Sunday, March 21, 2010

கெழக்கால நிக்கும் புளியமரம்!

ஆடிக்கு ஒரு முறை அம்மாவாசைக்கு
ஒரு முறை வரும் தொலைபேசி அழைப்பும்
நின்று போயிருந்தது,

தனிமையின் தடங்களும் முதுமையின்
தடங்களுமாய் மெல்ல மெல்ல வாழ்க்கை
எட்டிப் பிடிக்கும் இறக்கும் மணித்துளிகளை,

எடுக்க நினைத்து வைக்கிறேனா இல்லை வைக்க
நினைத்து எடுக்கிறேனா தெரியாமலேயே
கழிந்து விடுகிறது சில நாட்கள்,

வாலி நிறைய நீர் கொதிக்க வைத்து
சோடை போன காலுக்கு பாய்ச்சவே
தண்ணீர் பத்தவில்லை,

இதில் காய்ந்து போன நிலத்தில் ஓய்ந்து
போன என் கால்கள் எந்த முறை
விவசாயம் பார்க்கப் போகின்றன?

என் பெயரனுடன் மகனும் மருமகளும்
இந்த வாசக் காற்றில் சுவாசம்
தேடி வரணும்,

எலே பேராண்டி, அதோ கெழக்கால நிக்குது

பார் புளியமரம், அத ஒட்டி கெடக்கு பார்
நெலம், அதுல தான் நானுமொங்க அப்பத்தாவும்
எப்பவுமே கெடப்போம்,

போய் சேர்ந்த கெழவி கண்ணில் தெரியும்
சந்தோஷம், அது எனக்கும் என் பெயரனுக்கும்
மட்டுமே கிடைக்க காத்திருக்கும் அதிசயம்...

- காவிரிக்கரையோன் MJV

2 comments:

vidivelli said...

ரசித்தேன்........
supper .supper....

காவிரிக்கரையோன் MJV said...

வாருங்கள் விடிவெள்ளி. வருகைக்கும் உற்சாகத்திற்கும் நன்றி.