Sunday, January 3, 2010

மனப்பிராந்தி! - இனியப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்...

"செந்தாழம் பூவில் வந்தாடும் தென்றல் என் மீது மோதுதம்மா, பூவாசம் மேடை போடுதம்மா, பெண் போல ஜாடை பேசுதம்மா, அம்மம்மா ஆனந்தம்". "நான் அடிச்சா தாங்க மாட்ட, நாலு மாசம் தூங்க மாட்ட, வீடு போய் சேர்ந்துட மாட்ட", "வண்ணம் கொண்ட வெண்ணிலவே வானம் விட்டு வாராயோ, விண்ணிலே பாதை இல்லை உன்னைத்தொட ஏணி இல்லை", "ஏ தண்ணி தொட்டி தேடி வந்த கன்னு குட்டி நான், இந்த சூரியன் வழுக்கி சேத்துல விழுந்தது சாமி சாமி சாமி, சாரயத்த ஊத்து, ஆ ஜன்னலத்தான் சாத்து"....

பசி வேற வயிற்ற கிள்ளுது (அது ஏண்டா வயிற்ற கிள்ளுது???) சரி நடக்கட்டும், ஒரு பொங்கல், ஒரு சாம்பார் வடை, ஒரு காபி. ரசிச்சி சப்பிடனும் சப்பாட அப்போதுதான் உடம்புல ஒட்டும்பா (அகில உலக உணவு ரசனை சங்கத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட தீர்மானம்). நல்ல சாப்பாடு. அந்த உணவகம், தரத்துக்கும் சுவைக்கும் பெயர் போனது. வேகமாய் காபியை குடித்து முடிக்கும்படியான கட்டாயம்.

"திஸ் இஸ் மை லாஸ்ட் ரிசார்ட், சஃபகேஸன் யெட் நோ ப்ரீதிங்க். டோன்ட் கிவ் அ ஃப்*** இஃப் ஐ கட் மி ஆர்ம் ப்லீடிங்க்", "திருடாதே பாப்பா திருடாதே, வறுமை நினைத்து பயந்து விடாதே, திருடாதே பாப்பா திருடாதே", "சின்னத் தாயவள் தந்த ராசாவே, முள்ளில் தோய்ந்திட்ட ரோசாவே, சின்னத்தாயவள் தந்த ராசாவே", "இது ஒரு பொன் மாலைப் பொழுது, வான மகள் நாணுகிறாள் வேறு உடை தேடுகிறாள் இது ஒரு பொன் மாலைப் பொழுது"....

"சார் சிங்கிள் ஆர் டபிள்?, சிங்கிள் பாஸ், தாங்க் யூ சார்", "ஹாப்பி நியூ இயர் டு யூ பாஸ், சேம் டு யூ சார்", "அட வாடா மாபிள்ள வாழப் பழ தோப்புல வாலி பால் ஆடலாமா?, ஆடும் சாக்குல சைக்கிள் காப்புல கிடுக்கி பிடிப் போடலாமா?", "தென்றல் வந்து என்னைத் தொடும் ஆகா சத்தம் இன்றி முத்தமிடும்", "ஏத்தி ஏத்தி ஏத்தி என் நெஞ்சில் தீயை ஏத்தி, மாத்தி மாத்தி மாத்தி, என் ஸ்டைல கொஞ்சம் மாத்தி, சூது வாது தெரியாது சொக்கத் தங்கம் ராசா", "ஏதெதோ எண்ணம் வளர்த்தேன், உன் கையில் என்னைக் கொடுத்தேன், நீதானே புன்னகை மன்னன்"....

"சார் சிங்கிள் ஆர் டபிள்?, சிங்கிள் பாஸ், தாங்க் யூ சார்", "ஹாப்பி நியூ இயர் டு யூ பாஸ், சேம் டு யூ சார்",

சரி இந்த க்லைன்ட்ஸெல்லாம் ஏன் இப்படி கஷ்டப்படுத்தரானுங்க, லீவுலெல்லாம் போய் தொலைய மாட்டனுங்களா? சரி அவனுங்களும் என்ன பண்ணுவானுங்க, அவனுக்கு மேல உள்ளவன் அவனுக்கு வெய்க்கறான், அவன் நமக்குத் திருப்பி விடறான். இதுல யாரையுமே தப்பு சொல்ல முடியாது. இதற்கு பெயர் என்னமோ சொல்லுவாங்களே அது என்ன சைக்கிள், அது சரி, அந்த கருமம் ஏதாவது இருந்துட்டு போவுது விடுப்பா. சின்ன வயசுல பரீட்சைக்கே அதெல்லாம் சாய்ஸ்ல விட்டாச்சு!

"ஒருவன் ஒருவன் முதலாளி, உலகில் மற்றவன் தொழிலாளி, விதியை நினைப்பவன் ஏமாளி, அதை வென்று முடிப்பவன் அறிவாளி", "டகுடு டகுடு, டிகுடு டிகுடு, டன் டன் டடா டன் ஓஓஓஓஓ டகுடு டிகுடு டன் டடான் டடான்", "உனக்கென்ன மேலே நின்றாய் ஓ நந்தலாலா, தாய் மடியில் பிறந்தோம் தமிழ் மடியில் வளர்ந்தோம், கவிதையென மலர்ந்தோம்", "என்னைத் தாலட்ட வருவாளா, நெஞ்சில் பூ மஞ்சம் தருவாளா, தங்கத் தேராட்டம் வருவாளா, இல்லை ஏமாற்றம் தருவாளா?"....

இந்த மாடுகளுக்கு சிவப்பு நிறம் பார்த்தால் ஒரு வித கலக்கம் ஏற்படும்னு சொல்லுவாங்களே அது உண்மை தானா??? இல்லை அதெல்லாம் ஒரு விதமான மனப்பிராந்தியா? (ஓ ஓ ஓ, மனப்பிரந்திதானா, எதுவும் ப்ரென்ச் பிராந்தி இல்லையா!!!) சரி அந்த மாட்டுக்கு என்னவாகி இருக்கும்? அவ்வளவு மாடுகளில் அது மட்டும் ஏன் அப்படி செய்ய வேண்டும்? ஏன் அப்படி மாட்ட வேண்டும்? இப்படியும் நடக்குமா? இப்போ அந்த மாடு அடி மாடுதானா? அடி பட்டதால இது அடி மாடா? ஒன்னும் புரியவில்லை... சற்று கலங்கி விட்டுப் அந்த மாட்டுக்கு விதி (இப்போ இப்படி போட்டுகலாம், அப்புறம் மாத்திக்கலாம்) அப்படிதான் எழுதியிருக்கும்னு நெனச்சிக்கிட்டேன்.

"ஹாப்பி நியூ இயர் குட்டி" என்று பாப்பாவிற்கு புத்தாண்டு வாழ்த்து சொல்லி விட்டு, காரில் இருந்த பைகளை எடுத்து வீட்டினுள் வைத்து விட்டு எல்லோருக்கும் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள் சொல்லி சற்று வசதியாக அமர்ந்தேன்.

மேற் கூறிய அனைத்தும் என்னவென்று இப்போது புரிந்திருக்கும். சரி நானே சொல்லி விடுகிறேன். நான் முதன் முதலாக வெகு தூரம் தனிமையில் கார் ஓட்டி கொண்டு வந்ததில் நடந்த நிகழ்வுகள் இவை!!! இடையில் இடையில் வந்த பாடல்கள், என் இசைத்தட்டில் இருந்து காரில் ஓடிக்கொண்டிருந்தவை. ஹேய் நாங்களும் ஆங்கிலப் பாட்டு கேப்போம். சரி சரி விடுங்க. அந்த சார் சார் விடயம், "சாலை உபயோகிப்பாளர்கள் கட்டண வசூல் மையத்தில்" நடந்த உரையாடல்கள். ஆனல் ஒரு இடத்தில் அப்படி சொல்லப் போய் அவருக்கு என்ன ஆச்சுன்னு தெரியல, வேகமாக முகத்தைத் திருப்பி கொண்டார். அவருக்கு என்ன பிரச்சனையோன்னு வண்டிய கிளப்பிக்கிட்டு வந்துட்டேன். அப்புறம் அந்த க்லையன்ட் விடயம் புரிந்திருக்குமென்று நம்புகிறேன்.

என்னோடு நானே பேசிக் கொண்டு வந்தது!அந்த மாடுகள் விடயம் ஒரு சிறிய விபத்து. எனக்கு முன்னால் ஹுண்டாய் ஐ10 மற்றும் ஒரு மாருதி 800 சென்று கொண்டிருந்தன. சட்டென்று வேகமெடுத்த அந்த ஐ 10, ஒரு வேகத் தடைக்கு அப்புறமாக 800ஐ முந்தி கொண்டு சென்றது. நானும் அவ்வாறே செய்து விட்டு தொடர்ந்து கொண்டிருந்தேன் பயணத்தை. எனக்கு முன்னால் ஒரு 400 மீட்டரில் ஐ 10. அந்த வண்டிக்கு ஒரு 500 மீட்டர்களுக்கு முன்னால் சட்டென்று, ஒரு மாடுக் கூட்டம் சாலையை கடந்தது. ஐ 10 வேகத்தைக் குறைத்திருக்கலாம். அதை செய்யாமல் சட்டென்று சாலையின் வலதுப் புறமாக செல்ல, ஒரு மாடு துள்ளி குதிக்க, அதே சமயத்தில் அந்த வண்டியின் சக்கரங்கள் பங்க்ச்சர் ஆக, பக்கத்தில் வாய்க்காலில் விழாமல் சுவற்றில் மோதி நின்றது.

இதையெல்லாம் சற்றுப் பின் தங்கிப் பார்த்து வந்து கொண்டிருந்த நான், வண்டியை ஓரமாக நிறுத்தி விட்டு, அந்த வண்டியில் சென்றவர்களைப் பார்த்து ஒன்னும் அடி இல்லையே என்று கேட்டு விட்டு, அந்த பக்கம் திரும்பி பார்க்கையில், கால் எலும்பு முறிந்து தொங்கி கொண்டிருக்க, அந்த பக்கம் இந்த பக்கம் அசைய முடியாமல் நின்று கொண்டிருக்கிறது. சற்று நிதானித்திருந்தால் அந்த ஆறறிவு ஜீவன் ஒரு முறை யோசித்திருந்தால் ஐந்தறிவு ஜீவனுக்கு ஒன்றும் நேர்ந்திருக்காது... இப்போது ஒன்றும் செய்ய முடியாது. அடி பட்டதால் அது அடி மாடுக்குத்தான் இனி பயன்படும்:-( அந்த ஐ 10இன் நிறம் சிவப்பு. இது விதியல்ல, ஐ 10இன் சதியில் நடந்தது.

இப்படியாக எல்லா நினைவு ஓடைகளையும் பாடல்களையும் கடந்து புத்தாண்டன்று வீட்டிற்கு சென்றேன் என் மனைவியின் ஊருக்கு!