Saturday, April 17, 2010

இறந்த காலம்....

உயிரின் பாதியாய் உணர்வின் மீதியாய்
கலந்திட்டவள் என்றும் அவனுக்காய்
காத்திருந்தவள்,

கடைக்கண் பார்வையில் பூத்துக் குலுங்கும்
மலர் என்று தெரியாமல் பாரா முகம்
காட்டி இருந்தவன்,

ஒற்றை வார்த்தையாய் சட்டென்று அவன்
கூப்பிடும் பெயரில் தன் அத்தனை துயரையும்
தூசு தட்டி போடுவாள்,

பூவுக்கும் பெண்ணுக்குமான தொடர்பை மறந்து
கடவுளர்க்கு பூ மாலை போட குளமாகும் கண்கள்
அதை பாரேன் என்பான்,

முடிந்து விட்டது எல்லாம், அவள் முகம் பார்க்க
தோன்றிய பொழுதுகளும் மடி சாய்க்கும் பொழுதுகளும்
இனி வரப் போவதில்லை,

இப்பொழுதும் கடவுளர்க்கு தான் பூ மாலை
இடுகிறான், அதற்கு நடுவில் அவளின் படத்திற்கும்
சேர்த்தே....

- காவிரிக்கரையோன் MJV

4 comments:

VELU.G said...

// ஒற்றை வார்த்தையாய் சட்டென்று அவன்
கூப்பிடும் பெயரில் தன் அத்தனை துயரையும்
தூசு தட்டி போடுவாள்,
//

ரொம்ப நல்ல இருக்குங்க

Starjan ( ஸ்டார்ஜன் ) said...

ரொம்ப நல்ல வரிகள்.. கவிதை அருமை.

NIZAMUDEEN said...

கவிதை ரொம்ப பெரிதாக இல்லாமலும்
ரொம்ப சிறிதாக இல்லாமலும்
நச்சென்று இருப்பதால் சிறப்பாய்
உள்ளது.

கமலேஷ் said...

நல்லா இருக்குங்க...