...//

விடுங்க தல "திரிஷா இல்லைன்னா திவ்யா"

காவிரிக்கரையோன் MJV said...

வாங்க புலி. இது புனைவுதான். நாங்க ஜெயிச்சிடோம் காதலில்!!!! வருகைக்கும் உற்சாகத்திற்கும் நன்றி தலைவரே...

vidivelli said...

நல்ல கற்பனை.........
பிடிச்சிருக்கு......

Madurai Saravanan said...

சோகம் கவிதையாய் மாறும் . அது உங்கள் விசயத்தில் உண்மை. கவிதை அருமை. வாழ்த்துக்கள்.

காவிரிக்கரையோன் MJV said...

@ vidivelli - வாங்க விடிவெள்ளி. வருகைக்கும் உற்சாகத்திற்கும் நன்றி.
@ Madurai Saravanan - வாங்க சரவணன். சோகம் உண்மைதான். பல நண்பர்களின் வாழ்க்கையில் நடந்துள்ளது...நன்றி சரவணன்...